Αμετακίνητη στην απόφασή της να κατέβει στην πολιτική είναι η Μαρία Καρυστιανού και προαναγγέλλει ότι θα προχωρήσει στην επίσημη ίδρυση κόμματος μέσα στους επόμενους μήνες, πριν από το καλοκαίρι, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα δημοσκοπικά ευρήματα που δείχνουν τη δημοφιλία της να έχει μειωθεί. Με τις νέες δηλώσεις της (στο Open και τον Σπύρο Χαριτάτο) στράφηκε εναντίον όλων, τονίζοντας ξανά πως δεν θα συνεργαστεί με κανένα κόμμα και κανένα πρόσωπο από το πολιτικό σύστημα. Παρότι, όπως ανέφερε, της έχουν γίνει σχετικές προτάσεις και από τις δύο πλευρές του φάσματος, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι κάποιοι έφτασαν στο σημείο να της τάξουν το υπουργείο Δικαιοσύνης. Αρνήθηκε κατηγορηματικά να τους κατονομάσει. Πάντως ήταν επικριτική όχι μόνο προς την κυβέρνηση, αλλά και προς την αντιπολίτευση, ενώ κατακεραύνωσε τον Αλέξη Τσίπρα για τις μνημονιακές και «δεξιές» πολιτικές του και πήρε αποστάσεις από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου λέγοντας πως η σχέση τους περιορίζεται σε όσα λένε στο δικαστήριο για την υπόθεση των Τεμπών. Τέλος, σε ό,τι αφορά τις αμβλώσεις, έκανε πίσω από την αρχική διατύπωσή της, λέγοντας πως «τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε διαβούλευση».
Οξύτατη αντίδραση από το ΠΑΣΟΚ
Ηταν η φράση της Καρυστιανού, ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης «δεν διεκδίκησε τα δικαιώματά του» για την υπόθεση των υποκλοπών, εκείνη που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Χαριλάου Τρικούπη. «Η κυρία Καρυστιανού όσο μιλάει για θέματα που δεν γνωρίζει, εκτίθεται. Εκτός και αν το κάνει σκοπίμως για να δώσει πολιτικά διαπιστευτήρια, οπότε τότε υπάρχει και ηθικό ζήτημα», σχολίασε με ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για «ψέματα και ψεκασμένες συκοφαντίες». Με την υπενθύμιση ότι η υπόθεση αποκαλύφθηκε από τον Ανδρουλάκη, ο οποίος έχει προσφύγει στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, ο μοναδικός πολιτικός από τους δεκάδες παρακολουθουμένους που το έπραξε, η Χαριλάου Τρικούπη κατέληξε: «Ποιος είχε, λοιπόν, κάτι να κρύψει; Αυτός, που είναι ο μοναδικός που κίνησε όλες τις νομικές διαδικασίες και άγει τις αποκαλύψεις, ή όσοι υπουργοί και αξιωματούχοι σιώπησαν μπροστά στο καθήκον τους;».
Τσεκάρουν τις άδειες της «Βιολάντα»
Οι πληροφοριοδότες μου πιάνουν κινητικότητα στα ενδότερα του πρωθυπουργικού μεγάρου σε ό,τι αφορά την τραγωδία στη «Βιολάντα» με τις πέντε νεκρές εργάτριες και την εμπλοκή του Δημήτρη Παπαστεργίου για τις παλιές του υπογραφές στο μοιραίο εργοστάσιο.
Επισημαίνω ότι ο νυν υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης είχε υπογράψει στο παρελθόν, ως μηχανικός, κάποιες αδειοδοτήσεις για το εργοστάσιο στα Τρίκαλα, για τις οποίες του επέρριψε ευθύνες και ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης της μονάδας στην απολογία του ενώπιον του ανακριτή. Οι αρχικές υπογραφές αφορούσαν το μακρινό 2007, αλλά, εν τω μεταξύ, προέκυψαν και νέα έγγραφα από το 2011, όταν είχαν μεσολαβήσει νέες κατασκευές και προσθήκες, όπως αποκαλύπτεται και στο χθεσινό δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ». Στο Μαξίμου στηρίζουν διακριτικά τον υπουργό, αλλά, παράλληλα, ερευνούν τα πάντα, θέλοντας να έχουν πλήρη εικόνα για το ζήτημα.
Ο ίδιος ο Παπαστεργίου έδωσε χθες τις δικές του εξηγήσεις, αναφέροντας (ΕΡΤ) πως έως το 2013 ασκούσε το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου μηχανικού και πως η άδεια λειτουργίας του 2011 που φέρει την υπογραφή του «αφορούσε μόνο ένα τμήμα του κτιρίου». Κάπου εκεί πάτησε φρένο, πάντως, εξηγώντας πως η υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη. Ο Παπαστεργίου δήλωσε «σοκαρισμένος» για την απολογία του εργοστασιάρχη, αναγνωρίζοντας ότι επρόκειτο για «ευθεία βολή» εναντίον του. (Ρεπορτάζ για το επιβαρυντικό πόρισμα του ΕΜΠ στη σελίδα 45).
Νέο καμπανάκι χτύπησε ο Ράμμος
Καταπέλτης απέναντι στην κρατική διαχείριση, τη Δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα ήταν ο Χρήστος Ράμμος κατά την ομιλία του στην παρουσίαση του βιβλίου «Στις ράγες του τραύματος – Τέμπη» του ινστιτούτου Eteron. Ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ και αντιπρόεδρος του ΣτΕ έκανε λόγο για μια συντονισμένη προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών για τα Τέμπη από την κυβέρνηση, μέσω της αποκλειστικής εστίασης στο «ανθρώπινο λάθος» αλλά και του άμεσου «μπαζώματος» του χώρου, το οποίο κατ’ αυτόν απέτρεψε την ουσιαστική επιστημονική διερεύνηση της τραγωδίας. Χαρακτήρισε δε «προσχηματικές» τις διαδικασίες των προανακριτικών επιτροπών της Βουλής, υποστηρίζοντας ότι μέσω του άρθρου 86 του Συντάγματος προστατεύτηκαν κορυφαίοι υπουργοί για τους οποίους υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις ευθυνών.
Δικαστική «ανεπάρκεια»
Υπήρξε όμως ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι και στη δικαστική εξουσία, κάνοντας λόγο για τεχνοκρατική ανεπάρκεια, αλαζονεία και για συστηματική διστακτικότητα όταν καλείται να ελέγξει ισχυρά πρόσωπα. Ουσιαστικά, ο Ράμμος στην παρέμβασή του ένωσε το νήμα της οργής για τα Τέμπη με άλλες ανοιχτές πληγές, όπως το σκάνδαλο των υποκλοπών, η εγκατάλειψη της Θεσσαλίας μετά τον «Daniel» και το ναυάγιο της Πύλου, το οποίο χαρακτήρισε ως δείγμα «θανατοπολιτικής». Τόνισε ότι δημιουργείται μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατία όταν οι πολίτες νιώθουν ότι δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους.
