Ηξεις αφήξεις
Και εκεί που πήγαμε να χαρούμε που οι αρχαιοφύλακες έδειξαν καλή θέληση και δέχτηκαν να τροποποιήσουν τα ωράρια σε ορισμένα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους έως ότου προσληφθεί έκτακτο προσωπικό, άρχισαν τα κακά μαντάτα. Η Ακρόπολη ναι μεν θα είναι ανοιχτή κάθε μέρα από 8.00 έως 20.00, όχι όμως και τα Σαββατοκύριακα που θα εξακολουθεί να βάζει λουκέτο στις 15.00. Η Εθνική Πινακοθήκη θα είναι κλειστή το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται και οι εργαζόμενοι απειλούν να την κλείσουν εντελώς αν δεν πληρωθούν τις υπερωρίες που τους οφείλονται. Και δεν φτάνει που το καλό το έκαναν μισό τελικά οι αρχαιοφύλακες – βεβαίως και αποδεκτό αυτό το καλό μπροστά στην απόλυτη άρνηση –, γκρινιάζουν από πάνω και με ανακοίνωσή τους επειδή το προηγούμενο τριήμερο όπου η είσοδος ήταν ελεύθερη σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους το κράτος έχασε έσοδα 500.000 ευρώ. Ναι μεν να κυνηγάμε τα έσοδα σε περίοδο κρίσης, αλλά μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε και όλους εκείνους των οποίων τα εισοδήματα έχουν μειωθεί ή εξαφανιστεί και να μην τους στερήσουμε την πρόσβαση στον πολιτισμό; Διότι, όταν κάνεις ένα καλό και μετά αρχίζεις κάθε μέρα να διαμαρτύρεσαι για κάτι, είναι σαν να μοχθείς για να γεμίσεις την καρδάρα με το γάλα και μετά να την κλωτσάς.
Μ.Α.
Δεν έβαλαν γλώσσα μέσα τους
«Ακόμα κι αν φύγεις / για τον γύρο του κόσμου…». Υπάρχουν τραγούδια που δεν λένε να παλιώσουν ποτέ. Που όταν σε βρίσκουν στον δρόμο ή σε μια συναυλία (όπως αυτή που έδωσε ο Λάκης Παπαδόπουλος για τα 30 χρόνια του στο Γκάζι), σε γυρνάνε πίσω, σε ξυπνάνε κ.λπ. κ.λπ. Εχει γράψει μπόλικα τέτοια τραγούδια ο Λάκης. Τραγούδια που έχουν εκείνο το κάτι που σε κάνει να νιώθεις ότι είναι αληθινά. Ολοι το νιώθουν. Στη συναυλία του φάνηκε πόση δύναμη έχει ένας καλλιτέχνης που δεν καμώθηκε ποτέ, δεν κόμπασε για τις επιτυχίες του, δεν «τρελάθηκε» – ίσα ίσα αυτοσαρκάστηκε και χρίστηκε «ο τρελός της παρέας» (θυμάστε το «Αχ Μαρία»;) από την πρώτη μέρα που βγήκε στον χώρο. Χαμός έγινε από κόσμο στο Γκάζι. Χιλιάδες βρέθηκαν εκείνο το βράδυ εκεί, άνθρωποι νέοι και λιγότερο νέοι και ηλικιωμένοι και έφηβοι. Και ήξεραν απέξω τους στίχους και δεν έβαλαν γλώσσα μέσα τους. Χαμός από κόσμο κάτω στην πλατεία, χαμός και πάνω στη σκηνή από φίλους του καλλιτέχνες που συνεργάστηκε κατά καιρούς: Αρλέτα, Γιοκαρίνης (σαν να μην πέρασε μια μέρα, ολόιδιος!), Δάντης, Γιώργος Δημητριάδης, Παπακωνσταντίνου, Μητσιάς, Ζουγανέλης, Μηλιώκας, Μαχαιρίτσας, Μπουλάς, Πουλικάκος, Ελένη Δήμου και από τη νεότερη γενιά η Γιώτα Νέγκα, ο Μπάμπης Στόκας, οι Μπλε και οι Οnirama. Μόνο ο Δημήτρης Μητροπάνος έλειπε (σε αυτόν άλλωστε αφιέρωσε τη συναυλία) και, τι σύμπτωση, το βράδυ της Τρίτης συμπληρώνονταν 40 μέρες από τον θάνατό του.
Χ.Π.
