Αντώνης Καραμπατζός

Ας ξεκινήσουμε με κάποιες αυτονόητες παραδοχές: η κριτική σε δικαστικές αποφάσεις ή άλλες δικαστικές πράξεις δεν είναι απλώς θεμιτή, είναι αναγκαία, ιδίως μάλιστα σε υποθέσεις μείζονος σημασίας για τους θεσμούς και τη δημοκρατία. Τούτο δεν είναι μόνο απόρροια της ελευθερίας του λόγου, αλλά και απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατικής λειτουργίας. Ασφαλώς, η κριτική δεν αναιρεί τον […]

Ομολογουμένως, το διεθνές δίκαιο έχει έντονα χαρακτηριστικά ήπιου δικαίου (soft law). Διεθνή δικαιοδοτικά ή άλλα όργανα υπάρχουν μεν, και πολλές αποφάσεις τους τηρούνται (όπως λ.χ. αποφάσεις του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ κ.λπ.). Αλλά, ναι, η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στην πράξη πάσχει, καθώς δεν παύει να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό […]

Η σημασία της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τις υποκλοπές δεν έγκειται τόσο στην καταδίκη των κατηγορουμένων, όσο στο γεγονός ότι η δικαστική κρίση βασίσθηκε σε μία ενδελεχή εξέταση της υπόθεσης, κάτι που δυστυχώς δεν είχε γίνει μέχρι πρότινος σε δικαστικό επίπεδο. Και δη σε σχέση με μία υπόθεση μείζονος σημασίας για την ίδια […]

Πρώτα, κάποιες βασικές θεωρητικές παραδοχές: Ακόμη και αν είναι σαφές το γράμμα μιας διάταξης, η ερμηνεία της δεν περιορίζεται σε αυτό αλλά καταλαμβάνει και άλλα κριτήρια ή αξιολογήσεις που άπτονται της διάταξης και του ευρύτερου συστήματος κανόνων στο οποίο αυτή εντάσσεται. Από την άλλη, το σαφές γράμμα μιας διάταξης δεν μπορεί να είναι ερμηνευτικά αδιάφορο, […]