Το παρακάτω μας

Πριν από λίγες εβδομάδες, μιλώντας με γνωστή και κορυφαία ηθοποιό μας, τη ρώτησα γιατί δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε καθημερινό σίριαλ όπως, πλέον, πολλοί συνάδελφοί της που προέρχονται από τον δικό της «χώρο» (ας τον πούμε θέατρο υψηλών καλλιτεχνικών προδιαγραφών για να ξεμπερδεύουμε). Βεβαίως και της είχαν κάνει προτάσεις πολύ ενδιαφέρουσες και μάλιστα, όπως μου είπε, προσφέροντάς της για μία σεζόν όσα, περίπου, χρήματα θα έπαιρνε από το θέατρο σε δέκα χρόνια. Ο λόγος της σταθερής άρνησής της ήταν ότι δεν μπορεί να ενσαρκώσει έναν χαρακτήρα αν δεν έχει, από την αρχή, ολόκληρο το ακριβές κείμενο του ρόλου στα χέρια της. Κάτι που δεν είναι δυνατόν να συμβεί σε ένα καθημερινό σίριαλ. Δηλαδή, όταν αρχίζουν τα γυρίσματα, τέσσερις πέντε μήνες πριν από την έναρξη της προβολής, να έχουν γραφτεί και τα τελευταία επεισόδια. «Δεν μου φτάνει να μάθω, σε αδρές γραμμές, τι θα συμβεί στην ηρωίδα. Θέλω να ξέρω πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, κάτω από ποιες συνθήκες. Αν δεν ξέρω το παρακάτω πώς θα παίξω το τωρινό; Υπάρχουν συνάδελφοι που μπορούν να το κάνουν, εγώ δεν ξέρω πώς γίνεται». Της επεσήμανα πως ούτε στην πραγματική ζωή γνωρίζουμε αυτό το παρακάτω μας. «Στη ζωή» μου απάντησε «όχι στην Τέχνη. Ο άνθρωπος δεν ξέρει τι θα του συμβεί, ο ρόλος όμως πρέπει να το ξέρει. Αν η Τέχνη αντέγραφε τη ζωή όπως ακριβώς είναι, χωρίς τις ειδικές συμβάσεις της, το αποτέλεσμα θα ήταν κάτι το βάρβαρο». Και συμφωνήσαμε τελικά ότι σε πολλές περιπτώσεις, όπως στις αρχαίες τραγωδίες ή στο κλασικό ρεπερτόριο, ακόμη και οι θεατές γνωρίζουν το παρακάτω, αυτό όμως δεν κάνει το έργο λιγότερο συναρπαστικό.

Από τότε έχει καρφωθεί στο μυαλό μου αυτό το παρακάτω μας. Ναι, θα ήταν όχι μόνο πληκτική αλλά ένα με το χώμα η ζωή μας αν το ξέραμε. Η τάση και τα παραδείγματα της εποχής μας, ωστόσο, λένε ότι μπορούμε να το συνδιαμορφώσουμε. Η μόδα άρχισε, πριν από δυόμισι, περίπου, δεκαετίες με τα κοελικά τσιτάτα περί του σύμπαντος που συνωμοτεί μαζί σου για να καταφέρεις κάτι που το θέλεις πολύ και συνεχίστηκε έως τις μέρες μας με τους «προπονητές ζωής», τα «άδραξε τη μέρα», τα «πίστεψέ το και θα γίνει», την άποψη ότι οι θετικές σκέψεις φέρνουν και θετικά αποτελέσματα. Και ναι, έχουμε δει success stories μυθιστορηματικής ή κινηματογραφικής – άντε και «σιριαλικής» – γραφής. Μόνο που ουδένα σύμπαν συνωμότησε για να συμβούν. Ετυχε ή άντε να «συνωμότησαν» οι συγκυρίες. Και η ζωή δεν είναι σίριαλ, να ξέρεις δηλαδή σε πόσα επεισόδια ολοκληρώνεται η ιστορία. Το παρακάτω μας πάντα καραδοκεί και δίνει παράταση. Και οι παρατάσεις φέρνουν πολύ συχνά ανατροπές.

Προχθές έτυχε να μιλήσω πάλι με την ηθοποιό. «Πολύ απαισιόδοξο αυτό το άγνωστο “παρακάτω” της πραγματικής ζωής» της είπα. Γέλασε. Και μοιράστηκε μαζί μου ένα «μυστικό» που και η ίδια έχει αντλήσει από τη δραματουργία. «Το παρακάτω δεν το ξέρεις. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσεις ωστόσο είναι ότι, νομοτελειακά, υπάρχει και δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Μόνο έτσι προστατεύεις το “τώρα” σου από τη γελοιότητα».