Ο χθεσινός πρώτος τελικός πρωταθλήματος στο ΣΕΦ ήταν κλασικός, όπως τόσοι και τόσοι στο παρελθόν. Με σασπένς, γήπεδο… εκκλησία (όπως είναι συνήθως υποτονική η εξέδρα στους πρώτους αγώνες της σειράς, ανεξάρτητα αν αυτοί γίνονται σε Πειραιά ή Μαρούσι, με τους παλμούς να ανεβαίνουν σταδιακά και ιδιαίτερα μετά τον 3ο τελικό), αλλά και τους ήρωες της μιας βραδιάς που βγαίνουν μπροστά, κλέβουν την παράσταση και ενίοτε και το… ματς.
Κάτι τέτοιο πήγε να κάνει ο Ντίνος Μήτογλου, ο ξεχασμένος (και με δική του ευθύνη) από τον κόουτς Αταμάν διεθνής φόργουορντ, που έκανε το ματς της ζωής του. Βλέποντας σχεδόν όλη την ομάδα του να έχει πετάξει λευκή πετσέτα και να σκέφτεται ήδη τον δεύτερο αγώνα, λειτούργησε ως ξυπνητήρι και με 4/4 τρίποντα έφερε σχεδόν τούμπα τον αγώνα. Ο άνευρος, άστοχος και απογοητευτικός Παναθηναϊκός (μέχρι το 24′, όταν και έχανε σχετικά εύκολα με 54-37) μετατράπηκε σε πολεμική μηχανή, τρέχοντας επιμέρους σκορ 28-10 και περνώντας μπροστά με 65-64.
Είναι ο ίδιος παίκτης που ο Αταμάν είχε βγάλει στη… σέντρα, μαζί με τον Χουάντσο, μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό στο Μαρούσι για τη EuroLeague στις 2 Ιανουαρίου, ακολουθώντας την προσφιλή του τακτική.
«Μα πού να πάω με τέτοια τεσσάρια απέναντι στον Ολυμπιακό;» είχε πει χαρακτηριστικά στη συνέντευξη Τύπου. Ο ίδιος Μήτογλου λίγο έλειψε τώρα να εξελιχθεί στον ήρωα των «πρασίνων» σε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές της χρονιάς.
Εκεί, όμως, εμφανίστηκε ο απρόσμενος ήρωας του Ολυμπιακού, Τάιρικ Τζόουνς. Ήταν ο μόνος που κατάφερε να κλείσει τους διαδρόμους στον Μήτογλου και να τον περιορίσει, δίνοντας την ευκαιρία στους συμπαίκτες του να ανακτήσουν τον έλεγχο.
Ο Κόρεϊ Τζόζεφ ήταν ένας ακόμη από τους αφανείς πρωταγωνιστές των «ερυθρολεύκων». Με την είσοδό του στο παρκέ, άλλαξε προς το καλύτερο τον ρυθμό της ομάδας του και έδωσε σημαντική ώθηση στην αμυντική λειτουργία.
Από παίκτες όπως οι Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ναν και Οσμάν περιμένεις να βγουν μπροστά ως οι βασικοί πρωταγωνιστές των ομάδων τους σχεδόν όλη τη σεζόν. Σε τέτοιους αγώνες, όμως, που κρίνονται στις λεπτομέρειες, είναι οι ήρωες της μιας βραδιάς που κάνουν τελικά τη διαφορά.
Πέρυσι, με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ. Από μία μεγάλη βραδιά εξελίχθηκε στην πορεία στον απόλυτο x-factor των τελικών. Φέτος είναι ο μεγάλος απών του Ολυμπιακού και δύσκολα θα αγωνιστεί και αύριο βράδυ στο Μαρούσι. Εκεί, οι δύο ομάδες θα χρειαστεί να βρουν νέους απρόβλεπτους πρωταγωνιστές στον δρόμο προς τη νίκη.
Υ.Γ. Ο Χέιζ-Ντέιβις δεν ήταν απλώς σε άλλο γήπεδο, αλλά σε άλλο κόσμο. Δεν είχε καμία επαφή με την ομάδα, είτε στα τάιμ άουτ είτε στις μεταξύ τους συζητήσεις. Είναι κατανοητό ότι ένας παίκτης, όσο μεγάλος κι αν είναι, μπορεί να απογοητευτεί από τον προπονητή του, την εικόνα της ομάδας ή από πολλά άλλα πράγματα. Ωστόσο, ως απόλυτος επαγγελματίας οφείλει να επιστρέψει αγωνιστικά, γιατί η ομάδα που τον χρυσοπληρώνει τον έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ αυτή τη στιγμή.
