Μητσός Μιχάλης

Για να παραφράσουμε τον ποιητή: τι γυρεύει ένας Αθηναίος, και δη κρητικής καταγωγής, στην Εδεσσα; Ας γυρίσουμε τέσσερις μήνες πίσω. Βρισκόμαστε στην Πλατεία Συντάγματος και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν υπέρ της «ελληνικότητας της Μακεδονίας». Στο βήμα ανεβαίνει ο δήμαρχος Αμαρουσίου και πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδος. Εξαπολύει μύδρους. Μιλά για το ποτάμι της οργής. […]

Η αλήθεια είναι πως άμα είσαι 88 ετών κι έχεις περιουσία 25 δισεκατομμυρίων ευρώ –έστω κι αν τα δύο τρίτα τα έχεις διαθέσει για φιλανθρωπικούς σκοπούς -, οι κίνδυνοι είναι γενικά μικρότεροι και τα πράγματα πιο εύκολα. Και πάλι, όμως, χρειάζεται τόλμη, όπως χρειάζεται και πάθος, για να κάνεις την καταγγελία που έκανε ο Τζορτζ […]

«Ο Πέδρο Σάντσεθ υποτιμήθηκε σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής του, ακόμη και μέσα στο κόμμα του. Είναι χωρίς αμφιβολία ένας άνθρωπος που πρέπει να τον πάρουμε στα σοβαρά». Αυτά λέει στηΦιγκαρόο Ραμόν Εσπινάρ, γενικός γραμματέας τουPodemosστη Μαδρίτη, για τον άνθρωπο που αναλαμβάνει ξανά από σπόντα ένα αξίωμα, το ανώτερο αυτή τη φορά. Το 2009 […]

Ενας απολογισμός της εβδομάδας μπορεί να γίνει μέσα από την καταμέτρηση των νικητών και των ηττημένων. Στην Ιταλία, οι νικητές είναι παραδόξως δύο αντίπαλοι. Ο πρόεδρος Ματαρέλα, επειδή μπόρεσε να μπλοκάρει την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από έναν άνθρωπο που έχει υποστηρίξει ότι «πρέπει να κρατήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε μυστικό το Italexit από άλλες κυβερνήσεις, […]

Οι εξελίξεις στην Ιταλία και την Ισπανία είναι αντικειμενικά δυσάρεστες για την Ελλάδα. Το δείχνει η εκτόξευση των αποδόσεων των ομολόγων στα ύψη. Το δείχνει η επιστροφή της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας και της καχυποψίας, που καθιστούν απαγορευτική την έξοδο της χώρας στις αγορές μετά τις 20 Αυγούστου και δυσκολεύουν οποιαδήποτε συζήτηση για το χρέος. Από […]

Η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι είναι ένα ακροδεξιό κόμμα που ονειρεύεται να πετάξει τους πρόσφυγες στη θάλασσα. Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων είναι ένα λαϊκιστικό κόμμα που υπονομεύει τις συνθήκες και τους θεσμούς προωθώντας δήθεν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Κοινός τους στόχος είναι η διάλυση της ενωμένης Ευρώπης. Αλλά… Αλλά η ανάγνωση αυτή δεν είναι αρκετή. Ο […]

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Ο Προκόπης Παυλόπουλος θεωρητικά θα μπορούσε, αλλά πρακτικά θα του ήταν πολύ δύσκολο, να ακολουθήσει το παράδειγμα των ιταλών ομολόγων του. Να αποδοκιμάσει δηλαδή κεντρικές πολιτικές και αντιευρωπαϊκές επιλογές της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όπως η αντιπαράθεση του Βαρουφάκη με τους θεσμούς ή η προκήρυξη δημοψηφίσματος το καλοκαίρι του 2015. Πρώτον, […]

Η ταινία του Φεντερίκο Φελίνι «Οι Κλόουν», που προβλήθηκε ταυτόχρονα στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο τα Χριστούγεννα του 1970, ξεκινά με τον οκτάχρονο σκηνοθέτη να παρακολουθεί από το παράθυρο του σπιτιού του το στήσιμο μιας σκηνής τσίρκου. Μετατρέπεται στη συνέχεια σε ένα fake ντοκιμαντέρ, όπου ο ίδιος ο Φελίνι και ένα συνεργείο από ανίκανους βοηθούς […]

Οταν πεθαίνει ένας αγαπημένος συγγραφέας, η πρώτη αντίδραση είναι να σκεφτείς ποιο από τα βιβλία του είναι το αγαπημένο σου και να θυμηθείς πώς ήσουν όταν το διάβαζες. Με τον Τζ.Ντ.Σάλιντζερ, ας πούμε, όλων το μυαλό πήγε στον «Φύλακα στη σίκαλη», στον αμείλικτο Χόλντεν Κόλφιλντ και στην απίθανη, την αξεπέραστη μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη, που […]

Η φωτογραφία έχει μείνει στην Ιστορία, όχι μόνο την ιταλική, αλλά και την ευρωπαϊκή: ο 89χρονος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο αποχαιρετά το πλήθος βγάζοντας το καπέλο του πριν διαβεί την πόρτα του σπιτιού του. Είναι 14 Ιανουαρίου του 2015 και λίγες ώρες νωρίτερα ο «Βασιλιάς Γεώργιος», όπως τον αποκαλούσαν τα μέσα ενημέρωσης, είχε παραιτηθεί για λόγους υγείας […]

Το πιο απλό θα ήταν να εκλέγουμε εμείς τους ξένους ηγέτες με τους οποίους κατά καιρούς διαπραγματευόμαστε. Ετσι θα εξασφαλίζαμε ότι υπηρετούν τα δικά μας συμφέροντα και εκπληρώνουν τις δικές μας ανάγκες. Κι άμα τους βαριόμασταν ή έκαναν καμιά γκέλα, θα τους διώχναμε και θα τοποθετούσαμε άλλους στη θέση τους. Αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν […]

Οχι, κύριε πρωθυπουργέ. Το κυρίαρχο στοιχείο εκείνων που επιτέθηκαν στον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης δεν είναι το τι ψηφίζουν. Ούτε έχει νόημα η διάκριση ανάμεσα στους «αγανακτισμένους» και τους «ακροδεξιούς τραμπούκους». Και ασφαλώς δεν είναι πρέπον να μιλάτε εσείς για «πολιτικές δυνάμεις που επιτρέπουν σε ακροδεξιά περιθωριακά στοιχεία να κρύβονται πίσω από ένα δήθεν αίσθημα πατριωτισμού». […]

Το είπε ξανά αυτή την εβδομάδα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το επανέλαβε και η Νέα Δημοκρατία: βασική προϋπόθεση για να γίνει δεκτή μια συμφωνία με την ΠΓΔΜ είναι να υπάρξουν ρυθμίσεις που θα εξαλείφουν τον αλυτρωτισμό από το Σύνταγμά της. «Και θα ακυρώνουν την παραχάραξη της Ιστορίας», έσπευσε να προσθέσει το ΚΙΝΑΛ στη διαρκή προσπάθειά […]

«Τη στιγμή αυτή η σκέψις μου στρέφεται στους απλούς πολίτες, που είναι τα θύματα των Μνημονίων και της κλιμακούμενης επικυριαρχίας του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού». (Νίκος Σακελλαρίου) «Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είναι πάνω από τις οικονομικές υποχρεώσεις και ότι δεν είναι δυνατόν να φτωχαίνουν οι πολίτες προκειμένου να γίνονται σεβαστοί κάποιοι περιορισμοί που επιβάλλονται […]

Ο υπουργός Οικονομικών είναι κάτι σαν «ΣΥΡΙΖΑ με ανθρώπινο πρόσωπο». Χάνει βέβαια την ψυχραιμία του καμιά φορά στη Βουλή, αλλά γενικά είναι ήπιος, τα ελληνικά του προσελκύουν πάντα το ενδιαφέρον και το χιούμορ του είναι σίγουρα καλύτερο από εκείνο του αρχηγού του. Το αστείο με τη φυματική σαρανταποδαρούσα είναι all time classic, κι ας είναι […]

Είναι όπως τα χρόνια τα παλιά. Η μία υπερδύναμη υποστηρίζει τον έναν σφαγέα, που βομβαρδίζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα με χημικά όπλα αμάχους για να ανακαταλαμβάνει εδάφη και να ανακτήσει σταδιακά τον έλεγχο της χώρας του. Η άλλη υπερδύναμη υποστηρίζει τον άλλο σφαγέα, που δίνει εντολή στους στρατιώτες του να πυροβολούν εν ψυχρώ αμάχους οι […]

Ως γνωστόν, για όλα φταίει η Μαρέβα. Κάθε φορά που η κυβέρνηση θέλει να ειρωνευτεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσθέτει με τη γνωστή της κομψότητα τη σύζυγό του στην κατακλείδα των ανακοινώσεών της. Η μία εκδοχή λοιπόν είναι ότι τρολάρει τον ΣΥΡΙΖΑ ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη χθεσινή του ανάρτηση από το Τελωνείο Κήπων, […]

Η πρόταση διατυπώνεται κάπως έτσι: εμείς κατά βάθος είμαστε αριστεροί, μην κοιτάτε που συμμαχήσαμε με τους ανελίτες, από ανάγκη το κάναμε, για να σώσουμε τη χώρα, αλλά αυτό μετά τις εκλογές θα τελειώσει, για να μην επιστρέψει λοιπόν η Δεξιά ελάτε να τα βρούμε και να κυβερνήσουμε μαζί, να ασκήσουμε μια προοδευτική και αυτόνομη οικονομική […]

Μια ασυνήθιστη δραστηριότητα παρατηρήθηκε το περασμένο Σάββατο στην ευρωπαϊκή γειτονιά των Βρυξελλών. Καμιά εκατοστή τύποι όλων των ηλικιών, των προελεύσεων και των κοινωνικών τάξεων, που επελέγησαν με κριτήριο την όσο το δυνατόν πιο πιστή αντιπροσώπευση του δημογραφικού προφίλ της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ανέβηκαν στον έκτο όροφο του κτιρίου που φιλοξενεί την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, […]

Μόνο τα ονόματα θα αλλάξουν, όλα τα άλλα θα μείνουν τα ίδια. Η επιστολή της ανεξαρτητοποίησης θα λέει μεταξύ άλλων τα εξής: «Αγαπητέ Κυριάκο. Ασφυκτιώ πλέον, και το λέω με κάθε ειλικρίνεια, μέσα στη Νέα Δημοκρατία, σε έναν χώρο που ξεκίνησε πραγματικά (επί της ηγεσίας σου) με προοπτική και ελπίδα, με ταλαντούχους ανθρώπους με ιδέες […]

«Αγαπώ την Αμερική για το σαφές όραμα που κρύβεται πίσω από τη νεφελώδη πραγματικότητα. Χωρίς το όραμα, οι χαρές της Αμερικής θα ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, κάτι εφήμερο, πεταγμένο ψηλά στον αέρα από το χέρι της μοίρας, για να εξαφανιστεί στον άνεμο. Και ποιο είναι αυτό το όραμα; Είναι το όραμα της ελπίδας, το μεγαλειώδες […]

Τώρα μπερδεύτηκαν τα πράγματα. Και πρέπει να πάρουμε θέση άμεσα και κατηγορηματικά. Εχουμε κοινά συμφέροντα και κοινές αξίες, όπως είπε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, με μια χώρα που φυλακίζει κάθε χρόνο 1.500 παιδάκια από την Παλαιστίνη; Ή μήπως πρέπει να αναζητήσουμε συμμαχίες με τους ισλαμιστές, οι οποίοι στο κάτω κάτω δεν στέλνουν παιδιά στους θαλάμους αερίων […]

Στην πραγματικότητα δεν είχε ποτέ ελπίδες να εκλεγεί αρχηγός της Κεντροαριστεράς. Αυτό δεν τον εμπόδισε όμως να ξεχωρίσει και στα δύο ντιμπέιτ του περασμένου Οκτωβρίου. Στο πρώτο, επειδή αρνήθηκε να θέσει ερώτηση σε κάποιον άλλο υποψήφιο, όπως του ζήτησαν οι συντονιστές. Στο δεύτερο, επειδή ήταν ο μόνος που τάχθηκε κατηγορηματικά εναντίον της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης […]

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο τηςΕλ Παΐς, και απαντώντας στην αιώνια ερώτηση για την παρακμή της εικόνας του στρατευμένου διανοούμενου, ο Γιούργκεν Χάμπερμας υπενθύμισε ότι για διανοούμενους όπως ο Ζολά, ο Σαρτρ ή ο Μπουρντιέ ήταν καθοριστική μια δημόσια σφαίρα που οι εύθραυστες δομές της γνωρίζουν σήμερα μια όλο […]

Την Πρωτομαγιά οι Νιου Γιορκ Τάιμς δημοσίευσαν ένα χαριτωμένο στην ακρότητά του ρεπορτάζ. Εκείνος είναι 79 ετών, συγγραφέας, παλιός αριστερός, που αισθάνθηκε υπερήφανος όταν η χώρα του άνοιξε την αγκαλιά της στους πρόσφυγες. Εκείνη είναι 42 ετών, συγγραφέας, σκληρή δεξιά, που άνοιξε σαμπάνια όταν εξελέγη πρόεδρος ο Τραμπ. Είναι Γερμανοί. Ζουν στη Βιέννη. Και είναι […]

Κι ενώ εμείς ασχολούμασταν με τους χουλιγκαναίους και τους νεοαυριανιστές, που νομίζουν ότι από τις καρέκλες στις οποίες τους τοποθέτησε ο ελληνικός λαός και από τα υπόγεια στα οποία τους εγκατέστησε ο πολιτικός τους προϊστάμενος θα μας τρομάξουν και θα μας φιμώσουν, η πραγματική μάχη επιβίωσης συνεχιζόταν αλλού, δίπλα μας, στη μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον […]

Δεν είναι η πρώτη φορά. Ο ταλαντούχος συνάδελφος έχει ασχοληθεί και στο παρελθόν με αυτή την εφημερίδα. Της έχει επιτεθεί, την έχει ειρωνευτεί, την έχει λοιδορήσει, την έχει κατηγορήσει ότι «αναζητεί πελάτες ανάμεσα στα πιο καθυστερημένα, αγριεμένα από την κρίση στρώματα της ελληνικής κοινωνίας». Εχει προαναγγείλει με άγριο ενθουσιασμό το τέλος της. Δεν του βγήκε. […]

Υπάρχουν πολλές σχολές δημοσιογραφίας. Ολες όμως κινούνται βασικά ανάμεσα σε δύο πόλους. Τον έναν τον εκπροσωπούσε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Σαχ Μαράι, επικεφαλής φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου στην Καμπούλ και ένα από τα θύματα της προχθεσινής βομβιστικής επίθεσης του Ισλαμικού Κράτους. Ο αφγανός φωτορεπόρτερ δεν εγκατέλειψε ποτέ τη χώρα του, ούτε όταν την κυβερνούσαν οι […]

Ετοιμαστείτε. Από αύριο, και για όλο τον μήνα, όλος ο πλανήτης θα μιλάει για τον Μάη του ’68 και τον φυσικό του ηγέτη. Ακόμη κι ο ίδιος, που δηλώνει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ότι μισεί αυτά τα αφιερώματα, πείστηκε από το New York Review of Books και τον γερμανό φιλόσοφο Κλάους Λέγκεβι να κάνει φέτος […]

«Σήμερα πια δεν ξέρω τι να υποθέσω γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Είναι ηλίθιος ή η απόλυτη διάνοια; Βλέπω και τα δύο στην προσωπικότητά του. Από τη μια τουιτάρει εξωφρενικά πράγματα κι από την άλλη ακολουθεί αυτή τη λαμπρή πολιτική με τη Βόρεια Κορέα. Οπότε ποιος ξέρει;». Να λοιπόν που φτάσαμε και σ’ αυτό. Ενας από […]

Τον μύθο του Αισώπου με τον γεωργό και το φίδι προφανώς τον γνωρίζετε. Στον ίδιο μύθο στηρίχθηκε και το τραγούδι «Το φίδι» που πρωτοερμήνευσε υπέροχα το 1968 ο Αλ Ουίλσον. «Σε έσωσα, γιατί με δάγκωσες, είσαι δηλητηριώδες, τώρα θα πεθάνω», λέει η απελπισμένη γυναίκα στο φίδι. «Σκάσε, ηλίθια γυναίκα», απαντά εκείνο, «ήξερες πολύ καλά ότι […]

Το επιχείρημα της υπουργού είναι σωστό και πειστικό. Τόσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν θεσπίσει πλήρη υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, κι εδώ ξεσπάει τόσος θόρυβος για την αναδοχή; Υπάρχει όμως ένα άλλο ερώτημα στο οποίο δεν συμφέρει ούτε την ίδια ούτε τους συναδέλφους της να απαντήσουν. Σε κάποια από αυτές τις χώρες, ή σε οποιαδήποτε άλλη, […]

Το σημείο καμπής ήταν εκείνη η ημέρα του Φεβρουαρίου του 1989 που ο Σαλμάν Ρούσντι ζήτησε καταφύγιο στο σπίτι του. Οι αγιατολάδες του Ιράν είχαν μόλις εκδώσει φετφά εναντίον του. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ το επόμενο πρωί που ξυπνήσαμε», θα έλεγε είκοσι χρόνια αργότερα ο Ιαν ΜακΓιούαν στο New Yorker. «Ηταν τρομερές στιγμές γι’ αυτόν. […]

Ξεχάστε την εικόνα που έχετε για το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Η πεντακάθαρη αίθουσα Σαριπόλων της Νομικής Σχολής ήταν χθες το μεσημέρι κατάμεστη, αλλά στη διάρκεια του μαθήματος δεν ακουγόταν άχνα. Ο κεντρικός ομιλητής ήταν συναρπαστικός και οι ερωτήσεις σύντομες και περιεκτικές. Δεν υπήρχε μια αυθεντία που μιλούσε από την έδρα, αλλά ένας ειλικρινής διάλογος κι ένας […]

Δύο θάνατοι άγγιξαν ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό την ελληνική κοινωνία. Το ξαφνικό τέλος του Στέλιου Σκλαβενίτη μας μαλάκωσε όχι μόνο λόγω των ικανοτήτων του και της σεμνότητάς του, αλλά κυρίως λόγω της ιδιαίτερης εταιρικής κουλτούρας που είχε εισαγάγει στις επιχειρήσεις του. Ο χαμός του Αλέξανδρου Σταματιάδη μας εξόργισε όχι μόνο λόγω των συνθηκών στις οποίες […]