[Αποψη] Η μεγάλη απειλή

Τώρα που απομακρύνθηκε ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, προκαλώντας αισθήματα ανακούφισης όχι μόνο στους Ελληνες αλλά κυρίως στους Ευρωπαίους, κάποιοι κλείνουν τα μάτια μπροστά στη νέα μεγάλη απειλή. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την έκρηξη της ανεργίας, που έφθασε όχι μόνο στο υψηλότερο σημείο της Ευρώπης, αλλά ξεπέρασε ακόμη και τα ποσοστά του μεγάλου Κραχ του 1929 στις ΗΠΑ.

Είναι κοινός τόπος η διαπίστωση ότι η ανεργία αποτελεί «βόμβα» για την οικονομία, τα δημόσια οικονομικά και κυρίως την κοινωνία. Για τους λάτρεις των αριθμών αρκεί να θυμίσουμε ότι οι άνεργοι ξεπέρασαν το 1.350.000, ενώ από την αρχή της κρίσης έως σήμερα πάνω από 300.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο, στις ΔΕΚΟ, στις τράπεζες και στον ιδιωτικό τομέα βγήκαν πρόωρα στη σύνταξη, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των συνταξιούχων στα 2.950.000 άτομα.

Αυτοί που εργάζονται δηλαδή, 3.600.000 απασχολούμενοι, είναι πλέον λιγότεροι από το άθροισμα των δύο μεγάλων κατηγοριών, ανέργων και συνταξιούχων, τους οποίους, κακά τα ψέματα, με την εργασία, τις εισφορές και τους φόρους τους πρέπει να θρέψουν.

Τη Δευτέρα το βράδυ ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος –κατά τη βράβευσή του από το ΙΟΒΕ –δήλωσε σοκαρισμένος από την εξέλιξη της ανεργίας και μίλησε για την ανάγκη –μεγαλύτερη από ποτέ –ενότητας στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Και την Τρίτη ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κάλεσε όλους τους υπουργούς και γενικούς γραμματείς των παραγωγικών υπουργείων και τους είπε:

–Το πρώτο μέλημα ολόκληρης της κυβέρνησης είναι πώς θα βρούμε δουλειά στον κόσμο. Διαφορετικά χάσαμε τον πόλεμο.

Κατόπιν τούτων κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνωρίζει τη νέα μεγάλη απειλή. Για να αντιμετωπιστεί όμως απαιτεί πριν απ’ όλα σχέδιο, τη συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων σε μέτρα άμεσης δράσης και τη διάθεση όλων των διαθέσιμων πόρων από τα ευρωπαϊκά ταμεία, τις τράπεζες και τον επιχειρηματικό κόσμο στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.