Κινητοποιώντας τους αδρανείς

Την εβδομάδα που μας πέρασε μια εταιρεία μεσαίου μεγέθους σε έναν κλάδο που έχει πληγεί από την πανδημία επιχείρησε για πολλοστή φορά να βγάλει φορολογική ενημερότητα. Το προσπαθεί από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Προφανώς από τότε δεν μπορεί να εισπράξει την αμοιβή της για δύο καλές δουλειές που έκανε το καλοκαίρι.

Εχει την ατυχία να έχει συναλλαγές με τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεδομένου ότι έχει οφειλές ρυθμισμένες δεν δικαιούται να εκδώσει ψηφιακά την απαραίτητη για την είσπραξη των οφειλομένων ενημερότητα. Πριν από τον Covid-19 αρκούσε ένα δεκάλεπτο αυτοπρόσωπης παρουσίας στη ΔΟΥ προκειμένου να γίνει ο συμψηφισμός της οφειλής (περίπου το 30%-50%) με μέρος των ρυθμισμένων οφειλών, προκειμένου να εκδοθεί το πολυπόθητο έγγραφο. Οι έλληνες επιχειρηματίες φημίζονται για την καπατσοσύνη τους. Είχε βρεθεί ο τρόπος.

Με την πανδημία, που πολλές διαδικασίες έγιναν ηλεκτρονικές ή από απόσταση, τα πράγματα δυσκόλεψαν. Καλοί δημόσιοι υπάλληλοι εξυπηρετούσαν τις επιχειρήσεις, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπέτειας μέχρι και το τέλος του καλοκαιριού.

Ωστόσο μετά το νέο αναζωπυρωθέν κύμα του κορωνοϊού οι εφορίες έγιναν απόρθητα φρούρια. Για να μπεις στο κτίριο χρειάζεται ραντεβού. Για να κλείσεις ραντεβού πρέπει να στείλεις email (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο). Για να απαντηθεί το email θα πρέπει να υπάρχει κάποιος που θα το δεχτεί. Κατά τις τελευταίες απόπειρες του εκπροσώπου τής εν λόγω εταιρείας να επικοινωνήσει ηλεκτρονικά, το email επεστράφη. Δεν υπήρχε άλλος χώρος.

Σε σχέση με το παρελθόν όσα εξιστορήθηκαν αποτελούν παρανυχίδες. Η χώρα έχει κάνει άλματα. Εχει καλύψει μεγάλο μέρος του ψηφιακού κενού. Αλλά η απόσταση υπάρχει, παρά τις προσπάθειες στη φορολογική διοίκηση που έχει κάνει η πιο οργανωμένη από τις υπηρεσίες του Δημοσίου, η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).

Οι «περιπέτειες» που βιώνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις όταν αναγκάζονται να συναλλαγούν με το ελληνικό Δημόσιο, μπορούν να γεμίσουν τόνους βιβλίων. Παράγοντας ανασταλτικός για να ξεκινήσεις εταιρεία στην Ελλάδα.

Από την άλλη διαβάζω την πρόσφατη, μέσω κοινωνικών δικτύων, παρέμβαση του συμβούλου του Πρωθυπουργού επί των Οικονομικών Αλέξη Πατέλη με την οποία καλεί κάθε ενδιαφερόμενο να ακολουθήσει το παράδειγμα της Microsoft και να εργαστεί στην Ελλάδα, να ανοίξει ένα γραφείο, να κάνει μια επένδυση.

Κατανοώντας ως ένα βαθμό τον ενθουσιασμό του κ. Πατέλη, αναρωτιέται κανείς αν πράγματι «οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται χωρίς διακοπή». Γιατί ούτε «ψηφιακή βίβλος» έχει δημιουργηθεί (ο λόγος για ψηφιοποίηση του Κράτους, της Δικαιοσύνης, της υγειονομικής περίθαλψης κ.λπ.) όπως αναφέρει, ούτε μια σειρά από υπεσχημένες αλλαγές σε ιδιοκτησιακά, τις χρήσεις γης, στη λιγότερη γραφειοκρατία. Ενδεχομένως να βρίσκονται στον δρόμο. Στο Κράτος γενικά λίγα έχουν αλλάξει. Επίσης, δεν είναι σαφές εάν το σύνολο των μελών της κυβέρνησης πιστεύουν στις αλλαγές.

Το περιβάλλον για τις επιχειρήσεις, λόγω της πολιτικής σταθερότητας που έχει δημιουργηθεί δείχνει πιο ευνοϊκό από το παρελθόν, αλλά πολλά είναι ακόμα αυτά που πρέπει να γίνουν.

Η αλήθεια επίσης είναι, ότι ο κ. Πατέλης είναι ίσως το μόνο μέλος του κυβερνητικού επιτελείου που ολοκληρωμένα «πακετάρει» όσα έγιναν και όσα πιθανότατα θα γίνουν προκειμένου να διευκολυνθούν οι επενδύσεις στη χώρα μας.
Με πολιτικούς όρους, δείχνει να είναι ο μοναδικός που πιστεύει στη «διαδρομή» και βλέπει το «τέρμα» όλων αυτών. Τον στόχο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Οντας ο μόνος τεχνοκράτης μεταξύ πολιτικών, δείχνει να είναι ο μόνος με ξεκάθαρο πολιτικό όραμα για τον τομέα του.

Το αν θα του βγει δεν γνωρίζω. Αλλά και μόνο που «εκθέτει» δημοσίως τους υπουργούς της κυβέρνησης θυμίζοντάς τους τις υποχρεώσεις τους, προκειμένου να μεταβληθεί η χώρα σε προορισμό επενδύσεων, το κέρδος είναι μεγάλο. Μένει να δούμε εάν είναι αρκετό για να κινητοποιήσει τους αδρανοποιημένους υπουργούς…