Προσφέρουν τη δική τους μορφή διακοπών. Ξεκούραση και χαλάρωση χωρίς την παρουσία μικρών παιδιών. Στην αντίπερα όχθη των all inclusive ξενοδοχείων, που θεωρούνται ιδανική επιλογή για οικογένειες, υπάρχουν τα λεγόμενα «ξενοδοχεία ενηλίκων» ή αλλιώς «adults only hotels» και έχουν παρουσία και στη χώρα μας.
Παρόλο που δεν τηρούνται επίσημα στοιχεία και αυτό διότι οι ιδιοκτήτες τέτοιων ξενοδοχείων δεν είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν την «ιδιαιτερότητά» τους στα επίσημα μητρώα, δεν είναι τυχαίο το ότι σε μεγάλη πλατφόρμα εύρεσης καταλυμάτων, υπάρχει διαθέσιμο το φίλτρο «μόνο για ενηλίκους».
Και όχι μόνο υπάρχει, αλλά με μια απλή αναζήτηση σε ελληνικούς προορισμούς προκύπτουν πάνω από 600 καταλύματα, από τη Ρόδο μέχρι τη Χαλκιδική και από την Κρήτη μέχρι την Πιερία και το Λεκανοπέδιο.
Η απουσία ως… πολυτέλεια
Οι κανόνες διαφέρουν από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο. Κάποια μπορεί να αποκλείουν τα παιδιά μέχρι 16, ενώ άλλα μέχρι 18 ετών από τις εγκαταστάσεις τους. Βέβαια, δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 1990 και κορυφώθηκε στα 00s, κυρίως σε πολυτελείς ή ρομαντικούς προορισμούς, όπως οι Μαλδίβες, η Ταϊλάνδη, η Καραϊβική και η Σαντορίνη, προσελκύοντας τουρίστες από τη Βόρεια Ευρώπη και αλλού.
Πλέον, όμως, φαίνεται να κανονικοποιείται. Ιδιοκτήτες των «adults only hotels» υποστηρίζουν πως πολλοί ενήλικες ταξιδιώτες, όπως είναι για παράδειγμα τα ζευγάρια, επιθυμούν ένα περιβάλλον γαλήνης και ηρεμίας χωρίς τη «ζωηράδα» μικρών (ή και μεγαλύτερων) παιδιών.
Και μάλιστα διαφημίζονται και ως τέτοια, συνήθως δείχνοντας εικόνες ενήλικων να χαλαρώνουν σε ξαπλώστρες, απολαμβάνοντας κοκτέιλ χωρίς να τους ενοχλούν παιδιά που φωνάζουν ή βουτούν με δύναμη σε πισίνες. Σημειώνεται ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει σαφής νομική διάσταση που να επιτρέπει την απαγόρευση φιλοξενίας ανηλίκων σε ξενοδοχεία, ωστόσο δεν φαίνεται να είναι κάτι που έχει αντιμετωπίσει νομικές προκλήσεις και θεωρείται γενικά σύννομη.
Ωστόσο αυτό δεν ισχύει παντού. Σε χώρες του εξωτερικού, πολλοί δεν βλέπουν με φιλικό μάτι τα «adults only hotels». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γαλλίας, όπου τα ξενοδοχεία ενηλίκων γνώρισαν έντονες αντιδράσεις, οι οποίες έφτασαν μέχρι και στα υψηλά πολιτικά κλιμάκια.
Τον περασμένο Μάιο, η ύπατη επίτροπος για την Παιδική Ηλικία της Γαλλίας, Σάρα Ελ Χαΐρι, είπε ότι πρέπει να πάψει το φαινόμενο, κάνοντας λόγο για «βία κατά των παιδιών». Επειτα, η σοσιαλίστρια γερουσιαστής Λοράνς Ροσινιόλ κατέθεσε νομοσχέδιο για να γίνει παράνομη η απαγόρευση εισόδου των παιδιών σε χώρους διασκέδασης.
«Ζώνες μόνο ενηλίκων»
Και βέβαια, στην υπόλοιπη Ευρώπη το φαινόμενο δεν περιορίζεται μόνο στα παιδιά – και ούτε μόνο στα ξενοδοχεία. Σε άνοδο είναι και η τάση να απαγορεύουν και εστιατόρια την είσοδο σε ανήλικους, τουλάχιστον ύστερα από κάποια ώρα ή για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.
Πρόκειται για μια προσπάθεια να δημιουργήσουν «ζώνες μόνο ενηλίκων», οι οποίοι θέλουν να απολαύσουν το φαγητό τους χωρίς να «ενοχλούνται» από μικρά παιδιά.
Στη Γερμανία το 2018 ένα εστιατόριο στο Μπιντς, τη μεγαλύτερη παραθαλάσσια πόλη του νησιού Ρίγκεν στη Βαλτική Θάλασσα, απαγόρευσε την είσοδο σε παιδιά κάτω των 14 από τις πέντε το απόγευμα και μετά. Ο ιδιοκτήτης είχε πει ότι θέλει να δημιουργήσει μια «όαση ηρεμίας» και να είναι «φιλικό στους ενηλίκους».
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όμως, πολλοί θεώρησαν ότι το συγκεκριμένο μαγαζί «μισεί τα παιδιά». Εως σήμερα βέβαια δεν έχει αλλάξει την πολιτική του.
Από την άλλη, στο Ηνωμένο Βασίλειο, σχεδόν το 40% των εστιατορίων «fine dining» εφαρμόζουν περιορισμούς για τα παιδιά. Κάποια μάλιστα ήδη από το 2014. Είναι μια τάση που εμφανίζεται κυρίως σε δημοφιλείς και πολυτελείς τουριστικούς προορισμούς – και το πωλούν μάλιστα (και αυτά) ως διαφήμιση για να προσελκύσουν πελάτες.
Χαρακτηριστικό της παραπάνω τάσης είναι ότι ακόμα και το Disney Dream, το κρουαζιερόπλοιο της Disney, προσφέρει κρουαζιέρες και χώρους αποκλειστικά και μόνο για ενηλίκους.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στα όρια της Γηραιάς Ηπείρου. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Le Monde», η νοτιοκορεάτικη κοινωνία έχει «εξαντληθεί από τα παιδιά». Αυτός είναι ο λόγος που ξεκινώντας από τις αρχές του 2010, πλέον υπάρχουν πολλές εκατοντάδες εστιατόρια και καφέ που δεν δέχονται παιδιά.
Σε μια σχετικά έρευνα, αναφέρεται ότι το 68% των καταστημάτων εστίασης που εφάρμοσαν αντίστοιχη πολιτική, το έκαναν λόγω «μεγάλου φορτίου ευθύνης», ενώ είναι μια απόφαση που γενικά είναι αποδεκτή – το 61,9% των κατοίκων δεν έχουν πρόβλημα με κάτι τέτοιο.
Στην Ελλάδα βέβαια δεν παρατηρείται κάτι αντίστοιχο. Ανθρωποι με γνώση της αγοράς της εστίασης είπαν πως μπορεί άτυπα κάποια μαγαζιά να αρνηθούν μια κράτηση σε περίπτωση που ο πελάτης τους πει ότι υπάρχει και παιδί, ωστόσο αυτό είναι σπάνιο και μη επιτρεπτό.
«Οχι» και στα κατοικίδια;
Πέρα από τα παιδιά όμως, πολλοί επιχειρηματίες δεν δέχονται στους χώρους τους ούτε και κατοικίδια ζώα, σε μια αντιστροφή της τάσης του «pet-friendly», που ήταν – και παραμένει – σε άνοδο τα τελευταία χρόνια.
Εδώ οι λόγοι είναι συγκεκριμένοι. Οσον αφορά τα ξενοδοχεία, κάποια το επιλέγουν γιατί μπορεί να είναι χώροι μεγάλης ιστορικής αξίας, ενώ από την άλλη υπάρχουν και καταλύματα που θέλουν να είναι κατάλληλα για πελάτες με αλλεργίες στα ζώα.
Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης μάλιστα, όπως η Αυστρία, υπάρχουν ειδικές διαδικτυακές εφαρμογές που επιτρέπουν την αναζήτηση καταλυμάτων που δεν επιτρέπουν τα κατοικίδια.
Από την άλλη, οι μεγάλες πλατφόρμες εύρεσης ξενοδοχείων συνεχίζουν να έχουν διαθέσιμο το φίλτρο «pet friendly» – υπάρχουν χιλιάδες επιλογές και στη χώρα μας. Αν κάποιος επιθυμεί να κλείσει κάποιο ξενοδοχείο που δεν δέχεται κατοικίδια, μπορεί να αναζητήσει με βάση αυτό το φίλτρο και μετά απλά να… μην επιλέξει καμία από τις επιλογές που θα δοθούν.
Και αυτό διότι εάν ένα ξενοδοχείο ή εστιατόριο δεν αναφέρει συγκεκριμένα ότι είναι pet friendly, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα επιτρέπει την είσοδο στα κατοικίδια ζώα.
