|
|
|
Ο Μπγιορν Ουλβάες υπογράφει αυτόγραφα στον εορτασμό της πέμπτης επετείου του μιούζικαλ «Mama Mia», που βασίζεται σε επιτυχίες των ΑΒΒΑ. Μέχρι σήμερα, μόνον στη Βρετανία (χώρια οι αμερικανικές παραγωγές…), το έχουν δει δέκα εκατομμύρια θεατές απ’ όλο τον κόσμο
|
Μπήκαν στη ζωή μας τη δεκαετία του ’70, όταν μεσουρανούσαν οι Pink Floyd και
στον ορίζοντα ξεπρόβαλλε ήδη το πανκ. Σ’ αυτό το μουσικό τοπίο, τσουπ, μπήκαν
σφήνα τέσσερις Σουηδοί που τους έλεγαν ABBA. Στα πιασιάρικα τραγούδια και τις
αρκετά κιτς εμφανίσεις – για τα δεδομένα της εποχής – αποτυπωνόταν η
«χειρότερη πλευρά της ποπ μουσικής», όπως είχαν πει τότε. Να όμως που το πανκ
τελείωσε, οι Pink Floyd αποσύρθηκαν και οι ABBA εξακολουθούν να έχουν
θαυμαστές και να «πουλάνε». Πολύ!
Το μιούζικαλ «Mama Mia», που έγραψαν οι Μπγιορν Ουλβάες και Μπένι Άντερσον (τα
δύο Β του γκρουπ), και βασίζεται στις μεγαλύτερες επιτυχίες των ABBA (η δράση
του δε τοποθετείται σε ένα ελληνικό νησί!), παίζεται πέμπτη χρονιά στο Γουέστ
Εντ του Λονδίνου. Το δε άλμπουμ «Abba Gold», με τις μεγαλύτερες επιτυχίες
τους, συμπληρώνει 469 εβδομάδες παραμονής στα βρετανικά τσαρτ, ενώ έχουν
πουληθεί πάνω από 400 εκατ. CD και δίσκοι από την πρώτη εμφάνισή τους ως
σήμερα!
Στο μεταξύ οι απανταχού φαν μετρούν μια μια τις μέρες, μέχρι να βρεθούν στο
Μπράιτον, όπου τον άλλο μήνα θα πραγματοποιηθεί το ABBAfest. Εκεί θα
γιορτάσουν την επέτειο της κατάκτησης της πρώτης θέσης στον διαγωνισμό
τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1974, από τους ABBA.
Πώς όμως εξηγείται αυτή η κινητοποίηση; Αν και η Γιουροβίζιον δεν είναι το
εισιτήριο για να βγεις από την αφάνεια, το συγκρότημα από τη Σουηδία όχι μόνο
ήταν η εξαίρεση στον κανόνα, αλλά συνέχισε και κατέκτησε τις καρδιές του
κόσμου. Την εποχή με τις εφήμερες επιτυχίες, με τον διαγωνισμό της
Γιουροβίζιον να έχει μετατραπεί σε πανηγυράκι, καλλιτέχνες και συγκροτήματα τι
μια στιγμή να συζητιούνται και την επόμενη να μην τα θυμάται κανείς, οι ABBA
δεν λησμονιούνται.
«Δεν έχω εξήγηση γι’ αυτό», λέει ο Μπγιορν Ουλβάες στους «Sunday Times».
«Υποθέτω πως οφείλεται στο ότι δουλέψαμε για τα τραγούδια και τις ηχογραφήσεις
τους με αγάπη, με μεράκι και φροντίδα. Και βεβαίως ήμασταν τυχεροί που είχαμε
αυτά τα δύο κορίτσια, την Αγκνιέθα και τη Φρίντα. Τα φωνητικά τους έκαναν τους
ABBA ξεχωριστούς». Το παράδοξο είναι πως και οι δύο, μετά τη διάλυση του
συγκροτήματος, συνέχισαν στο τραγούδι και με δισκογραφικές δουλειές αλλά είχαν
πρόσκαιρη επιτυχία.
Πάντως οι ABBA έχουν ρεύμα. Στη Βρετανία δεν είναι υπερβολή αν γίνει λόγος για
μανία. «Σε σύγκριση με τη Νότια Ευρώπη γίνεται χαμός. Αλλά και στη Σουηδία και
στην Αυστραλία κάτι ανάλογο συμβαίνει», παρατηρεί ο Ουλβάες. Τελικά υπάρχει
κάποιο μέρος στον κόσμο που να αντιστέκεται στον ήχο των ABBA; «Όχι», απαντά
και διαβεβαιώνει ότι ακόμα και στην Αφρική οι ABBA έχουν φανατικούς. «Ένας
φίλος είχε πάει σαφάρι. Απολάμβανε τον ήλιο, την απόλυτη ησυχία του τόπου όταν
η μελωδία του “Dancing queen”, από το πουθενά, έφθασε στ’ αυτιά του»,
διηγείται.
Ωστόσο το συγκρότημα από τη Σουηδία είχε δεχθεί πυρά από τους
μουσικοκριτικούς, που θεωρούσαν πως ήταν «κατασκεύασμα». Έχει ο καιρός
γυρίσματα. Τα κατασκευασμένα μουσικά σχήματα που ξεπηδούν από τηλεριάλιτι όπως
τα «Pop Idol», «Star Academy», «Fame Story», είναι πλέον καθημερινή πρακτική.
«Τα ίδια έλεγαν και για εμάς τότε. Όμως μας ένωσε η μοίρα, ήταν γραφτό», λέει
ο Μπγιορν Ουλβάες. «Ήμασταν δύο παντρεμένα ζευγάρια και αυτό έκανε τη διαφορά
σε σχέση με τα άλλα συγκροτήματα της εποχής μας που απαρτίζονταν από άνδρες
μουσικούς κι ερμηνευτές. Ακόμα και οι τσακωμοί μας ήταν όπως στους
παντρεμένους».
«Επανασύνδεση; Ούτε για αστείο»
|
Οι ΑΒΒΑ στο απόγειο της δόξας τους
|
Οι ABBA διαλύθηκαν το 1981. Ακόμα και τότε κάποιοι τους θεωρούσαν πολύ… ποπ.
Ο Ουλβάες νόμισε πως είχε έρθει το τέλος οριστικά. Ωστόσο οι πωλήσεις δίσκων
συνεχίζονταν με αμείωτο ρυθμό. «Με όλα αυτά που βλέπω να συμβαίνουν γύρω μου,
με ποπ επιτυχίες που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι, με τα τραγούδια μας να
πωλούν, να τραγουδιούνται και να χορεύονται ακόμα, νομίζω πως έχουμε μείνει
άφωνοι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον», λέει ο Ουλβάες. Στα 59 του,
γεματούλης και με γκρίζο μούσι, δεν σκέφτεται ούτε για αστείο την επανασύνδεση
του γκρουπ. «Δεν υπάρχει μουσικό κίνητρο και δεν έχουμε ανάγκη τα χρήματα. Το
σπουδαιότερο είναι ότι δεν θέλουμε να απογοητεύσουμε τον κόσμο. Τα ‘χουμε τα
χρονάκια μας. Ο κόσμος μπορεί να έχει εξοικειωθεί με τους Rolling Stones σ’
αυτή την ηλικία, αλλά όχι μ’ εμάς». Ίσως τελικά το μυστικό της διαχρονικότητας
των ABBA να είναι αυτό που εξαρχής είχαν. H γεμάτη ξεγνοιασιά και φρεσκάδα
εικόνα που εξέπεμπαν.
