Ελα Παναγία μου…

Τις τελευταίες μέρες τον δημόσιο διάλογο απασχόλησε άλλο ένα θέμα που για μία ακόμα φορά ήταν το τελευταίο που θα φανταζόταν κανείς ότι θα απασχολούσε τον δημόσιο διάλογο χώρας που διανύει δεύτερο κύμα πανδημίας. Στην πρόσοψη της Βουλής προβλήθηκε βίντεο, ώστε να τιμηθεί η Ημέρα Ενόπλων Δυνάμεων. Το τεσσάρων λεπτών βίντεο ξεκινούσε με τη Μάχη του Μαραθώνα και συνέχιζε με τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, το Υγρό Πυρ στο Βυζάντιο, την Επανάσταση του 1821, τον Μακεδονικό Αγώνα, τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, εικόνες από τα σώματα του Ελληνικού Στρατού και κατέληγε με την προστάτιδα των Ενόπλων Δυνάμεων, Παναγία. Το τελευταίο αποτέλεσε αφορμή για να ξεσπάσει ένας από τους συνήθεις καφενειακούς πολέμους του Διαδικτύου, με τους μεν να ξιφουλκούν παραληρώντας για Τεχεράνη και τους δε σε εθνικοπατριωτικό παροξυσμό να αλαλάζουν υπέρ των ελληνορθόδοξων αξιών. Στη διαμάχη παρεισέφρησε και ο Νίκος Φίλης, ο οποίος απεφάνθη ότι πρόκειται για «ατόπημα πρώτης γραμμής, πολιτικά και αισθητικά αποκρουστικό και στυγνή προσβολή της Δημοκρατίας». Ανάμεσα βέβαια στις κραυγές ένθεν κακείθεν, χάθηκε το επίδικο, το κατά πόσο είχε νόημα η κίνηση ανεξαρτήτως περιεχομένου ή Παναγίας. Η απεικόνιση συμβόλων στην πρόσοψη της Βουλής αποτελεί κίνηση ύψιστου συμβολισμού. Γι’ αυτό θα ανέμενε ίσως κανείς να χρησιμοποιείται με εξαιρετική φειδώ. Εάν ας πούμε τώρα τιμήθηκε η Ημέρα Ενόπλων Δυνάμεων, αργότερα άλλος θα πει να προβληθεί η γιορτή της Αεροπορίας, άλλος του Ναυτικού, μετά του 15Αύγουστου κ.ο.κ.

Με την ίδια λογική κάποιοι διατυπώνουν ενστάσεις για τη φωταγώγηση στα χρώματα του Gay Pride ή σημαιών άλλων χωρών. Στο δια ταύτα, το θέμα δεν είναι εάν σε 4λεπτο βίντεο απεικονίστηκε για 20 δευτερόλεπτα η Παναγία ως προστάτιδα των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά το κατά πόσο χάνονται τέτοιοι συμβολισμοί εάν γίνεται χρήση τους καταχρηστικά. Εάν κάθε εβδομάδα η Βουλή φωτίζεται και στα χρώματα μίας Παγκόσμιας Ημέρας, λίγοι θα δίνουν σημασία σε μία κίνηση που θα έπρεπε εξ ορισμού και λόγω χώρου να έχει μοναδικότητα.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια έχει ενδιαφέρον να εξανίσταται περί «ανεπίτρεπτων θρησκευτικών απεικονίσεων στη Βουλή» ο πρώην υπουργός του κόμματος, το οποίο τον καθαίρεσε μετά από άνωθεν παρέμβαση της Εκκλησίας, όταν ως υπουργός Παιδείας ήθελε να αναμορφώσει το μάθημα των Θρησκευτικών. Οπως επίσης και οι οπαδοί του κόμματος που συγκυβερνούσε με τον Πάνο Καμμένο.