Μα «ασήμαντος»;

O Ζαν Κατρεμέρ, ο γνωστός για την αθυροστομία του ανταποκριτής της Libération στις Βρυξέλλες, δεν είναι καθόλου αβρός με τον Μάνφρεντ Βέμπερ. Τον χαρακτηρίζει «falot», μια λέξη που δεν έχει καμιά σχέση με την ελληνική ομόηχή της, αλλά σημαίνει στη πιο μετριοπαθή της εκδοχή «άχρωμος» και στην πιο βίαιη «ασήμαντος». Οπως γράφει, κανείς δεν πιστεύει ότι ένας άνθρωπος που ο μοναδικός του τίτλος είναι επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μπορεί να αναλάβει μια τόσο υψηλή θέση όσο του προέδρου της Κομισιόν. Αλλωστε, δεν τον θέλουν ούτε οι γάλλοι ούτε οι γερμανοί κεντροδεξιοί.

«Οι συντηρητικοί του ΕΛΚ έβαλαν τον πήχη πολύ χαμηλά επιλέγοντας ως υποψήφιο τον Βέμπερ», σαρκάζει ένα μέλος της γαλλικής κυβέρνησης. «Ανοίγει έτσι το παιχνίδι». Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την κοινοτική αργκό, αυτό σημαίνει ότι το σύστημα των spitzenkandidaten μπορεί αυτή τη φορά να μη δουλέψει. Να μην εκλεγεί δηλαδή αυτομάτως πρόεδρος της Επιτροπής ο υποψήφιος του κόμματος που θα βγει πρώτο στις ευρωεκλογές. Πολύ περισσότερο που οι δύο ομάδες που επινόησαν αυτό το σύστημα, το ΕΛΚ και οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές, πιθανότατα δεν θα έχουν την πλειοψηφία. Αρα θα ζητήσουν τη βοήθεια των Φιλελευθέρων ή/και των Πρασίνων, που μπορεί να έχουν άλλες ιδέες.

Ο πονοκέφαλος του Βέμπερ λοιπόν δεν είναι ότι δεν τον θέλει ο Τσίπρας επειδή είναι ανθέλληνας. Αυτά είναι ανοησίες: ποτέ ο βαυαρός πολιτικός δεν τάχθηκε υπέρ του Grexit, το μόνο που είπε σε μια συνέντευξή του τον Απρίλιο του 2015 ήταν ότι «δυστυχώς πολλοί θεωρούν το Grexit μια ρεαλιστική επιλογή». Σε σοβαρή κριτική δεν αντέχει ούτε η προειδοποίηση του έλληνα Πρωθυπουργού ότι η εκλογή του «ακροδεξιού» Βέμπερ θα καταστήσει τη δημοκρατική Ευρώπη ρατσιστική και αυταρχική, γεγονός που «θα κλείσει την πόρτα στους καταπιεσμένους».

Το πρόβλημα του υποψηφίου του ΕΛΚ είναι ότι δεν πείθει τους ομοϊδεάτες του πως σε μια εποχή που καλπάζουν οι λαϊκιστές μπορεί να δώσει στην Ευρώπη την ορμή που χρειάζεται. Ηδη λοιπόν έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν εναλλακτικά ονόματα, όπως του Μισέλ Μπαρνιέ ή της Κριστίν Λαγκάρντ. Δεν είναι φυσικά τυχαίο πως πρόκειται για Γάλλους. Ενα τέτοιο σενάριο θα άνοιγε τον δρόμο για την τοποθέτηση ενός Γερμανού στην ηγεσία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Οχι, όχι, δεν εννοούμε τον Βέμπερ. Στη Μέρκελ αναφερόμαστε.

Ισως λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης να πόνταρε σε λάθος άλογο. Που επιπλέον τού δημιουργεί προβλήματα λόγω της θετικής του στάσης για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Σύμφωνα μάλιστα με καταγγελία του Ποταμιού, η ΝΔ έφτασε να λογοκρίνει τον Βέμπερ, απαλείφοντας στο ενημερωτικό της σημείωμα τη δήλωση που έκανε στη Νεμέα ότι η Ευρώπη καλωσορίζει τη Συμφωνία. Και αφήνοντας μόνο τον σεβασμό του για τις ανησυχίες των Ελλήνων.

Μεταξύ μας, ο Μπαρνιέ θα ήταν μια πολύ καλή λύση.