Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην κρισιμότερη καμπή της πολιτικής του πορείας και πολύ γρήγορα θα πρέπει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις που θα προσδιορίσουν τη μελλοντική του φυσιογνωμία και ύπαρξη.
Αποτιμώντας την έως τώρα διαδρομή του ΠΑΣΟΚ, θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη συνεισφορά του ήταν η ένταξη των μη προνομιούχων στρωμάτων στην πολιτική και οικονομική διαδικασία και η χειρότερή του ήταν η υιοθέτηση πρακτικών δημοσιονομικού ανορθολογισμού, πατερναλισμού και λαϊκισμού και, κυρίως, η έλλειψη δημοκρατικής λειτουργίας στην κομματική δομή και στα όργανα.
Η σημερινή εικόνα του ΠΑΣΟΚ είναι η εικόνα ενός κόμματος αντιλαϊκού και νεοφιλελεύθερου. Απώλεσε τα λαϊκά του ερείσματα, προάσπισε τα μεγάλα συμφέροντα, υπέκυψε στους βιγλάτορες του κόμματος και ταυτίστηκε με τον κομματικό καιροσκοπισμό. Στην προσπάθειά του να διασώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία οδήγησε τα λαϊκά στρώματα, στα οποία στηριζόταν, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Η εικόνα του αυτή στην κοινωνία δεν ανατρέπεται, γι' αυτό και η επανίδρυση του κόμματος είναι αναγκαία. Οι αποστεωμένοι από ιδέες «Ηρακλειδείς» δεν πείθουν και, το χειρότερο, δεν μπορούν να δουν το αύριο, αφού χρησιμοποίησαν τις δομές του κόμματος όχι για παραγωγή ιδεών, διαμόρφωσης πολιτικών θέσεων και στήριξης των αρχών του καταστατικού του κόμματος, αλλά για προσωπική ανέλιξη και ατομικό όφελος.
Πρόσωπα ιδίως της κεντρικής πολιτικής σκηνής που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση συνεχίζουν να προκαλούν την κοινωνία, ενώ θα έπρεπε να είχαν οδηγηθεί στο πολιτικό εξομολογητήριο και στον καταλογισμό ευθυνών.

Είναι λάθος να επωμίζονται όλοι τις ίδιες ευθύνες, όπως επίσης είναι πολύ επικίνδυνο υπουργικά στελέχη και μνηστήρες της διαδοχής, στην προσπάθειά τους να διασωθούν και να επιπλεύσουν, ενώ συμμετείχαν στη λήψη των αποφάσεων, να επιρρίπτουν τις ευθύνες στον Γ. Παπανδρέου επαληθεύοντας το αρχαίο ρητό «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Ασφαλώς ευθύνες υπάρχουν στον τέως πρωθυπουργό και θα πρέπει να αναζητηθούν. (...)
Εξαιτίας όλων αυτών καθίσταται αναγκαία η ριζική αλλαγή, η επανίδρυσή του που οφείλει να βασιστεί στην απόρριψη όσων λειτουργιών οδήγησαν τη χώρα μας στη σημερινή θέση, στην εσωκομματική οργανωτική αρχή με βάση «καμία εξουσία χωρίς δημοκρατία», στη ριζική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, στην επανασύνδεση με το μη προνομιούχο δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας και τη νεολαία και, κυρίως, στις αξίες και τα ιδανικά της δημοκρατίας και της Κεντροαριστεράς, της οποίας ήταν ο κύριος εκφραστής, ιδιαίτερα σε επίπεδο διακηρύξεων.
Βεβαίως, η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού πρέπει να επακολουθήσει ύστερα από την κάθαρση και την επιβολή αυστηρότατων πολιτικών και οικονομικών κυρώσεων σε όλους εκείνους που κακοδιαχειρίστηκαν ή σφετερίστηκαν δημόσιο χρήμα, τον ουσιαστικό έλεγχο του πόθεν έσχες τους, τη δημοσιοποίηση έμμισθων θέσεων που πήραν «μαλιστάνθρωποι» σε δημόσιους οργανισμούς και συλλογικά όργανα μέσω κομματικής στήριξης που έλαβαν, ώστε να εξαλειφθούν τα «αποστήματα» που συνετέλεσαν στην καταρράκωση του κόμματος. Αλλά και τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα μπροστά στη σημερινή δεινή κατάσταση της χώρας μας και παρά την απαξίωσή τους από τους πολίτες «σφυρίζουν» αδιάφορα και ή ασκούν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, χωρίς δηλαδή ουσιαστικές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, αποβλέποντας και μόνο στο κομματικό τους συμφέρον, ή προβαίνουν σε λαϊκίστικες προεκλογικές εξαγγελίες, όπως για παράδειγμα είναι η επαναφορά του αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ (επιθυμητή βέβαια αλλά ανέφικτη) με σκοπό την εξαπάτηση των πολιτών για την υφαρπαγή της ψήφου τους.

Επειτα απ' όλα αυτά επιβάλλεται η συστράτευση όλων των πολιτών, όχι μόνο στον κοινό αγώνα για την κάθαρση και εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και στη διαμόρφωση ενός καινούργιου πολιτικού περιβάλλοντος που θα δίνει όραμα και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, αλλά, πρωτίστως, για να αποκλείσει όσα κατά καιρούς πολιτικά πρόσωπα έχουν ταυτιστεί απολύτως µε το προηγούµενο μοντέλο της διακυβέρνησης. Η αποχή λόγω απογοήτευσης δεν αποτελεί λύση.
Απαιτείται, περισσότερο σήμερα παρά ποτέ άλλοτε, η αφύπνιση και η δραστηριοποίηση των πολιτών, ώστε (διε)φθαρμένα πρόσωπα και φθαρμένες πολιτικές να τεθούν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και να προωθήσουν στο πολιτικό στερέωμα ικανά, άφθαρτα, άμεμπτα, εγνωσμένης αξίας και κοινωνικής προσφοράς, που να υποτάσσουν το εγώ στο εμείς, το ατομικό συμφέρον στο κοινωνικό συμφέρον. Μόνο έτσι θα πάει μπροστά η πατρίδα μας.
Ο Γιώργος Κρανάς είναι πρώην δήμαρχος του Δήμου Παμβώτιδας Ιωαννίνων

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από