
Στα καφενεία της Ευρώπης
Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Ο κόσμος του χθες» (1942), ο Στέφαν Τσβάιχ παρομοίαζε την προπολεμική περίοδο με μια «χρυσή εποχή σταθερότητας», όπου όλα στη χιλιετή αυστριακή μοναρχία έδειχναν να στηρίζονται στη μονιμότητα. Οι πολίτες της Βιέννης ζούσαν στην αυτοκρατορία σαν να ήταν ένα στέρεο πέτρινο σπίτι. Κατά βάθος πίστευαν ότι η τεχνική πρόοδος της ανθρωπότητας θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε μια εξίσου ταχεία ηθική εξύψωση. Αυτά που γίνονταν στη Σερβία ή οπουδήποτε αλλού έξω από την αυτοκρατορία δεν τους ενδιέφεραν.






