Non paper

Βλέπουμε τις φοβερές σκηνές, ακούμε τις φοβερές ειδήσεις, αρθρώνουμε ένα «τς, τς, τς», βγάζουμε και έναν αναστεναγμό και περνάμε στο επόμενο θέμα. Οι πιο, ας πούμε, συνειδητοποιημένοι θα αναλύσουν στη συνέχεια την κλιματική αλλαγή, θα κρούσουν καμπανάκια κινδύνου, θα εκπέμψουν σήματα κινδύνου, θα εγκαλέσουν τις κυβερνήσεις να κάνουν κάτι. Καλά και άγια όλα αυτά, αλλά, […]

Είμαι παιδί παιδιού της Κατοχής. Που σημαίνει ότι μεγάλωσα με κατοχικές ιστορίες. Συμπεριλαμβανομένης και της απειλής ότι, αν δεν φάω όλο μου το φαγητό, θα ξαναγίνει Κατοχή και δεν θα έχω τίποτα να φάω, θα τρέφομαι με λαχανίδες και, στην καλύτερη, καμιά μπομπότα που ανάθεμα κι αν, τότε, ήξερα τι είναι. Και θυμάμαι να καταπίνω […]

Ακούμε εδώ και μέρες για τους θανάτους των τριών βρεφών στην Αμαλιάδα που μετά έγιναν τέσσερις και μετά έγιναν πέντε και μετά μάθαμε ότι παρ’ ολίγον να ήταν έξι. Και που όλα πέθαναν δίπλα στην ίδια γυναίκα, μητέρα των δύο από τα πέντε. Τι γυναίκα δηλαδή, παιδί κι αυτή στα 24 χρόνια της. Για την […]

Είναι μια μόδα των τελευταίων δύο χρόνων, αν το έχω τσεκάρει καλά. Νέα και λιγότερα νέα κορίτσια με πολύ μακριά νύχια. Πολύ μακριά όμως, τόσο που μου δίνουν την εντύπωση ότι είναι ψεύτικα. Και συγγνώμη αν κατεβάζω το επίπεδο αλλά ψεύτικα νύχια στην εποχή μας; Θα μου πεις, στην εποχή μας είναι που ο καθένας […]

Η καθιέρωση της 28ης Οκτωβρίου ως εθνικής επετείου έγινε, έστω και άτυπα, από τον πρώτο κιόλας χρόνο.

Το ερώτημα που διατυπώνεται στον τίτλο μάς απασχολεί συχνά πυκνά τα τελευταία χρόνια. Οχι ότι δεν συνέβαινε και στο παρελθόν αλλά τώρα τίθεται πιο συχνά αφενός διότι η σύγχρονη ατζέντα (και νόμοι) περί συμπερίληψης και κακοποιητικού λόγου έχουν βάλει πιο αυστηρούς όρους και αφετέρου διότι τα Μέσα πλέον είναι πολλά και όλοι, σχεδόν, έχουν πρόσβαση, […]

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Υπήρξε ένα κάποτε που, στη χώρα μας, η 14η Φεβρουαρίου ήταν, απλά, η 14η Φεβρουαρίου. Ούτε Αγιοι Βαλεντίνοι ούτε γιορτές ερωτευμένων ούτε λουλούδια ούτε καρδιές ούτε αρκουδάκια. Αυτά τα μάθαμε όταν άρχισε να ανεβαίνει το βιοτικό μας επίπεδο, να ανοίγουμε το παράθυρό μας και να έχουμε θέα στην Ευρώπη. Βέβαια, υπήρχε […]

Την περασμένη εβδομάδα, εξοντώθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις ο Γιαχία Σινουάρ. Ο άνθρωπος που συνέβαλε και σχεδίασε το μακελειό της 7ης Οκτωβρίου. Που διέταξε σφαγές, βιασμούς, απαγωγές αμάχων, και νέων, κυρίως, ανθρώπων, ακόμη και βρεφών. Που ο ίδιος είχε δολοφονήσει ανθρώπους (και Παλαιστίνιους) γι’ αυτό και είχε κάνει φυλακή. Που ήταν γνωστός ως ο «χασάπης […]

Αφορμή πρώτη: Διάβαζα πριν από μερικές μέρες ένα κείμενο του φίλου και, πλέον, «συγκάτοικου» στα «ΝΕΑ», Γιάννη Παπαδόπουλου. Αναφερόταν σε ένα πάρτι στο κλαμπ Ιλιον Plus στην πλατεία Βικτωρίας με θέμα τις διακοπές στην Ανάφη. Οι διοργανωτές του, ιδιοκτήτες μπαρ στις Μάντρες του κυκλαδίτικου νησιού (που εδώ και κάποια χρόνια έχει γίνει the place to […]

Στην προσωπική μου μυθολογία η 18η Οκτωβρίου έχει μια ιδιαίτερη δυναμική. Αυτή την ημέρα, το 1981, ψήφισα για πρώτη φορά. Επτά χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, το ότι ήμουν πια επισήμως ενεργός πολίτης με έκανε να αισθάνομαι ότι πορευόμουν κάμποσα εκατοστά πάνω από το έδαφος. Υπήρξε λοιπόν η καταληκτική ημερομηνία σε μια μάλλον βελούδινη ενηλικίωση, κάτι […]

Κατ’ αρχάς να συμφωνήσουμε σε κάτι. Η ανθρώπινη συνείδηση δεν αποκωδικοποιείται με όρους συνταγής μαγειρικής. Μια αναλογία «συστατικών» δηλαδή που, περίπου, το ένα προϋποθέτει το άλλο. Στη συνείδηση του ανθρώπου μπορεί να υπάρχουν και αλμυρά και γλυκά «υλικά» και ξινά και πικρά και υγρά και στερεά σε αλλούτερες αναλογίες. Ας το κάνουμε όμως πιο συγκεκριμένο. […]

Ολο λέω να μην ασχοληθώ με τα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν με αφήνουν ν’ αγιάσω. Οσα γίνονται στην Κουμουνδούρου ξεφεύγουν πλέον από την αρένα της πολιτικής, είναι αντικείμενο κοινωνικής και συμπεριφορικής μελέτης. Βλέπω τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν εκεί το περασμένο Σάββατο και μόνο στα «Παρατράγουδα» της Πάνια μπορώ να κάνω αναγωγές. Παράλληλα όμως αποκωδικοποιούνται και […]

Είχα πάντα ένα κράτημα απέναντι στη λέξη «φιλότιμο». Ειδικά μάλιστα όταν επισημαίνεται πως δεν υπάρχει σε άλλες γλώσσες και δεν μεταφράζεται. Μου κάνει κάπως εθνικολυρικό φολκλόρ, σαν το τσαρούχι του τσολιά σε συναίσθημα. Είναι όμως περιπτώσεις που δεν μπορώ να βρω κάποια άλλη λέξη ή, τέλος πάντων, πρέπει να την αντικαταστήσω με πολλές: συνέπεια, ειλικρίνεια, […]

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 άρχισαν να κυκλοφορούν οι ελληνικές εκδόσεις των μεγάλων διεθνών, γυναικείων κυρίως, περιοδικών. Η διαφημιστική καμπάνια του «Marie Claire» έκλεινε με ένα σλόγκαν που τότε έγινε αυτό που σήμερα λέμε viral. «Η Marie Claire είναι μια γυναίκα με πάθος. Εσείς». Υστερα από κάποια χρόνια σε αυτό το σλόγκαν άλλαξε μια […]

«Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών». Ακολουθεί η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου. «Αναγγέλλομεν εις τον ελληνικόν λαόν ότι αι Αθήναι στέλνουν τον πρώτο ελεύθερο χαιρετισμό. Σας μιλούν αι ελεύθεραι Αθήναι. Αναγγέλλομεν εις τον κόσμον ολόκληρον ότι αι Αθήναι ελευθερώθηκαν». Ακολουθεί αντίστοιχο μήνυμα στα Αγγλικά όπου, επιπροσθέτως, γίνεται αναφορά στα «βουλγάρικα τσακάλια» και εκφράζονται οι ευχαριστίες στους Βρετανούς, […]

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, η Ανίτα Ρόντικ, η ιδρύτρια των Body Shop που πρώτη επικοινώνησε την ιδέα των φυσικών συστατικών στα καλλυντικά, των ανακυκλώσιμων συσκευασιών και του «ηθικού εμπορίου», ήταν επίσης η πρώτη που υπονόησε την έννοια της συμπερίληψης και της αυτοεκτίμησης πριν ακόμη εντρυφήσουμε στους όρους. Ηταν η εποχή των τοπ […]

Βλέπω εδώ και μέρες διαδικτυακές αναρτήσεις με αφορμή την αποδημία του Μίμη Πλέσσα. Από συνεργάτες του και λοιπούς μουσικούς και τραγουδιστές έως ανθρώπους που, απλά, τους συντρόφευσαν τα τραγούδια τους. Και κάνω κάποιες παρατηρήσεις σχετικές με τον τρόπο που διαχειριζόμαστε την απώλεια ενός σημαντικού καλλιτέχνη, ειδικά από τον χώρο του τραγουδιού, αφού με το συγκεκριμένο […]

Κατά παράδοση, ύστερα από εκλογές, όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως κερδισμένοι επιστρατεύοντας Χ, Ψ, Υ παράγοντες προκειμένου να δικαιολογήσουν τη «νίκη» τους. Δεν θυμάμαι εγώ στις ευρωεκλογές τον Στέφανο Κασσελάκη που, ενώ το κόμμα του ήταν τρεις μονάδες κάτω από τις εκλογές του περασμένου χρόνου, να πανηγυρίζει επειδή, σου λέει, αν δεν είχε αποχωρήσει η ομάδα Αχτσιόγλου […]