Αν όλοι, και πρώτα απ’ όλα οι Κύπριοι, θεωρούν ότι η Κύπρος δεν αποτελεί στόχο των Ιρανών, τότε ποιος ο λόγος να στείλουμε δύο φρεγάτες στην περιοχή (και μεταξύ τους και τον «Κίμωνα») και τέσσερα F-16; Και τον υπουργό Δένδια επικεφαλής της εκστρατείας; Η απορία μου γεννήθηκε έπειτα από όλα αυτά που συνέβησαν χθες, και τα οποία απαντούν καταφατικά στο ερώτημα των χθεσινών «ΝΕΩΝ», αν «Απειλούμαστε». Αν λοιπόν «απειλούμαστε» από τον πόλεμο του Κόλπου και καταφεύγουμε σε αυτού του είδους τις κινήσεις, οι οποίες όσο να πεις ούτε απλές είναι ούτε τυχαίες, γιατί δεν μας το λένε, να ξέρουμε τι γίνεται; Καταλαβαίνω πολύ καλά, κι εγώ, και οι υπόλοιποι πατριώτες, ότι δεν τα λες και όλα γιατί δεν πρέπει να προκληθεί πανικός (και τρέξει ο κόσμος να αδειάσει τα σουπερμάρκετ – το έργο το έχουμε ξαναδεί, ως γνωστόν), όμως μια ελάχιστη ενημέρωση χρειάζεται.
Οπως και διευκρινίσεις του είδους, μόνοι μας, εξ ιδίας πρωτοβουλίας, στέλνουμε πλοία και αεροπλάνα στην Κύπρο; Ή μας τα ζήτησαν; Διότι αν ζητήθηκε από την Ελλάδα να αποστείλει στην περιοχή φρεγάτες και F-16, το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι ποιος υπέβαλε το σχετικό αίτημα, και εμείς, ως χώρα, ανταποκριθήκαμε άμεσα. Η Κύπρος; Το Ισραήλ; Οι Αμερικάνοι; Ποιος;
Πιο κοντά στην εστία πολέμου
Γελάγαμε προχθές, που το ΚΚΕ, με Μήτσο Κουτσούμπα επικεφαλής, πορεύτηκε στην πρεσβεία (μία είναι η πρεσβεία, όπως και το ΚΚΕ) για να φωνάξει το κλασικό «φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι», και να απαιτήσει καμία ανάμειξη της Ελλάδας στον πόλεμο. Μετά τα χθεσινά, νομίζω ότι κανείς δεν δικαιούται να γελάει, και για τίποτε. Η αποστολή των φρεγατών και των F-16 είναι μια έμμεση, αλλά σαφής προσέγγιση στην εστία του πολέμου. Θα φανεί αν είναι και ανάμειξη, όμως τα γεγονότα δείχνουν «κάτι». Το οποίο από μακριά, φωνάζει ότι είναι δυσοίωνο…
Επίσης, μια απορία, που έχω από χθες, είναι η ακόλουθη: αφού το αεροδρόμιο της Πάφου έκλεισε για προληπτικούς ή για άλλους λόγους (όπως ότι έπεσε drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι), πού θα σταθμεύουν τα αεροπλάνα μας; Και τι υποστήριξη θα έχουν εκεί που θα σταθμεύουν;
Δεν μου αρέσουν καθόλου όλα αυτά…
Το πρόβλημα ήταν η σειρά
Χθες παίχτηκε στα κανάλια, και ειδικά στα «πρωινάδικα» των καναλιών, το δεύτερο ημίχρονο του ματς «γιατί δεν μίλησε η πρόεδρος Καρυστιανού» το Σάββατο στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για τα Τέμπη. Προέβησαν σε δηλώσεις τόσο ο Ρούτσι, όσο και ένας κύριος Παπαγγελής, πατέρας θύματος, και εξ όσων κατάλαβα του στενού πυρήνα του συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών. Ποιο ήταν το «ρεζουμέ» των δηλώσεων των δύο κυρίων; Οτι η πρόεδρος Καρυστιανού προσκλήθηκε μεν να ανέβει στην εξέδρα και να μιλήσει, πλην όμως βρήκε εντελώς έξω από τους σχεδιασμούς της, τη σειρά που της παραχώρησαν, και αποχώρησε. Θεωρώ τη στάση της, λογική. Η Καρυστιανού είναι! Δεν είναι ο πάσα ένας εκπρόσωπος εργατικού κέντρου ή συλλόγου εργαζομένων, που μιλάει στο πλήθος, και που είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα ξαναδεί μπροστά του ποτέ ξανά τόσους ανθρώπους να τον ακούν ή να υποδύονται ότι τον ακούν. Πώς τόλμησαν λοιπόν, να τη βάλουν στη σειρά, 20ή ή 24η, δεν έχει καμιά σημασία, όταν τη λένε Καρυστιανού και είναι αυτή που είναι;
Επειτα είναι και το άλλο. Η γυναίκα είχε πάει στο Σύνταγμα για (να γνωρίσει) την αποθέωση. Ποιος είσαι ρε κατακαημένε Καραμήτρο, που θα της το στερήσεις;
Η πρώτη (;) κρυάδα
Βέβαια, κάτι ελεεινοί τύποι, λέγε με Καραχάλιο, έχουν βαλθεί να χρεώσουν σε εκείνη τα όσα συνέβησαν στην πλατεία Συντάγματος το Σάββατο, κάνοντας λόγο για αλαζονεία, αδιανόητο ναρκισσισμό, διχαστική στάση, τυμβωρυχία, κατά συρροήν ψεύδη και άλλα παρόμοια, τα οποία εγώ δεν τα πιστεύω. Είναι δυνατόν η «πρόεδρος» της καρδίας μας, να βαρύνεται με όλα αυτά; Οχι!
Αντιθέτως, βρήκα εξαιρετικό το ερώτημα του περί ου ο λόγος Καραχάλιου, το οποίο νομίζω ότι συμβαδίζει και με τη δική μου πρόταση – τη χθεσινή, να οργανώσει δική της συγκέντρωση η πρόεδρος Μαρία, και να μιλήσει με την ησυχία της στο πλήθος. Τι ρωτάει ο Καραχάλιος την πρόεδρο; Οτι αφού γνώριζε (γιατί λέει, είχε πληροφόρηση) τι θα συμβεί στο Σύνταγμα, γιατί δεν φρόντισε να επιλέξει μια άλλη συγκέντρωση, σε μια άλλη πόλη της χώρας, στη Θεσσαλονίκη, ας πούμε.
Η «πρόεδρος» Καρυστιανού απαξίωσε να απαντήσει στον Καραχάλιο. Φυσικά ούτε επί της δικής μου προτάσεως, τοποθετήθηκε. Φαντάζομαι ότι θα το συζητήσει το πράγμα με την επιτροπή σοφών που την περιβάλλει, και θα πάρει τις αποφάσεις της.
Μια κρυάδα πάντως, για το τι αντιμετώπιση θα έχει, όταν ανακοινώσει επισήμως και το κόμμα, την πήρε…
Τα μυστήρια…
Δέχτηκα χθες το τηλεφώνημα του βουλευτή της Β’ Πειραιά της ΝουΔου, Δημήτρη Μαρκόπουλου. Με διαβεβαίωσε ότι αυτός δεν έκανε καμία «στημένη» ερώτηση στον Στ. Τρίμπαλη κατά την εξέτασή του, στην Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές.
– Και τότε, πώς ο άλλος (ο Τρίμπαλης) κατέθεσε ενώπιον δικαστηρίου ότι περιλαμβάνεστε μεταξύ εκείνων που του υπέβαλαν στημένες ερωτήσεις και του είχατε δώσει και τις απαντήσεις που έπρεπε να δώσει.
– Εγώ, επαναλαμβάνω, δεν υπέβαλα καμία στημένη ερώτηση, τον δε συγκεκριμένο μάρτυρα ούτε που τον θυμάμαι. Ξέρετε, οι Εξεταστικές έχουν έναν συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας. Υπάρχει ο πρόεδρος και υπάρχει και ο συντονιστής της ομάδας των βουλευτών που μετέχουν της Εξεταστικής Επιτροπής. Αυτοί οι δύο συνεννοούνται μαζί μας, πριν ξεκινήσει η διαδικασία μιας συνεδρίασης, και καθορίζουν και ποιος θα ρωτήσει τι έναν μάρτυρα.
Κατάλαβα, δεν είχε νόημα να συνεχιστεί περαιτέρω η συζήτηση…
(Προέδρος της Επιτροπής για τις υποκλοπές ήταν ο Γιάννης Κεφαλογιάννης και συντονιστής ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης. Σήμερα υπουργός Πολιτικής Προστασίας ο πρώτος, υφυπουργός Ανάπτυξης ο δεύτερος. Ο Μαρκόπουλος έμεινε απλός βουλευτής.)
…και τα θαύματα μιας Εξεταστικής
Να σημειωθεί, μια και ανοίξαμε το θέμα της Εξεταστικής Επιτροπής για τις υποκλοπές, ότι κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της σημειώθηκαν και μερικά άλλα θαύματα, αποκλειστικά από τον «θαυματοποιό» του Μεγάρου Μαξίμου. Ο άγνωστός μου αυτός κύριος, που καθοδηγούσε πίσω από τις κουρτίνες τον συντονιστή της ΝουΔου στην Εξεταστική Τσαβδαρίδη, κι εκείνος με τη σειρά του κανοναρχούσε τους γαλάζιους βουλευτές, μέλη της Εξεταστικής, απαίτησε να μην κληθούν ενώπιον της Εξεταστικής, τρεις από τους συμμορίτες που καταδίκασε το δικαστήριο για τις υποκλοπές, και τους έριξε 126 χρόνια φυλάκιση στον καθένα.
Η αστεία δικαιολογία που προβλήθηκε ήταν ότι δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον η κατάθεσή τους. Στην πραγματικότητα, ήθελε να τους προστατεύσει από τη βάσανο της εξέτασης στην Επιτροπή, και τα κατάφερε. Ετσι οι Γιάννης Λαβράνος, Φέλιξ Μπίτζιος και Ταλ Ντίλιαν δεν κλήθηκαν καθόλου στην Εξεταστική! Γιατί ακριβώς είχαν «άκρες» (τις σωστές) ενώ το τέταρτο μέλος της συμμορίας, μια κυρία ονόματι Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου, είχε την εξής… σκληρή αντιμετώπιση: της δόθηκε η δυνατότητα να «απαντήσει» μέσω… e-mail (!!!) στις «ερωτήσεις» που της υπέβαλαν, επίσης με e-mail, οι βουλευτές της ΝουΔου!..
Μιλάμε (ετεροχρονισμένα) για κανονικό εξευτελισμό των διαδικασιών της Εξεταστικής, των βουλευτών, της Βουλής εν συνόλω. Πάλι καλά να λέμε, που απάντησε (όπως απάντησε) στις ερωτήσεις τους, και δεν απαίτησε προηγουμένως, να περάσουν από τη λαϊκή, να της φέρουν στο σπίτι και τα ζαρζαβατικά της εβδομάδας!
Live οι εξελίξεις:
