Αν κάποια χρόνια πριν αναφέρατε τη λέξη «Ελλάδα» σε κάτοικο του εξωτερικού, η εικόνα που αυτομάτως θα έσκαγε στον νου του δεν θα ήταν ούτε αυτή του Σωκράτη ούτε αυτή της Ακρόπολης, αλλά η… Μελίνα Μερκούρη. Ετσι είναι τα πράγματα, βλέπετε, με τις ακτινοβολούσες γυναίκες. Για χρόνια, άλλωστε, Ιταλία σήμαινε Σοφία Λόρεν (σήμερα τη θέση της έχει καταλάβει η Μόνικα Μπελούτσι). Ακολούθως, Σουηδία σήμαινε Ούρσουλα Αντρες και Γαλλία Κατρίν Ντενέβ. Και η Ασία; Ελα μου ντε. Για δεκαετίες ολάκερες έμεινε χωρίς πρεσβευτή – ήταν και αυτές οι ταινίες πολεμικών τεχνών που μονάχα αυτόν τον Μπρους Λι εκτίναξαν στη σφαίρα του μύθου (βοήθησε σαφώς και ο πρόωρος θάνατός του). Μέχρι την άφιξη της Ζανγκ Ζιγί.
Οι γονείς τής γεννημένης το 1979 κινέζας πρωταγωνίστριας (Υδροχόος, για όσους ενδιαφέρονται) πρέπει να είχαν εξαρχής μεγάλα σχέδια γι’ αυτήν. Την έστειλαν από μικρή σε ιδιωτικό σχολείο (κάτι όχι και τόσο «άνετο» εκείνα τα χρόνια), ενώ ανάμεσα στα πλάνα τους ήταν και η συνέχιση των σπουδών της στην Ακαδημία Χορού του Πεκίνου ώστε να ακολουθήσει καριέρα σ’ αυτόν τον χώρο. Η ίδια ασφυκτιούσε. Και αναζητούσε μια διέξοδο, έναν τρόπο για να τους ξεκαθαρίσει πως δεν θα τους έκανε τη χάρη.
Τον βρήκε τελικά στο πρόσωπο του Ζανγκ Γιμού, σκηνοθέτη που ήταν από τότε εξαιρετικά δημοφιλής στη Δύση (όχι όμως και τόσο στην πατρίδα του – τουλάχιστον εκείνα τα χρόνια, γιατί στη συνέχεια άλλαξε «ρότα»). Ηταν 19 χρονών όταν επιλέχθηκε από τον σκηνοθέτη για έναν βασικό ρόλο στην αξιόλογη ταινία του «Ο δρόμος για το σπίτι» και με αυτόν τον τρόπο άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως γνωστή στη Κίνα. Υπήρχε όμως ένα βασικό πρόβλημα: η γλώσσα. Αν ήθελε να κάνει καριέρα και να ανοίξει τα φτερά της για να κατακτήσει τις υπόλοιπες ηπείρους – εν προκειμένω, Ευρώπη και Αμερική – η Ζανγκ Ζιγί έπρεπε να μάθει αγγλικά. Ετσι ξεκινούν τα μαθήματα.
ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ. Στο μεταξύ, ο σκηνοθέτης Ανγκ Λι προσπαθεί απεγνωσμένα να συγκεντρώσει αμερικανικά και κινεζικά κεφάλαια για να βάλει μπροστά ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, μια ταινία πολεμικών τεχνών με πυρήνα άκρως συναισθηματικό. Γι’ αυτόν τον λόγο αποφασίζει να συμπεριλάβει ωραίες γυναίκες στο καστ του – η Γκονγκ Λι είναι η πρώτη. Η δεύτερη, η Ζανγκ Ζιγί. Και η ταινία που τελικά προκύπτει – «Τίγρης και Δράκος» – και κάνει πρεμιέρα το 2000 είναι ένα μοναδικό αριστούργημα, μια καλλιγραφία που θα αλλάξει μεμιάς το παιχνίδι της κινεζικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, που έκπληκτη βλέπει το πιο «λαϊκό» προϊόν της, το «wu-xia», να γίνεται αποδεκτό και από τους κριτικούς που σπεύδουν να χαρίσουν στο φιλμ πάμπολλα βραβεία και ακόμη περισσότερες υποψηφιότητες – η Ζανγκ Ζιγί βρίσκεται υποψήφια ακόμα και για… BAFTA (τα αντίστοιχα Οσκαρ της Αγγλικής Κινηματογραφικής Ακαδημίας). Το διαβατήριό της ήταν έτοιμο προς παραλαβή. Και η επόμενή της ταινία τη στέλνει στο στόμα του… Χόλιγουντ με το «Rush Hour 2», συνέχεια ενός δημοφιλούς αμερικανικού blockbuster με πρωταγωνιστές τους Τζάκι Τσαν και Κρις Ροκ.
Βέβαια τα κινεζικά ΜΜΕ προσπαθούν να γεμίσουν όπως όπως τις σελίδες τους με ζουμερές λεπτομέρειες για την προσωπική της ζωή. Η Ζιγί όμως δείχνει πολύ προσεκτική – τα πάντα περιβάλλονται από μια απόλυτη μυστικότητα και εκείνη ποτέ δεν επικυρώνει ούτε διαψεύδει το παραμικρό, συντηρώντας έτσι το μυστήριο γύρω από το όνομά της. Κάποιοι μάλιστα αμφισβητούν και τον σεξουαλικό της προσδιορισμό. Ξανά καμία απάντηση από την ίδια – στην Κίνα κάθε ταινία της κάνει τρελά εισιτήρια, ενώ στο εξωτερικό ξανά ο Ζανγκ Γιμού θα της δώσει δυο ρόλους διεθνούς ακτινοβολίας στις ταινίες του «Ηρωας» το 2002 και «Ιπτάμενα Στιλέτα» το 2004. Νέα δημοσιεύματα τώρα καταπιάνονται με τον δεσμό της με τον σκηνοθέτη Ζανγκ Γιμού, ο οποίος μετά τον επώδυνο χωρισμό του από την Γκονγκ Λι μοιάζει να έχει βρει μια νέα μούσα. Κουβέντα από την ίδια.
Παράλληλα, ο «πολύς» του καλλιτεχνικού κυκλώματος Γουόνγκ Καρ Βάι τη χρίζει πρωταγωνίστρια του «2046», ενώ ο Αμερικανός Ρομπ Μάρσαλ την «αγκαζάρει» για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις «Αναμνήσεις μιας γκέισας», ύστερα μάλιστα από απαίτηση του παραγωγού σε εκείνη την ταινία Στίβεν Σπίλμπεργκ. Μεγαλεία!
ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΜΠΟ ΣΙΛΑΪ. Φέτος, μια πλειάδα δημοσιογράφων, ρεπόρτερ και φωτογράφων την περίμενε στα σκαλοπάτια του Φεστιβάλ Καννών, αλλά εκείνη τελικά δεν εμφανίστηκε ποτέ. Ο λόγος; Ενα τρανταχτό σκάνδαλο που αυτή τη φορά μοιάζει να έχει ξεφύγει από τη σφαίρα των ταμπλόιντ και ταρακουνά ολόκληρη τη χώρα, μια και δεν αφορά μονάχα την ίδια αλλά και ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο πολιτικό πρόσωπο: τον Μπο Σιλάι, πρώην υπουργό Εμπορίου της Κίνας, του οποίου η ραγδαίως ανοδική πορεία «στούκαρε» στη διαγραφή του από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο λόγος; Η εμπλοκή της γυναίκας του (πιθανότατα και του ιδίου) στη δολοφονία ενός άγγλου επιχειρηματία – τη στιγμή της διαγραφής του μάλιστα πολλοί τον θεωρούσαν επικρατέστερο για τη θέση του προέδρου.
Και η Ζιγί, θα μου πείτε, πώς μπλέκεται με τον ίδιο; Μα πρόσφερε τις ερωτικές υπηρεσίες της έναντι αδρής αμοιβής στον παρ’ ολίγον πρόεδρο, ο οποίος μάλιστα φέρεται να ελέγχει κύκλωμα πορνείας στην πατρίδα του. Η ιστορία λέει πως τα τελευταία χρόνια η Ζιγί έχει εισπράξει κάτι παραπάνω από 80 εκατομμύρια δολάρια – τα οποία βρίσκονται στον τραπεζικό της λογαριασμό – ως αντάλλαγμα για τις γαργαλιστικές αγαθοεργίες της, τις οποίες και πρόσφερε σε πολιτικά πρόσωπα αλλά και ισχυρούς κινέζους επιχειρηματίες. Με τον κύριο Σιλάι λένε πως «βρέθηκε» περισσότερο από 10 φορές από το 2004 μέχρι το 2007, με κάθε «ριξιά» να έχει κόστος γύρω στα 1,25 εκατομμύρια.
Υπερβολές, λέμε εμείς. Αλλωστε, ο ίδιος ο επιχειρηματίας το ξεκαθαρίζει. Μόνο 750.000 δολάρια έδινε κάθε φορά. Αυτή τη στιγμή που γράφουμε αυτές τις γραμμές, έχει απαγορευτεί η έξοδός της από τη χώρα μέχρι να διαπιστωθεί αν οι κατηγορίες αληθεύουν, ενώ η ίδια βρίσκεται αντιμέτωπη με κατηγορίες φοροδιαφυγής, με τη βοήθεια πάντα του Σιλάι και άλλων υψηλών αξιωματούχων που είχαν σχέσεις μαζί της.
Το ποια είναι η αλήθεια μένει να μαθευτεί. Η γοητεία της ίδιας όμως δεν επισκιάζεται από τίποτα και από κανέναν.
Είπε
Μετά την ταινία «Τίγρης και Δράκος» μου έκαναν πολλές προτάσεις, αλλά τις απέρριπτα επειδή όλες ήταν για ρόλους θύματος. Φτωχά κορίτσια που πωλούνταν στην Αμερική για να γίνουν νοικοκυρές
Είπαν γι’ αυτήν
Ηταν πολύ μικρή κι εγώ ήθελα κάποια που να φαίνεται ώριμη.
Ο Ζανγκ Γιμού για την ταραχώδη πρώτη συνεργασία τους το 1998
Σχόλια
