ΚΡΑΥΓΕΣ ΚΑΙ ΨΙΘΥΡΟΙ

Η αμερικανίδα ηθοποιός Τζόαν Ρίβερς που πέθανε το 2014, είχε πει ότι θα ήθελε, στην κηδεία της, η Μέριλ Στριπ να κλαίει σε πέντε διαφορετικές προφορές – αναφερόμενη προφανώς στο ταλέντο της σπουδαίας ηθοποιού. Και στο μυθιστόρημα του Μένη Κουμανταρέα «Δυο φορές Ελληνας», η ηρωίδα, όταν επιστρέφει στο σπίτι της μετά την κηδεία της αδελφής […]

Οταν ήμουν μικρή ήταν το αγαπημένο μου τραγούδι. Είκοσι κάτι χρόνια μετά την Κατοχή, η Ελλάδα προσπαθούσε να γλυκάνει τα τραύματα από εκείνη την εποχή, το τραγουδάκι όμως είχε περάσει σε εμάς ως «γονική παροχή». «Πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή και λέει στα παιδάκια νιξ φαΐ». Το τραγουδούσα και ήταν σαν να ξόρκιζα […]

Η πίστη είναι μία πολύτιμη εσωτερική διεργασία κι αυτό το έχουν παραδεχθεί σπουδαίοι «άθεοι». Από τον βρετανό συγγραφέα Τζούλιαν Μπαρνς που στο βιβλίο του περί θανάτου με τίτλο «Nothing to be Frightened of» γράφει «Δεν πιστεύω στον Θεό αλλά μου λείπει» έως τον Μ. Καραγάτση που έλεγε «Δεν πιστεύω στον Θεό αλλά ζηλεύω αυτούς που […]

Εχουμε έναν φίλο, εξαιρετικό παιδί, με ένα χαρακτηριστικό χούι. Κάνει απίθανα λεκτικά και νοηματικά άλματα. Το άλλο του χαρακτηριστικό είναι ότι θαυμάζει πολύ τον κολλητό του από το σχολείο. Αυτόν τον κολλητό ας τον πούμε Χ, χάρη της αφήγησης. Πριν από λίγα χρόνια, μία πρώην σύντροφος, του φίλου μας, την οποία, προφανώς, δεν είχε ξεπεράσει […]

Προσπαθώ να θυμηθώ ποια ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που γέλασα με κάποιο αστείο. Πότε δηλαδή, προφανώς ασυνείδητα, άρχισα να αποτιμώ το χιούμορ. Μεγαλωμένη σε μια οικογένεια που το χιούμορ ήταν τρόπος επικοινωνίας αλλά και ένα «δίχτυ ασφαλείας», ένα είδους στρώμα που απορροφούσε τους οικογενειακούς κραδασμούς και τις εντάσεις, υποθέτω ότι θα έγινε […]

Εχει μία άλλους είδους σημειολογία η μεθαυριανή επέτειος. Είναι απόλυτη συνδεδεμένη με τη φύση. Λίγες μέρες μετά την εαρινή ισημερία, η έναρξη του αγώνα για την απελευθέρωση και την αναγέννηση του έθνους, συμπίπτει με την «αναγέννηση» του τοπίου. Πιστεύω εξάλλου ότι οι μεγάλες εθνικές ή θρησκευτικές γιορτές ορίζονται, έστω και υποσυνείδητα, από εμάς τους Ελληνες […]

Και ξαφνικά, γέμισαν τα σόσιαλ μίντια μπάμιες. Μπάμιες μικρές, μπάμιες κοτσονάτες, φασολάκια (και «μπαρμπούνια» και αμπελοφάσουλα και χάντρες), αρακά, σπανάκι, τι μπρόκολα, τι αγκινάρες, τι πατάτες, μποστάνι έγιναν οι οθόνες μας. Ηταν το έναυσμα για να ξεκινήσει ο πόλεμος της μπάμιας, μιλάμε για μεγάλη σύρραξη. Αιτία το πρόστιμο (740.000 ευρώ) που επέβαλε το υπουργείο Ανάπτυξης […]