ΜΕΤΑΞΥ «ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ»
ΚΑΙ «ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΑΓΡΙΜΙΟΥ» ΠΑΛΕΥΕΙ Η
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΣΤΟ ΦΙΛΜ «ΠΕΡΑ ΑΠΟ
ΤΗ ΛΙΜΝΗ» ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΑΣΙΝΟΥ. ΔΕΙΓΜΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ,
ΕΝΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΕΙ
ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΜΑΣ ΣΕ ΜΥΘΟΥΣ
«Ο κόσμος της πραγματικότητας και ο κόσμος του υπερφυσικού, της φαντασίας: είναι οι κόσμοι τους οποίους “εξερευνά” η ταινία που δεν είναι ένα φιλμ εποχής, αλλά ένα σύγχρονο παραμύθι», εξηγεί με απλότητα ο 60χρονος Στράτος Στασινός, ο οποίος αρνείται τη «ισοπεδωτική, προγραμματισμένη και κωδικοποιημένη σημερινή πραγματικότητα, που χωρίς το άλλο μισό της- τον κόσμο της φαντασίας και των αλαφροΐσκιωτων φαντασιώσεων- είναι στεγνή και στείρα» όπως τονίζει ο ίδιος ο γνωστός σκηνοθέτης ταινιών κινούμενων σχεδίων που πριν από 22 χρόνια είχε εντυπωσιάσει με το φιλμ «Του κολυμπητή».
Η σχέση αυτή στη νέα ταινία του «Πέρα από τη λίμνη» προσωποποιείται μέσα από δύο διαφορετικούς, αλλά ταυτόχρονα συμπληρωματικούς κόσμους-χαρακτήρες: της Μαρίας και μιας άγνωστης γυναίκας του δάσους, όπου «η πρώτη εκπροσωπεί τον πολιτισμό και τις συμβάσεις του, ενώ η δεύτερη τη φύση και την πρωτόγονη ελευθερία της», κατά τον σκηνοθέτη.
Κι όταν τον ρωτάμε να μας αιτιολογήσει τι σημαίνει όταν λέει πως η ταινία του «είναι μια ιστορία σύγκρουσης του πραγματικού με το φανταστικό», μας διευκρινίζει: «Αυτό αφορά τον ερωτικό μας κόσμο, το συναίσθημα της ερωτικής ανεπάρκειας που αισθανόμαστε και πολύ συχνά θέλουμε να κάνουμε την υπέρβαση αναζητώντας μοντέλα και σύμβολα που, συνήθως, μας ξεπερνούν, είναι πάνω από τη λογική της ανθρώπινης ύπαρξης και εξορμούν στο άλλο μισό μας, το ζωώδες ή υπερφυσικό, που θέλει μεγάλη δύναμη και ελευθερία σκέψης για να τα αντέξεις…».
Άρα,πολιτισμός και φύση είναι μόνο μια σχέση ανταγωνισμού,δεν μπορούν να συνυπάρξουν,να μονιάσουν;
Σ΄ έναν άνθρωπο που έχει βιώσει τη φύση μπορεί αυτοί οι δύο κόσμοι να συνυπάρξουν, να τον οδηγήσουν σε μια αρμονία, εσωτερική και εξωτερική. Αλλά σ΄ έναν άνθρωπο της πόλης, που δεν έχει μάθει να ζει με τη φύση και την φοβάται ή δεν την σέβεται, η μόνη σχέση που μπορεί να υπάρξει είναι αυτή της αντιπαλότητας. Έτσι, έχουμε οδηγηθεί να γίνουμε εχθροί της φύσης. Γι΄ αυτό, αν δεν κατανοήσουμε ο καθένας μας μέσα του τη σημασία που έχει η αποδοχή της φύσης ως ο φυσικός χώρος ύπαρξής μας, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα με τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί αυτά θα μένουν «εγκεφαλικές αποφάσεις» κι όχι «αποφάσεις ζωής». Γι΄ αυτό και στην ταινία πρωταρχικό ρόλο παίζουν τα τοπία και το φως, καθώς «από τη μια μεριά βρίσκεται το χωριό, ο πολιτισμός, με τις συνθήκες και τους κανόνες μιας σημερινής μικρής κοινωνίας, και απέναντι είναι
info
Η ταινία του Στράτου Στασινού «Πέρα από τη λίμνη» θα προβάλλεται στους κινηματογράφους από την Πέμπτη 19 Απριλίου.
ένας δασωμένος, στοιχειωμένος τόπος, αποκλεισμένος και απαγορευμένος για όλους, αφού τον περιβάλλει ένα μυστήριο και μια προκατάληψη», επισημαίνει ο πολυσχιδής Στράτος Στασινός, που είναι σκηνοθέτης ταινιών κινούμενων σχεδίων, ντοκιμαντέρ, σκιτσογράφος, καρτουνίστας, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός.
Αρραβωνιαστικός της Μαρίας είναι ο Θάνος, που ζει μια συμβατική ζωή με την οικογένειά του σε κάποιο παραλίμνιο χωριό της Ηπείρου… Ώσπου μια μυστηριώδης χορεύτρια με πέπλα, ένα βράδυ της Αποκριάς στο καφενείο του χωριού, θα ταράξει τα νερά της καθημερινότητάς του και θα σταθεί η αφορμή «για να αποπειραθεί να συλλάβει τη γυναικεία φύση, μια και η γυναίκα της Αποκριάς θα τον πάει στη “γυναίκα της άλλης όχθης”, το ξωτικό της περιοχής». Αυτή η εξερεύνησή του θα τον απομακρύνει από τις συνήθεις δραστηριότητές του, κάτι που θα προκαλέσει την περιέργεια στην αρχή και την αντίδραση στη συνέχεια του οικογενειακού και του στενού περιβάλλοντος της μικρής κοινωνίας του χωριού. Μόνος σύμμαχός του είναι η Βάβω, η γιαγιά του, η οποία «κυριολεκτικά και μεταφορικά αποτελεί τα σύνορα ανάμεσα στους δύο κόσμους: τον πραγματικό και τον μεταφυσικό, τον “Πέρα από τη λίμνη”»…
Κι αν η σκηνοθετική διάθεση είναι να αποτελέσουν αυτές οι δύο πλευρές μέρη ενός όλου, στο οποίο η καθεμιά θα εμπεριέχει δυνάμει στοιχεία της άλλης, οι μοίρες των δύο ηρώων δεν θα μπορέσουν να απελευθερωθούν. «Ο άνδρας θα έρθει, τελικά, αντιμέτωπος με τον ίδιο τον εαυτό του και σ΄ ένα οριακό σημείο από θύτης θα γίνει θύμα, ενώ η γυναίκα δεν θα τα καταφέρει να παραμείνει αυτό που της έταξε η μοίρα, πληγωμένη από αυτό που δεν κατάφερε να είναι και χωρίς να τολμήσει να σκάψει βαθιά μέσα στην ψυχή της».
ΤΕΤ-Α-ΤΕΤ
Στράτο,τι θέλεις να γίνεις άμα…μεγαλώσεις;
«Παιδί! Αυτά τα χρόνια γίνονται ο καθοριστικός οδηγός για όλη την υπόλοιπη ζωή του ανθρώπου, ψάχνοντας την αθωότητα που χάνουμε για πάντα».
Τι είναι ο κινηματογράφος;
«Παιδεία ζωής. Δεν αρκεί μόνο η θεωρητική κατάρτιση».
Τόσο διαφορετική είναι,λοιπόν,η γυναικεία φύση από την ανδρική;
Τελείως διαφορετική. Η γυναικεία φύση είναι πολύπλευρη, μυστηριώδης και πολύπλοκη. Ο άντρας είναι δωρικός, μονοκόμματος. Η γυναίκα είναι πολυσύνθετη φύση. Και ο ήρωας της ταινίας, δέσμιος των επιλογών του, θα ακολουθήσει τον δρόμο της κατανόησης και της εξερεύνησης του μυστήριου κόσμου της γυναίκας μέχρι τέλους. Αλλά αυτή η αναζήτηση της «ιδανικής γυναίκας» θα αποβεί μοιραία γι΄ αυτόν.
