|
Ρίτσαρντ Νίξον. Ο Χίτσενς τον αποκαλεί «Dick the Greek»
|
Αποκαλυπτικά στοιχεία για τον ρόλο του Ρίτσαρντ Νίξον σε σχέση με την Ελλάδα,
την εποχή της χούντας, έρχονται τώρα στο φως στις ΗΠΑ.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ και δημοσιογραφικές έρευνες που έγιναν τον τελευταίο καιρό
ξεσκεπάζουν την πώρωση του 37ου προέδρου των ΗΠΑ αλλά και Ελλήνων φίλων του
απέναντι στη μοίρα του ελληνικού λαού, τον οποίο παρέδιδαν με το μεγαλύτερο
θράσος στο έλεος των δικτατόρων.
«Σε μια δακρύβρεχτη ομιλία του για τον Νίξον γράφει η ηλεκτρονική επιθεώρηση
«Σαλόν» ο Μπιλ Κλίντον είχε πει ότι για να βγάλουμε συμπεράσματα πρέπει να
κοιτάξουμε ολόκληρη τη ζωή του ανδρός. Πράγματι, ο Νίξον ήταν ένας αχρείος σε
ό,τι και αν έκανε. Ακόμη και στην επιλογή των συνεργατών του.
»Διότι δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει τον Χένρι Κίσινγκερ που, μ’ ένα μορφασμό
χαμόγελου, άκουγε τον πρόεδρό του να βρίζει κάθε τόσο τους Εβραίους. Ή τη
δήλωση του ίδιου του Κίσινγκερ στις 17 Απριλίου 1973:
“Κύριε Πρόεδρε, είστε ο σωτήρας της χώρας! Η ιστορία θα το γράφει αυτό, όταν
κανένας πια δεν θα θυμάται τι ήταν το Ουότεργκέιτ!”.
»Ίσως να ήταν αυτή η στιγμή κατά την οποία άρχιζε η δεύτερη καριέρα του
Κίσινγκερ, βαθυστόχαστου διανοητή του αμερικανικού κατεστημένου…».
«ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΩΝ ΟΥΟΤΕΡΓΚΕΪΤ»
Η «ελληνική» πλευρά του Ουότεργκέιτ και της σκανδαλώδους προεδρίας Νίξον
περιγράφεται εν μέρει στο βιβλίο του Στάνλεϊ Κάτλερ «Οι πόλεμοι του
Ουότεργκέιτ» και στο πιο πρόσφατο του ίδιου, «Κατάχρηση εξουσίας: Οι κασέτες
του Νίξον».
Το ίδιο θέμα αφορά κι ένα άρθρο του Κρίστοφερ Χίτσενς στο «Βάνιτι Φέαρ», με
τίτλο «Το ελληνικό κλειδί του Ουότεργκέιτ».
Στα δημοσιεύματα αυτά περίοπτη θέση έχει το όνομα του Έλληνα «προστάτη» του
Νίξον: Τομ Πάππας. Ο γνωστός, τότε, επιχειρηματίας και φίλος της χούντας
υπήρξε ο κύριος χρηματοδότης του Νίξον κατά την εκλογική του εκστρατεία.
Η γενναιοδωρία του είχε ενοχλήσει μάλιστα το Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά ο Πάππας
πλήρωνε γερά για να εξασφαλίσει τη σιωπή όσων είχαν τον πειρασμό να μιλήσουν
έτσι έδεσε και τη γλώσσα του Χάουαρντ Χαντ, ενός από τους δεξιοτέχνες της
διάρρηξης στο Μέγαρο Ουότεργκέιτ, όπου είχε γραφείο το Δημοκρατικό Κόμμα.
Η φιλία του Πάππας με τον Νίξον άρχισε το 1968, όταν ο Έλληνας κροίσος
προσέφερε στον υποψήφιο, για την προεκλογική του εκστρατεία, πάνω από μισό
εκατομμύριο δολάρια για την ακρίβεια 549.000.
Η πιο συνταρακτική αποκάλυψη, από τις έρευνες των Χίτσενς και Κάτλερ και από
τη μελέτη των κασετών με τα τηλεφωνήματα, είναι ότι τα χρήματα αυτά… δεν
ήταν του ίδιου του Πάππας! Τα έπαιρνε από την ελληνική ΚΥΠ.
Αν η Ελλάδα εκείνο τον καιρό δεν περνούσε μια από τις μαύρες σελίδες της
νεώτερης ιστορίας της, το πράγμα θα ήταν αστείο: μια φτωχή μεσογειακή χώρα να
χρηματοδοτεί έναν υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ!..
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ…
Αλλά τα «αστεία» δεν σταματούν εδώ. Όπως γράφει ο Χίτσενς στο «Σαλόν», στο
Ιντερνέτ (10/11) «η ΚΥΠ ήταν ουσιαστικά ένα παρακλάδι της CIA, εξ ολοκλήρου
επιδοτούμενο απ’ αυτήν. Έτσι η Αμερική, κατά κάποιο τρόπο, έπαιρνε πίσω τα
λεφτά της. Πρόκειται λοιπόν για διπλό αδίκημα: Πρώτον, προσφορά χρημάτων σε
υποψήφιο από μια ξένη δικτατορία. Δεύτερον, ανακύκλωση πρακτορικού χρήματος
για τις αμερικανικές εκλογές…».
Ο Ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος είχε αποκαλύψει το
σκάνδαλο στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών, Λάρι Ο’ Μπράιεν.
Κατά περίεργη σύμπτωση, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ο Τσαρλς Κόλσον, ο
«αρχιμάστορας» της συμμορίας που τοποθετούσε τους κοριούς στο Ουότεργκέιτ,
παρακολουθούσε και το τηλέφωνο του Δημητρακόπουλου.
Στις 2 Μαρτίου 1973, ο σύμβουλος του Νίξον, Χάλντεμαν, του ανέφερε ότι ένας
άλλος σύμβουλος, ο Τζον Ντιν και ο υπουργός Δικαιοσύνης Τζον Μίτσελ
συγκέντρωναν χρήματα για να βοηθήσουν τους διαρρήκτες. Ευτυχώς που πληρώνει ο
Τομ Πάππας, του είπαν. «Και μάλιστα μετρητοίς». Αλλά ήθελε κι αυτός ένα
χατίρι: Να διατηρήσει ο Νίξον πρεσβευτή στην Αθήνα τον φίλο του Χένρι Τάσκα. Ο
Τάσκα φυσικά παρέμεινε ακλόνητος. Λίγες μέρες αργότερα, ο Νίξον δήλωνε στον
Πάππας: «Να ξέρεις, μιλούσα για σένα τις προάλλες. Είμαι εν γνώσει όλων όσα
κάνεις για να μας βοηθήσεις. Σπάνια βρίσκονται φίλοι σαν εσένα».
Στις 23 Μαΐου του 1973, ο Νίξον είχε αρχίσει να φοβάται πως είχε εκτεθεί πολύ
με τον Πάππας. Και είπε στη γραμματέα του, Ρόζμαρι Γουντς: «Ο καημένος ο
Πάππας, έκανε ό,τι μπορούσε για να μας βρει χρήματα για τους
κατηγορούμενους… Ήρθε τις προάλλες και μιλήσαμε για τον Τάσκα. Αλλά όχι για
το Ουότεργκέιτ! Ακούς; Ούτε λέξη γι’ αυτό. Δεν έχουμε πει τίποτα, δώσ’ του να
το καταλάβει».
Ο ΧΑΟΥΑΡΝΤ Χαντ και οι άλλοι τρεις διαρρήκτες, που υπό τις διαταγές του Κόλσον
τρύπωσαν στο Ουοτεργκέιτ, το κτίριο του Δημοκρατικού Κόμματος, προσποιούμενοι
τους… υδραυλικούς και ηλεκτρολόγους, είχαν κύριο έργο την τοποθέτηση και την
επιθεώρηση «κοριών» στα τηλέφωνα και σε άλλα καίρια σημεία.
Έψαχναν επίσης για στοιχεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν σε ένα
ενδεχόμενο πόλεμο λάσπης εναντίον των Δημοκρατικών. Αλλά, όπως προκύπτει και
από τα απομνημονεύματα του Χάλντεμαν, τους απασχολούσε κάτι ακόμη: μήπως οι
Δημοκρατικοί είχαν έγγραφα που θ’ αποδείκνυαν τη βοήθεια που έπαιρνε ο Νίξον
από τον Τομ Πάππας. Ο Νίξον φοβόταν πολύ τις εντυπώσεις που θα προκαλούσε η
δημοσιοποίηση τέτοιων εγγράφων από τους αντιπάλους του.
Και ήθελε με κάθε τρόπο να τα κλέψει.
- Οι 11 δεσμεύσεις της κυβέρνησης για το 2026: Τι προανήγγειλε ο Κωστής Χατζηδάκης από τη Θεσσαλονίκη
- Ο Τραμπ εντείνει την πίεση στην Τεχεράνη: Ανακοίνωσε νέους δασμούς για όποια χώρα συναλλάσσεται με το Ιράν
- Επιμένει το πολικό ψύχος: Νέες χιονοπτώσεις και θερμοκρασίες υπό το μηδέν – Πού χρειάζονται αλυσίδες
