«Το περιγιάλι το κρυφό, τ΄ άσπρο σαν περιστέρι», που τραγούδησε ο Ποιητής, κινδυνεύει σε λίγο να μην υπάρχει πια. Μαζί του θα χαθεί κι ο σιτοβολώνας της Σκύρου, ο κάμπος του Τραχύ, για να γίνει στη θέση του ένα μεγάλο αεροδρόμιο. Έτσι, θα καταστραφεί για πάντα η γεωργία και η κτηνοτροφία της, κι όσους ακόμη γαντζώνονται απεγνωσμένα στη γη της, θα τους καταβροχθίσουν τα βιομηχανικά μεγαθήρια κι η ξενητιά, όπως έγινε και χιλιάδες άλλους Σκυριανούς. Μια εφημερίδα, η «Βόρειοι Σποράδες», χαιρετίζοντας την επάνοδο της Δημοκρατίας, θύμιζε πριν ένα μήνα, το παλιό της σύνθημα:
«Επιστροφή στη Γη. Ας μη ρίξουμε όλες τις δραστηριότητές μας στον Τουρισμό».
ΤΙΤΛΟΣ
Έξη άγνωστα γράμματα του Διονυσίου Σολωμού
Ο Πάνος Καραγιώργος, υπότροφος του Ι.Κ.Υ. αναζητώντας πληροφορίες για τη διατριβή του στην αλληλογραφία του Άγγλου ευγενούς Κόμητα Γκίλφορντ, ανακάλυψε τυχαία τις επιστολές του Σολωμού – γραμμένες στα ιταλικά – που ήταν θαμμένες ακριβώς 150 χρόνια.
Ο Πάνος Καραγιώργος επισημαίνει:
«Οι επιστολές έχουν σταλή από την Ζάκυνθο στην Κέρκυρα, όπου ζούσε ο Γκίλφορντ, φίλος του Σολωμού, και θερμός φιλέλληνας και Ιδρυτής της Ιονίου Ακαδημίας. Χρονολογούνται όλες από το 1824 μέχρι το 1827.
Εδώ θα παρουσιασθή η τρίτη χρονολογικά:
«22 Μαρτίου 1825
……Την ωδή στον θάνατο του Μπάυρον θα την στείλω να τυπωθή μόλις ιδώ τυπωμένη την άλλη στην ελευθερία, η οποία έχει μεταφρασθή στα Γαλλικά και στα Αγγλικά, αλλ΄ όμως την ωδή δεν την έχω ιδεί τυπωμένη».
