Γερμανολογία

Πριν καν ανοίξουν οι κάλπες στη Γερμανία, το ελληνικό πολιτικό σύστημα είχε αρχίσει τη γερμανολογία. Μια γερμανολογία όμως σαν όλες τις άλλες εγχώριες συζητήσεις για τα μεγάλα γεγονότα που συμβαίνουν εκτός συνόρων, με ροπή δηλαδή στην ελληνοποίηση. Παρότι η πολιτική είναι ένα απ’ τα κατ’ εξοχήν επαγγέλματα που συναρτώνται σχεδόν απόλυτα με το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ασκούνται, οι ντόπιοι επαγγελματίες του αναζητούσαν ομοιότητες με τους πρωταγωνιστές των γερμανικών εκλογών και τις τάσεις που καθόρισαν το αποτέλεσμά τους – ενώ συνεχίζουν να ψάχνουν αναλογίες και τώρα που έχουν ξεκινήσει οι διαπραγματεύσεις για τον συνασπισμό που θα κυβερνήσει. Ετσι, ο συριζαίος αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου επικαλέστηκε το αναλογικό σύστημα της πλουσιότερης χώρας της ΕΕ, που οδηγεί σε κυβερνήσεις συνεργασίας, για να επικρίνει τους πολιτικούς του αντιπάλους, οι οποίοι «προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι καταστροφή η αναλογική και οι κυβερνήσεις συνεργασίας». Εχει δίκιο, το γερμανικό εκλογικό σύστημα είναι αναλογικό και σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη σχηματίζονται πολυκομματικές κυβερνήσεις. Αυτό, όμως, καθιστά τα μοντέλα που εισηγείται εύκολα εφαρμόσιμα εδώ;

Κουλτούρα

Οι κακές γλώσσες υπενθυμίζουν ότι οι σύντροφοί του έχουν αποδείξει στην πράξη με ποιο είδος εταίρου μπορούν να συμπορευθούν. Οι πραγματιστές, βέβαια, δεν περιορίζουν το πρόβλημα στον ΣΥΡΙΖΑ. Στην Ελλάδα λείπει η κουλτούρα συνεργασιών, λένε. Στη Γερμανία τα κόμματα συνομιλούν με βάση τις προγραμματικές τους θέσεις. Δεν τις χρησιμοποιούν ανάλογα με τις επιδιώξεις της στιγμής ή τις περιστάσεις. Αυτή είναι η αφ’ υψηλού κριτική στα στελέχη της Κουμουνδούρου που διαλαλούν τα οφέλη της απλής αναλογικής. Διατυπώνεται ωστόσο κι άλλη. Δεδομένων των συσχετισμών δυνάμεων, αλλά και των δημοσκοπικών ποσοστών που γράφουν τα κόμματα, τα νούμερα που θα έδιναν κυβέρνηση συνεργασίας δεν βγαίνουν. Για την ακρίβεια, βγαίνουν μόνο για Μεγάλο Συνασπισμό. Οι συριζαίοι, άρα, πρέπει πρώτα να πουν κατά πόσο είναι διατεθειμένοι να συγκυβερνήσουν με τη ΝΔ. Γιατί από την απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα θα φανεί η ειλικρίνεια της ρητορικής τους υπέρ των αναλογικών συστημάτων. Το SPD, π.χ., το 2017 παραμέρισε τελικά το κομματικό κόστος της κυβερνητικής συμμαχίας με τη Χριστιανική Ενωση προκειμένου να αποφευχθεί η πολιτική αστάθεια που θα προκαλούσαν οι δεύτερες εκλογές.