Αντιμετωπίστε αποτελεσματικά τις αιμορροΐδες

Επειδή αρκετοί από τους παράγοντες που προκαλούν τις αιμορροΐδες μπορούν να προληφθούν αλλά και αρκετοί από τους πάσχοντες αγνοούν την κατάλληλη για κάθε περίπτωση θεραπεία, χρήσιμο είναι να γνωρίζετε κάποια παραπάνω πράγματα γι’ αυτές. Οι στατιστικές αναφέρουν, άλλωστε, ότι περίπου οι μισοί άνθρωποι άνω των τριάντα θα εκδηλώσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Τι είναι οι αιμορροΐδες

Η «αιμορροΐδες» προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «αίμα» και «ροή» και αντανακλά το πραγματικό σύμπτωμα της νόσου: τη ροή αίματος. Αρκετοί από τους πάσχοντες οι περισσότεροι εκ των οποίων υποφέρουν σιωπηλά για μεγάλα χρονικά διαστήματα πριν ζητήσουν ιατρική βοήθεια, θα έχουν αναρωτηθεί τι ακριβώς είναι οι αιμορροΐδες και πώς ξεφύτρωσαν έτσι ξαφνικά. Επιχειρώντας να δώσουμε έναν ορισμό, θα λέγαμε ότι αυτές αποτελούν παθολογικές διευρύνσεις του φλεβικού δικτύου του πρωκτού. Είναι κάτι αντίστοιχο των κιρσών, που παρατηρούνται στα πόδια.

Τις φλέβες συνοδεύει και μια μικρή αρτηρία, ενώ συνήθως περιβάλλονται από χαλαρό συνδετικό ιστό. Διακρίνονται σε εσωτερικές και εξωτερικές, ανάλογα με την εντόπισή τους εντός ή εκτός του πρωκτικού σωλήνα.

• Οι εσωτερικές συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα πέρα από ανώδυνη απώλεια μικρών ποσοτήτων αίματος. Μπορεί να προβάλλουν (προπίπτουν) έξω από τον πρωκτό κατά τη διάρκεια της προσπάθειας για αφόδευση, συνήθως όμως επανέρχονται στη θέση τους με το πέρας της. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις δεν επανέρχονται και τότε μπορούν να προκαλέσουν έντονο πόνο.

• Οι εξωτερικές καλύπτονται από λεπτό και ευαίσθητο δέρμα (σαν πετσάκι). Αυτές έχουν πιο συχνά συμπτώματα όπως είναι πόνος, καύσος και φαγούρα. Μπορούν να προκαλέσουν έντονο πόνο, όταν συμβεί ενός είδους επιπλοκή που ονομάζεται θρόμβωση. Απώλεια μικροποσοτήτων αίματος έχουμε και σε αυτήν την περίπτωση. Μάλιστα το χρώμα του αίματος είναι κόκκινο διαυγές (πολύ καθαρό και έντονο) και εντοπίζεται είτε στο πάνω τμήμα των κοπράνων είτε στο χαρτί και προέρχεται από τη μικρή αρτηρία.

Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά, διότι υπάρχουν και άλλες παθολογικές καταστάσεις στην περιοχή που μπορούν να εκδηλωθούν με παρόμοιο τρόπο. Τέτοιες είναι η ραγάδα του πρωκτικού δακτυλίου που είναι μία πολύ επώδυνη κατάσταση, τα αποστήματα, τα συρίγγια της περιοχής, αλλά και οι κακοήθειες του ορθού. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να τεθεί η σωστή διάγνωση από την αρχή για να επιλεγεί και ο κατάλληλος τρόπος αντιμετώπισης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν ο ασθενής υποβληθεί σε κλινική εξέταση.

Γιατί βγαίνουν οι φλέβες έξω;

Ανάλογα με την αιτία που προκάλεσε την εμφάνισή τους, οι αιμορροΐδες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

Α) Πρωτοπαθείς ή ιδιοπαθείς: η ακριβής αιτιολογία δεν είναι γνωστή, φαίνεται να ενοχοποιείται όμως η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Καταστάσεις όπως η χρόνια δυσκοιλιότητα αλλά και η διάρροια, η καθιστική ζωή, η σφιχτή ζώνη και τα στενά παντελόνια και φούστες, τα τηγανιτά φαγητά, τα καυτερά και πικάντικα, η υπερκατανάλωση αλκοόλ, ο έντονος βήχας, η εγκυμοσύνη και τέλος η προσπάθεια αφόδευσης για χρονικά διαστήματα μεγαλύτερα του πεντάλεπτου αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση και προκαλούν τις βλέβες ναβγουν.

Β) Δευτεροπαθείς: πολλές φορές η αυξημένη πίεση προέρχεται από άλλα σημεία του φλεβικού δικτύου, όπως το σύστημα της πυλαίας φλέβας η οποία μεταφέρει αίμα στο ήπαρ από άλλα ενδοκοιλιακά όργανα. Νοσήματα όπως η κίρρωση του ήπατος, η θρόμβωση της πυλαίας φλέβας και οι ενδοκοιλιακοί όγκοι αλλά και καταστάσεις όπως η εγκυμοσύνη, προδιαθέτουν για την ανάπτυξη πυλαίας υπέρτασης και, κατά συνέπεια, αιμορροΐδων.

Βαθμοί των αιμορροΐδων

Η γνώση του βαθμού είναι χρήσιμη για την επιλογή της ανάλογης θεραπείας. Διακρίνουμε τέσσερις ανάλογα με το πόσο και πότε προπίπτουν:

• Πρώτου βαθμού: Πρόκειται για μικρές αιμορροΐδες που μόλις προπίπτουν κατά την κένωση.
• Δευτέρου βαθμού: Είναι λίγο μεγαλύτερες, προπίπτουν κατά την κένωση αλλά ανατάσσονται μόνες τους με το πέρας της αφόδευσης.
• Τρίτου βαθμού: Είναι μεγάλες, παραμένουν προπίπτουσες μετά τη κένωση αλλά είναι δυνατό να αναταχθούν με το χέρι.
• Τετάρτου βαθμού: Παραμένουν μόνιμα προπίπτουσες και δεν είναι δυνατό να αναταχθούν από τον ασθενή.
• Στις χρόνιες περιπτώσεις, σε ηλικιωμένα άτομα, καλύπτονται από δέρμα στη μεγαλύτερη τους έκταση.

Επιπλοκές

Η πιο γνωστή τοπική επιπλοκή είναι η θρόμβωση. Αν οι περιβάλλοντες μύες περισφίξουν τη ρίζα μιας αιμορροΐδας τότε αυτή αποκόπτεται από τη φλεβική κυκλοφορία. Το αίμα που παγιδεύεται μέσα της πήζει με αποτέλεσμα το σχηματισμό θρόμβου. Αυτή η κατάσταση εκδηλώνεται με έντονο συνεχή πόνο που αυξάνεται κατά τη διάρκεια των κενώσεων. Ταυτόχρονα εκδηλώνεται οίδημα (πρήξιμο) των γύρω ιστών. Τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν μετά από την πάροδο κάποιων ημερών, συνήθως χωρίς άλλες επιπτώσεις. Σπάνια, αναπτύσσεται τοπική νέκρωση που μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία πληγής, η οποία όμως δεν παίρνει μεγάλη έκταση.

Η χρήση παυσίπονων ή και κορτικοστεροειδών τοπικά, όπως και τα μπάνια με ζεστό νερό βοηθούν στην ανακούφιση από τον πόνο. Απαραίτητη είναι πολλές φορές η κατάκλιση του ασθενούς για μία με δύο ημέρες. Αν οι αιμορροΐδες υπάρχουν για μακρό χρονικό διάστημα, τότε η συνεχής απώλεια μικρών ποσοτήτων αίματος μπορεί να προκαλέσει σιδηροπενική αναιμία.

Πρόληψη

Απλά υγιεινοδιαιτητικά μέτρα μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη της εμφάνισής τους. Μερικά απ’ αυτά είναι:

• Αν η δουλειά σας είναι καθιστική, προσπαθήστε να σηκώνεστε και να περπατάτε τουλάχιστον για ένα πεντάλεπτο ανά ώρα.
• Αντιμετωπίστε τη δυσκοιλιότητα αυξάνοντας την πρόσληψη φυτικών ινών και υγρών.
• Αν έχετε επίμονη διάρροια ή βήχα, απευθυνθείτε σε ιατρό για τον εντοπισμό του αιτίου και την αντιμετώπισή του.
• Αποφύγετε συνήθειες όπως το διάβασμα εφημερίδας στην τουαλέτα και μην κάθεστε σ’ αυτή για διάστημα μεγαλύτερο του πεντάλεπτου.
• Όταν σηκώνετε κάποιο μεγάλο βάρος εκπνεύστε κατά την προσπάθεια.

Θεραπείες

Μη επεμβατικές τεχνικές

Δίαιτα

Στη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών με αιμορροϊδοπάθεια 1ου βαθμού τα συμπτώματα προκαλούνται από επεισόδια δυσκοιλιότητας και σκληρών κενώσεων. Τα επεισόδια αυτά μπορούν να καταπολεμηθούν με δίαιτα που επιβάλλει την αποφυγή τροφών που προκαλούν δυσκοιλιότητα και την κατανάλωση φυτικών ινών και πολλών υγρών. Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να αποφεύγονται «δια ροπάλου» τα τηγανιτά και καυτερά – πικάντικα φαγητά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις συνιστάται η χορήγηση ενός ήπιου σκευάσματος για το σχηματισμό μαλακών κοπράνων. Είναι απαραίτητος ο έλεγχος του εντέρου με ορθοσιγμοειδοσκόπηση στους νεότερους ή με βαριούχο υποκλυσμό ή κολονοσκόπηση στους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς.

Τεχνικές συγκόλλησης

Τις τεχνικές αυτές τις χρησιμοποιούμε κυρίως για αιμορροϊδοπάθεια 2ου ή 3ου βαθμού. Όλες έχουν σκοπό να προκαλέσουν θερμική ή χημική καταστροφή στον ιστό που έχει υποστεί τη βλάβη, ο οποίος κατόπιν, λόγω της διαδικασίας επούλωσης, θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Παρακάτω θα αναφέρουμε μερικές από αυτές τις μεθόδους.

1. Σκληροθεραπεία

Η σκληροθεραπεία κάνει χρήση χημικών ουσιών, όπως οι Polydocanol, Quinine Urea, Sodium Morrhuate ή διάλυμα 5% φαινόλης, το οποίο εγχέεται στην κορυφή του αιμορροϊδικού όζου με ειδική σύριγγα. Η τεχνική είναι κατάλληλη για αιμορροϊδοπάθεια έως και 2ου βαθμού ή για ασθενείς προχωρημένης ηλικίας.

2. Rubber band ligation

Με την τεχνική αυτή επιδιώκουμε να περισφίξουμε τους αιμορροϊδικούς όζους με έναν ελαστικό δακτύλιο από καουτσούκ. Ο περισφιγμένος όζος νεκρώνεται και εκπίπτει, εγκαταλείποντας στη θέση του ένα έλκος, του οποίου η επούλωση θα προκαλέσει την επιθυμητή συγκόλληση του βλεννογόνου στο τοίχωμα. Η τεχνική είναι εύκολη και φθηνή. Eίναι η πιο διαδεδομένη τεχνική για αιμορροϊδοπάθεια 2ου και 3ου βαθμού. Ο ασθενής για δύο με τρεις ημέρες μετά την εφαρμογή του δακτυλίου θα έχει πόνο και τάση για εκκένωση που απαιτεί χρήση αναλγητικών.

3. Φωτοπηξία υπερύθρων

Είναι μία τεχνική που απαιτεί τη χρήση ειδικού μηχανήματος. Είναι εύκολη και εφαρμόζεται σε εξωτερικό ιατρείο. Με την τεχνική αυτή προκαλούμε φωτοπηξία στην κορυφή του αιμορροϊδικού όζου. Αποτέλεσμα της φωτοπηξίας είναι η ίνωση στην περιοχή που έχει ως αποτέλεσμα συγκόλληση στο τοίχωμα. Κάθε εφαρμογή διαρκεί ένα με δύο δευτερόλεπτα και προκαλεί στιγμιαίο πόνο. Η τεχνική έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα για αιμορροΐδες 1ου και 2ου βαθμού .

Συντηρητικές χειρουργικές τεχνικές

«Οι συντηρητικές χειρουργικές τεχνικές εισήχθησαν στη θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας σε μια προσπάθεια παρακολούθησης και θεραπείας της ασθένειας, χωρίς να απαιτείται η παραμονή των πασχόντων στο νοσοκομείο. Οι τεχνικές αυτές είναι η κρυοθεραπεία, η διαστολή του πρωκτού και η μερική έσω σφιγκτηροτομή», εξηγεί ο Διονύσης Λαμπαδάριος, γενικός χειρουργός στο ΙΚΑ Ν. Κόσμου.

1. Κρυοθεραπεία

Στηρίζεται στην ψύξη του αιμορροϊδικού ιστού με τη χρήση ειδικών εργαλείων τα οποία ενεργοποιούνται με διοξείδιο του άνθρακα ή υγρό άζωτο. Η τεχνική αυτή δεν απαιτεί γενική νάρκωση, προκαλεί όμως εξαιρετική δυσφορία στον ασθενή ή και πόνο. Η μέθοδος είναι ανακριβής, γιατί δεν μπορεί να υπολογιστεί η έκταση της ιστικής καταστροφής που προκαλεί. Γενικά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι πολύ λίγα και ελάχιστοι χειρουργοί την υιοθετούν πλέον σήμερα.

2. Διαστολή του πρωκτού

Ορισμένοι πιστεύουν ότι τα συμπτώματα της αιμορροϊδοπάθειας οφείλονται σε κώλυμα της πρωκτικής εξόδου που προκαλείται από την παρουσία συσφιγκτικών ταινιών. Για τη διόρθωση αυτής της κατάστασης προτείνεται η διάσπαση των ταινιών με μείζονα διαστολή του πρωκτού. Η τεχνική αυτή δεν έχει τύχει αποδοχής από την πλειονότητα των χειρουργών, γιατί προκαλεί ανεξέλεγκτη ζημιά στο σφιγκτήρα. Δεν είναι καθόλου περίεργο ότι η συχνότητα μετεγχειρητικής ακράτειας είναι υψηλή και η υποτροπή συχνή, ιδιαίτερα η πρόπτωση του ορθικού βλεννογόνου.

3. Μερική πλάγια σφιγκτηροτομή

Μπορεί να εφαρμοστεί σε ασθενείς με συμπτωματική αιμορροϊδοπάθεια. Τα αποτελέσματα όμως είναι ελάχιστα ικανοποιητικά. Η συχνότητα υποτροπών είναι εξαιρετικά μεγάλη και η πιθανότητα ακράτειας δεν πρέπει να υποτιμηθεί.

Ριζικά μέτρα

To CΟ2 laser (διοξειδίου του άνθρακα) χρησιμοποιείται ευρέως στη γενική χειρουργική και έχει πλέον δεσπόζουσα θέση στη χειρουργική του πρωκτού. Η εφαρμογή του στην πρωκτολογία άρχισε πολύ νωρίς, τη δεκαετία του 1970. Η εγχείρηση των αιμορροΐδων γίνεται με γενική είτε με περιοχική ή και τοπική αναισθησία. Στην Ελλάδα η αιμορροϊδεκτομή με laser εφαρμόζεται από το 1988 και η εμπειρία είναι τεράστια. Ο συγγραφέας έχει ανακοινώσει 450 περιστατικά και η μέχρι σήμερα εμπειρία του πλησιάζει τα 2.000 περιστατικά. Η χρήση του CΟ2 laser στη θεραπεία των αιμορροΐδων δίνει τη δυνατότητα στο χειρουργό να σχεδιάσει πολύ καλύτερα την εκτομή με λιγότερη ή καθόλου αιμορραγία στο χειρουργικό πεδίο, μετατρέπει τη νοσηλεία σε 24ωρη και ελαχιστοποιεί τα προβλήματα της μετεγχειρητικής περιόδου.

Θεραπεία αιμορροίδων με Nd- Yag LASER, το οποίοπροκαλεί καλύτερη πήξη των αγγείων, αλλά δεν έχει την ακρίβεια διατομής που έχει το CO2 laser.

Ξαναδημιουργούνται οι αιμορροΐδες;

Δύο παράμετροι έχουν σημασία στην απάντηση αυτής της ερώτησης. Η πρώτη και σημαντικότερη είναι η χειρουργική τεχνική της αιμορροϊδεκτομής. Εφόσον η αφαίρεση γίνει στο σωστό ύψος, η πιθανότητα επανεμφάνισης αιμορροΐδων είναι μηδαμινή. Η δεύτερη παράμετρος έχει να κάνει με τη δυσκοιλιότητα. Παθολογική δυσκοιλιότητα με σκληρά κόπρανα και μεγάλη πίεση στην περιοχή κατά την κένωση, εάν παραμένει επί χρόνια, μπορεί να δημιουργήσει ξανά πρόβλημα αιμορροϊδοπάθειας, όχι όμως τόσο όσο υπήρχε προεγχειρητικά. Έτσι λοιπόν πέραν της σωστής τεχνικής πρέπει να καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για να καταπολεμηθεί η ενδεχόμενη δυσκοιλιότητα.

Εγκυμοσύνη και αιμορροΐδες

Είναι αρκετά συχνό και φυσιολογικό φαινόμενο να εμφανίζονται αιμορροΐδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας ώστε να σας υποδείξει μια αγωγή, που θα αναστείλει την τον πόνο και την επιδείνωσή τους. Θα απαλλαγείτε από αυτές, ίσως όχι τελείως, μετά τον τοκετό.

Επιστροφή στην κεντρική σελίδα