Η «βουτιά» δεκάδων διαδηλωτών στην πισίνα της προεδρικής κατοικίας στο Κολόμπο, την πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα, αποτέλεσε τη συμβολική εκδίκηση ενός λαού που, εδώ και αρκετό καιρό, δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές του ανάγκες, την ώρα που η πολιτική ηγεσία συνέχιζε να απολαμβάνει όλες τις ανέσεις της. Αποτέλεσε, άλλωστε, την κατάληξη ενός μεγάλου κινήματος που είχε ξεσπάσει εξαιτίας της ακρίβειας, της φτώχειας και των ελλείψεων σε βασικά αγαθά στη χώρα των περίπου 22 εκατ. κατοίκων, η οικονομία της οποίας βασίζεται κατά κύριο λόγο στον τουρισμό.
Πλέον, η παραίτηση του προέδρου και του πρωθυπουργού, Γκοταμπάγια Ρατζαπάξα και Ρανίλ Βικρεμεσίνγκε, όπως και ολόκληρης της κυβέρνησης της Σρι Λάνκα, είναι ο πρώτος βασικός όρος τον οποίο έχουν θέσει οι εξεγερμένοι προκειμένου να αποχωρήσουν από τις πολυτελείς κατοικίες τους, τις οποίες κατέλαβαν και λεηλάτησαν το Σάββατο, ουσιαστικά χωρίς αντίσταση. Η αλήθεια είναι πως οι ίδιοι έχουν προαναγγείλει ότι θα παραιτηθούν αυτή την εβδομάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που θα επιχειρήσει να επαναφέρει την «κανονικότητα» στη Σρι Λάνκα – κάτι που επιδιώκει και η αντιπολίτευση, οι ηγέτες της οποίας συναντήθηκαν χθες.
Πολλοί εκτιμούν, ωστόσο, ότι παρά τη σχετική ηρεμία που επικράτησε χθες, όλα κρέμονται σε μία κλωστή και δεν αποκλείεται οι συγκρούσεις να γενικευτούν και να επικρατήσουν συνθήκες εμφυλίου. Ισως γι’ αυτό ο Πάπας Φραγκίσκος παρενέβη, ζητώντας από την ηγεσία της χώρας «να μην αγνοήσει την κραυγή των φτωχών και τις ανάγκες του λαού».
