Η πρόθεση της κυβέρνησης Ερντογάν να καταθέσει εντός του επόμενου διαστήματος νομοσχέδιο, που επιχειρεί να προσδώσει νομική υπόσταση στο παράνομο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», κάνοντας το Αιγαίο «θάλασσα ειδικού επιχειρησιακού καθεστώτος», όπου κάθε δραστηριότητα θα προϋποθέτει τη δική της έγκριση και άδεια, δεν αποτελεί μια αποσπασματική πολιτική κίνηση, αλλά μεθοδευμένη και καλά σχεδιασμένη επιθετική πολιτική, που αποσκοπεί στην κυριολεξία σε υφαρπαγή μιας θαλάσσιας περιοχής με εκατοντάδες νησιά και νησίδες, που ανήκουν σε άλλο κράτος και αποτελεί παγκόσμιο παράδοξο.
Η πρόθεση αυτή του Ερντογάν είναι στην πράξη μια επιθετική πολεμική ενέργεια, ένας ασύμμετρος υβριδικός πόλεμος, που απαιτεί την άμεση και σκληρή αντίδραση της Ελλάδας, με κατάρριψη του νόμου της Τουρκίας επί του πεδίου, ακόμη και με χρήση στρατιωτικής βίας, αν ψηφισθεί και προσπαθήσουν να εφαρμοσθεί. Γιατί αν περάσει έτσι, τότε η Ελλάδα θα έχει υποστεί καθοριστική και μοιραία ήττα, που θα έχει χειρότερη συνέχεια στα εθνικά θέματα.
Η κυβέρνηση οφείλει, αφού πρώτα ενημερώσει την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το ΣΑ/ΟΗΕ να ασκήσει βέτο στην ΕΕ σε κάθε χρηματοδοτική επιδότηση της Τουρκίας, να ψηφίσει αμέσως γραμμές βάσεως και κλείσιμο των κόλπων, εύρους έως 24 ναυτικών μιλίων (είναι ήδη έτοιμα στο υπουργείο Εξωτερικών) και να ανακοινώσει (Declaration) ΑΟΖ, σε όλο το Αιγαίο και να είναι έτοιμη για ανακήρυξη των χωρικών υδάτων μας στα 12 ναυτικά μίλια, όπως δικαιούμαστε από την UNCLOS (του Συμφώνου για το Δίκαιο της Θαλάσσης).
Ένα κράτος εκτός της UNCLOS που δεν την αποδέχεται, δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλά για Διεθνές Δίκαιο, να νομοθετεί αυθαίρετα για θαλάσσιες ζώνες. Δεν γίνεται η Τουρκία από τη μία να απορρίπτει το Δίκαιο της Θάλασσας και από την άλλη να επιχειρεί να επιβάλει ένα θαλάσσιο καθεστώς κατασκευασμένο από την ίδια, στην Ευρώπη, στο ΝΑΤΟ και στους γείτονές της.
Φαίνεται ότι με την ανοχή μας, αρχικά στις συνεχείς τουρκικές παραβιάσεις και παραβάσεις του ΕΑΧ (Εθνικός Εναέριος Χώρος), στην παραβίαση των χωρικών μας υδάτων τόσο από τουρκικά πολεμικά πλοία, όσο και ιδιαιτέρως σήμερα με την καθημερινή εισβολή μέσα στα χωρικά μας ύδατα, πλήθους ψαροκάικων σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από τις ακτές των νησιών μας, η Τουρκία ενθαρρύνεται, αποθρασύνεται και γίνεται πιο επιθετική.
Η αφωνία και η αδράνεια στο πεδίο, δημιούργησε στην Αγκυρα την ψευδαίσθηση ότι κάθε παρανομία στην περιοχή του Αιγαίου δεν έχει κόστος. Και εδώ έρχονται οι διαχρονικές ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων, που έχουν «εκπαιδεύσει» έτσι την Τουρκία, διά της απραξίας, να συμπεριφέρεται ως αρπακτικό. Αντίθετα, θα πρέπει να αναλάβει το κόστος σε πολλούς τομείς (νομικό, Νατοϊκό, διπλωματικό, οικονομικό, επιχειρησιακό) ώστε να ανακοπεί ο αυθαίρετος και επικίνδυνος αναθεωρητισμός της.
Και τέλος, σε ό,τι αφορά το παράνομο Casus Belli, να το καταργήσουμε επί του πεδίου, δείχνοντας ότι δεν τους φοβόμαστε και ότι διαθέτουμε ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις, που δεν προορίζονται για τις παρελάσεις, αλλά για τη διατήρηση της άμυνας και της ασφάλειας της πατρίδας, αν και όταν απαιτηθεί. Αν δεν το κάνουμε τώρα, πότε θα το κάνουμε;
Ο Ιωάννης Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος (ε.α.) με MSc. στη Γεωπολιτική από το ΕΚΠΑ, πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ
