Εμπιστευτικά

Ο ωραιότερος καβγάς των ημερών περνάει σχεδόν απαρατήρητος. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά τσακώνονται μεταξύ τους ποιος είχε πρώτος την ιδέα να επιστραφούν ο 13ος και ο 14ος μισθός στο Δημόσιο. Επιστρέφονται τίποτα μισθοί στο Δημόσιο και χάσαμε το έργο; Οχι. Αλλά κι αν επιστραφούν δεν είναι δουλειά ούτε του ΣΥΡΙΖΑ ούτε της Νέας […]

Ευτυχώς οργανωθήκαμε. Δεν πρόλαβε να κλείσει 48ωρο ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο και βγήκαν τα μεγάλα μαχαίρια της αντίστασης. Ο Χαρίτσης συγκρότησε «λαϊκό αντιφασιστικό μέτωπο» στο οποίο μετέχει ο ίδιος και ψάχνουμε τον δεύτερο. Ο Μπίστης έφτιαξε πιο σεμνά μόνο «αντιφασιστικό μέτωπο», χωρίς να είναι όμως «λαϊκό». Λογικό. Τώρα που πέθανε κι η Καίτη Γκρέυ […]

Η τελετή ορκωμοσίας του νέου (και παλαιότερου) αμερικανού προέδρου είχε ένα αδιαμφισβήτητο χαρακτηριστικό: την ανυπόφορη κιτσαρία. Και δεν λέω μόνο για την κιτσαρία του ίδιου ή της Πρώτης Κυρίας με την αναποδογυρισμένη λεκάνη στο κεφάλι ή των πλούσιων φίλων του με τις ξέβυζες συνοδούς και τα σουτιέν φόρα παρτίδα. Λέω για την ανυπόφορη κιτσαρία μιας […]

Πρέπει να πω πως με ξάφνιασαν τα ευρήματα της πρώτης δημοσκόπησης για τους υποψήφιους Προέδρους της Δημοκρατίας (Opinion Poll, 19/1). Ο Τασούλας εμφανίζεται ισχυρός στους ψηφοφόρους της Δεξιάς (70,6%), της Κεντροδεξιάς (68,9%), αλλά και του Κέντρου (46,7%). Στο ερώτημα αν η υποψηφιότητά του ανταποκρίνεται «στις απαιτήσεις του θεσμικού ρόλου», συμφωνεί το 74,6% της Δεξιάς, το […]

Με εντυπωσιάζει η ευρηματικότητα των ευφυών ανθρώπων. Ακούστε λοιπόν τι σκέφτηκαν. Οτι στη χώρα έχουμε «πολιτική ανισορροπία», την οποία οφείλουμε να διορθώσουμε με μια «πολιτική εξισορρόπησης» (εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ, 2/1). Καμία αντίρρηση. Θα τη διορθώσουμε στην κάλπη όπως γίνεται στη δημοκρατία; Οχι. Θα τη διορθώσουμε βάζοντας τον Πρωθυπουργό να βγάλει Πρόεδρο κάποιον «από άλλον πολιτικό χώρο» […]

Μια καλή είδηση. Η εκεχειρία στη Γάζα μάλλον ανοίγει τον δρόμο για το τέλος ενός πολέμου που το Ισραήλ έχει ήδη κερδίσει. Δεν είναι σαφές τι έχει μείνει όρθιο από τη Χαμάς κι ούτε θα κλάψουμε με τη δυστυχία της όσο μεγάλη κι αν είναι. Αρκεί ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να απασχολήσει ξανά […]

Εντάξει, ο Μητσοτάκης δεν έβγαλε λαγό από το καπέλο. Εβγαλε τον Τασούλα. Αλλά Πρωθυπουργός είναι. Οχι ταχυδακτυλουργός. Και για να είμαστε ειλικρινείς δεν κυκλοφορούν και πολλοί λαγοί γύρω μας. Η «προεδρολογία» των τελευταίων εβδομάδων περισσότερο επιβεβαίωσε ένδεια παρά έμπνευση. Τουλάχιστον ο Τασούλας είναι μια ασφαλής επιλογή, ακόμη κι αν δεν αφήνει άφωνα τα πλήθη. Θα […]

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπλέξαμε. Ακόμη δεν ορκίστηκε ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ κι έχει κάνει άνω-κάτω τη μισή υφήλιο. Από τον Καναδά και τον Παναμά έως την (πού τη θυμήθηκε;) Γροιλανδία. Και μπλέξαμε όχι με έναν αλλά με δύο παράξενους. Τον Τραμπ και τον Μασκ. Ο ένας βεβαίως μπορεί να είναι νούμερο και πλούσιος […]

Τέτοιες μέρες πριν από δέκα χρόνια είχε διαλυθεί η Βουλή επειδή η αντιπολίτευση μπλόκαρε την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Πήγαμε σε εκλογές. Η αντιπολίτευση έγινε συμπολίτευση και η νέα πλειοψηφία έβγαλε τον Πρόεδρο της αρεσκείας της. Από την αντίπαλη παράταξη, μάλιστα. Τη συνέχεια την ξέρουμε. Την κλάψαμε. Ο νέος Πρόεδρος εκλέχτηκε από μια κυβέρνηση ανερμάτιστη […]

Δεν ξέρω αν το μάθατε, αλλά ο Τραμπ ζήτησε να αγοράσει τη Γροιλανδία. Αφού καταλάβει τον Παναμά, διότι του χρειάζεται η διώρυγα. Μετά προσφέρθηκε να πάρει και τον Καναδά να τον κάνει «πολιτεία των ΗΠΑ». Ερωτώ λοιπόν. Μήπως μέσα στην αναμπουμπούλα τού δώσουμε και τη Λατινοπούλου να του χορεύει; Δεν είναι κακή ιδέα και μη […]

Είναι εντυπωσιακός ο σεβασμός με τον οποίο η Ελλάδα, από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό έως τους απλούς πολίτες, αποχαιρετά τον Κώστα Σημίτη. Πλην ηλιθίων φυσικά, αλλά κυκλοφορούν και τέτοιοι ανάμεσά μας. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω ότι υπήρξε ο καλύτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης. Αυτό προκύπτει χωρίς δυσκολία από τον απολογισμό ενός κυβερνητικού έργου […]

Οι γιορτές μάτωσαν στο Μαγδεμβούργο και τη Νέα Ορλεάνη. Αθώοι κι ανυποψίαστοι άνθρωποι στερήθηκαν την ευκαιρία να αγκαλιαστούν με τους δικούς τους. Ακούω όλες τις καλοπροαίρετες (συχνά…) φωνές για την ειρήνη στον κόσμο. Και προφανώς συμφωνώ. Πάντα ο κόσμος είναι καλύτερος χωρίς πολέμους και καταστροφές. Χωρίς δολοφονίες αθώων. Ακούω επίσης τις εκκλήσεις για εκεχειρία στη […]

Υποδεχτήκαμε το 2025 με φουρτούνες κι εύχομαι καλά ξεμπερδέματα. Δεν εννοώ φυσικά μόνο την Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, την προεδρική εκλογή ή την Ευρωλίγκα. Εννοώ κυρίως τι θα γίνει με τον Κασσελάκη. Μια εξέλιξη που με ανησυχεί ιδιαίτερα αφότου ο ίδιος αποκάλυψε ότι είναι εκείνος προσωπικά που έριξε τον Μητσοτάκη από το 41% στο 28% […]

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν έχει πρόθεση αλλαγής του εκλογικού νόμου. Λογική και χρήσιμη αποσαφήνιση. Δεν γίνεται να αλλάζουμε εκλογικό νόμο σε κάθε εκλογή. Επιβεβαίωσε μάλιστα την πρόθεσή του και σε σχετική ερώτηση του Ανδρουλάκη κατά τη μεταξύ τους συνάντηση. Ελα όμως που για κάποιο ακατανόητο λόγο η συζήτηση περί εκλογικού […]

Διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση το βιβλίο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη («Στον ίδιο δρόμο», εκδόσεις Πατάκη). Αφενός επειδή είναι η αυτοβιογραφική καταγραφή της πορείας ενός αγροτόπαιδου από τους κάμπους της Ημαθίας στα κυβερνητικά αξιώματα της δημοκρατίας μας. Μια πορεία κοινωνικής ανέλιξης. Η οποία (να το παραδεχτούμε) αποτελεί ως γενικότερο φαινόμενο τη μεγάλη επιτυχία της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, κυρίως […]

Εχουμε την ντροπή να ζούμε σε μια χώρα όπου το 31,8% των πολιτών της έχει θετική γνώμη για τον Πούτιν. Και τον ακολουθεί μάλιστα ο Τραμπ με 29,8%. Ο δυστυχής Ζελένσκι έπεται με 15,4%, κάτω κι από τον Κινέζο Σι Τζινπίνγκ (MRB, 18/12). Υπάρχει κάτι να προσθέσουμε; Οχι. Ούτε καν να αναλύσουμε. Διότι την ίδια […]

Σε κάποια άλλη χώρα ίσως να έβαζαν τα γέλια. Εδώ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι παραφυάδες του τσακώνονται με το ΠΑΣΟΚ αν θα κάνουν συγκρουσιακή ή συναινετική αντιπολίτευση. Φυσικά δεν πέφτει λόγος στον ΣΥΡΙΖΑ τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ. Ούτε και το ΠΑΣΟΚ έχει καμία υποχρέωση να δώσει λογαριασμό στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε η απάντηση είναι προφανής. […]