Η κυβέρνηση άρχισε να πληρώνει τις υπερβολές τής επικοινωνιακής πολιτικής της. Οταν δημιουργείς την εικόνα ότι πλέον τα πράγματα πηγαίνουν καλά, κάποιος θα σπεύσει να το εκμεταλλευθεί για λογαριασμό του. Πρόλαβε ο Βενιζέλος: με έναν απίστευτο χειρισμό ζήτησε να μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση και στα καύσιμα!
Είναι μια αξίωση αταβιστικού χαρακτήρα, καθώς προέρχεται από την κουλτούρα τού «λεφτά υπάρχουν». Για την ακρίβεια, το ΠΑΣΟΚ αξιοποιεί τη σπουδή της κυβέρνησης να διακηρύσσει ότι στον προϋπολογισμό εξασφαλίζονται πρωτογενή πλεονάσματα - κάτι βεβαίως που χωράει συζήτηση, τουλάχιστον για τη διάρκειά τους.
Αλλά ταυτόχρονα είναι αξίωση που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Αλλωστε και μόνο η ιδέα ότι μόλις αρχίσαμε να έχουμε πλεόνασμα αμέσως το σκορπάμε, αφενός μας εκθέτει και αφετέρου υπονομεύει τη στρατηγική δημιουργίας διατηρήσιμου πλεονάσματος.
Ουσιαστικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να εγκαταστήσει το κόμμα του στα παλάτια στην άμμο που χτίζει η κυβέρνηση. Αλλά πρακτικά ζητεί κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Και να γινόταν, θα συνιστούσε οπισθοδρόμηση σε ένα πρόγραμμα το οποίο ο ίδιος έχει προσυπογράψει σε όλες τις φάσεις της εξέλιξής του και με τρεις διαφορετικούς πρωθυπουργούς. Χώρια που ζητάει από την κυβέρνηση κάτι που δεν ανήκει στην αρμοδιότητά της να αποφασίσει. Τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε αυτά τα θέματα τον έχει η τρόικα.
Ενδεχομένως το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται κάτι που θα διασκεδάζει την αγωνία που ήδη διακρίνεται στις γραμμές του από τα προμηνύματα για τις επιδόσεις του στις ευρωεκλογές του 2014. Αυτό όμως δεν συνιστά διαχείριση της οικονομίας και της προοπτικής της χώρας. Είναι προσπάθεια να διαχειριστεί τον εαυτό του και το μέλλον του.
Δεν έχει σχέση με την πορεία εξόδου από την κρίση και τη σταθεροποίηση στην ευρωζώνη. Αυτά θέλουν ανάπτυξη και η ανάπτυξη θέλει πειθαρχία, χρόνο και κόπο. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, το μόνο που δεν μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή είναι να αρχίσει η κυβέρνηση τις μειώσεις φόρων.
Οσοι δεν αγοράζουν τις επικοινωνιακές σαπουνόφουσκες του Μεγάρου Μαξίμου ξέρουν ότι η ώρα που θα αρχίσουν να μειώνονται οι φόροι αργεί ακόμη. Αυτή είναι η αλήθεια, αν μιλάμε για το Μνημόνιο και για την πολιτική που επιβάλλει. Διαφορετικά μπορεί κανείς να ζητεί από μείωση του ΦΠΑ μέχρι «αποκατάσταση μισθών και συντάξεων», που λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά ακούγονται ευχάριστα, αλλά ειδικά για το ΠΑΣΟΚ συνιστούν υπερβολές. Και όπως έχει πει ο λιβανέζος φιλόσοφος Χαλίλ Γκιμπράν, «υπερβολή είναι μια αλήθεια που έχασε την ψυχραιμία της».