Τα χρυσά στεφάνια
Είναι φτιαγμένη από μπρούντζο και ασήμι, με ιδιαίτερα προχωρημένη τεχνική ασφαλείας (με εσωτερικές κλειδαριές) και κατανομή χώρων με ειδικά «διαμερίσματα» για γραφίδες, στερεά, μελάνι κ.λπ.
n Στον ίδιο χώρο εκτίθεται και το πολυσυζητημένο προ δεκαετίας χρυσό στεφάνι με φύλλα κισσού (ΑΠΟ 662). Παραδόθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης τον Αύγουστο του 2000 από έναν κάτοικο της Απολλωνίας. Αρθρώθηκαν τότε πολλαπλές ερμηνείες για τον τρόπο κτήσης, τον τρόπο παράδοσης του στεφανιού και γενικότερα για τη δράση των σύγχρονων αρχαιοκαπήλων…
n Το στεφάνι χρονολογήθηκε στο τρίτο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ. Η παράδοσή του στάθηκε η αφορμή να αρχίσει διερευνητική ανασκαφική έρευνα στην αρχαία πόλη.
n Ακολούθησαν παραδόσεις, «επαναπατρισμοί», ανασκαφές και εντοπισμοί και άλλων – πολλών – χρυσών στεφανιών (Δερβένι, Σεβαστή Πιερίας, Απολλωνία, Σταυρούπολη, χώρια τα πρόσφατα ευρήματα και τα συγκλονιστικής τεχνικής και αμύθητης αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας της Βεργίνας, της Πέλλας κ.λπ.).
n Σήμερα, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης διαθέτει περισσότερα από 20 χρυσά μακεδονικά στεφάνια, συλλογή που θεωρείται η πλουσιότερη παγκοσμίως.