Αγριοαγκινάρες με πολλά οκτάνια

«Εδώ και ένα χρόνο έχω φυτέψει περίπου 520 στρέμματα με αγριοαγκινάρα. Το έκανα για τρεις λόγους: περιβαλλοντικούς, οικονομικούς και ενεργειακούς. Με την καλλιέργεια αυτή έχουμε αποκατάσταση των εδαφών, χρησιμοποιούμε πολύ λίγα φυτοφάρμακα. Από οικονομικής πλευράς, εξακολουθούμε να παίρνουμε την επιδότηση της βαμβακοκαλλιέργειας, επιπλέον επιδοτείται η καλλιέργεια ενεργειακών φυτών και η απορρόφηση της παραγωγής είναι από τώρα δεδομένη».

O Γιάννης Ισκούδης από τις Καρυές Λάρισας εγκαταλείπει την καλλιέργεια βαμβακιού, καθώς είναι ένας από τους ολοένα και περισσότερους Θεσσαλούς αγρότες που φέρνουν την «άνοιξη» στην καλλιέργεια ενεργειακών φυτών. Σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, μία σειρά από καινούργια για την Ελλάδα ενεργειακά φυτά ξεπερνούν το στάδιο της πειραματικής πιλοτικής καλλιέργειας και περνούν σε αυτό της συστηματικής καλλιέργειας.

«Ελληνικό πετρέλαιο». Η αγριοαγκινάρα, σύμφωνα με τον καθηγητή στο Τμήμα Γεωπονικών Εφαρμογών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Νίκο Δαναλάτο, μπορεί να εξελιχθεί σε «ελληνικό πετρέλαιο», δίνοντας τη δυνατότητα στους αγρότες να βρουν μια αποδοτική καλλιέργεια και στους καταναλωτές, ένα φθηνό καύσιμο. Η καλλιέργειά της άρχισε πειραματικά το 1997. «Πρόκειται για επαναστατική καλλιέργεια με απόδοση τετραπλάσια από την παραγωγή σιταριού, ως βιομάζα. Έχει σχεδόν μηδενικό κόστος παραγωγής και είναι πενταετής καλλιέργεια», λέει ο κ. Δαναλάτος και επισημαίνει ότι πλέον η διάθεση του προϊόντος είναι ευκολότερη, καθώς «αρχίζουν να λειτουργούν και στην Ελλάδα μονάδες που θα επεξεργάζονται τη συγκομιδή για την παραγωγή στερεού καυσίμου υπό μορφήν πελλέτας».

Ήδη εταιρεία απορροφά σχεδόν το σύνολο της παραγωγής αγριοαγκινάρας. Στη χώρα μας καλλιεργούνται περίπου 6.000 στρέμματα για την παραγωγή λαδιού για βιοντίζελ, για ζωοτροφές και για βιομάζα.

Πετυχημένες δοκιμές. Εκτός από τηναγριοαγκινάρα και τον σόργο, τα πιο γνωστά ενεργειακά φυτά, Θεσσαλοί αγρότες σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας προχωρούν στην καλλιέργεια μίσχανθου, κενάφ και switchgrass που αποτελούν πρώτη ύλη για την παραγωγή βιοντίζελ και ηλεκτρικής ενέργειας. Ήδη στο εργαστήριο του Τμήματος Γεωπονίας που έχει έδρα τον Βόλο, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά καλλιεργείται ο σόργος ο ινοδοτικός με θετικότατα αποτελέσματα. Πρόκειται για ετήσιο φυτό με πολύ μεγάλη παραγωγή, έχει όμως μεγαλύτερο κόστος παραγωγής από την αγριοαγκινάρα που είναι πολυετές. Χρησιμοποιείται ως στερεό βιοκαύσιμο και η ποικιλία του γλυκού σόργου για την παραγωγή βιοαιθανόλης(πρόσθετο της βενζίνης). Όπως τονίζει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Νίκος Δαναλάτος, έχει αρκετά καλή απόδοση με μικρότερο κόστος από τα τεύτλα.

Παράλληλα, σε φάση δοκιμής είναι και η παραγωγή του μίσχανθου που είναι πολυετές φυτό και επομένως έχει μικρό κόστος παραγωγής, είναι πολύ αποδοτικό και προορίζεται για στερεό βιοκαύσιμο. Μάλιστα, τελευταία εμφανίζονται μονάδες που παράγουν από φυτά στερεό βιοκαύσιμο μετατρέποντάς το σε πελλέτα.

Δυσκολίες σε πιλοτικές καλλιέργειες

Σύμφωνα με τον κ. Δαναλάτο, ακόμη ένα φυτό με πολύ καλή απόδοση είναι το κενάφ, το οποίο όμως προορίζεται κυρίως για παραγωγή χαρτιού. Ωστόσο, το μειονέκτημά του είναι ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν οι βιομηχανίες στην Ελλάδα για να διοχετευθεί η παραγωγή. Οι αποδόσεις του φθάνουν τα 1.800 κιλά/στρέμμα και μάλιστα παράγεται χαρτί πρώτης ποιότητας.

Στο στάδιο της πιλοτικής καλλιέργειας βρίσκεται και το φυτό switchgrass, το οποίο προορίζεται για την παραγωγή στερεού βιοκαυσίμου με καλές αποδόσεις.

Η παραγωγή των στερεών βιοκαυσίμων προορίζεται για την τοπική αγορά, καθώς πλέον υπάρχουν αρκετές βιομηχανίες που τα καταναλώνουν. Στην ευρωπαϊκή αγορά ήδη κυκλοφορούν εξελιγμένοι καυστήρες βιοκαυσίμων, ακόμη και για οικιακή χρήση. Κάτι που- όπως τονίζει ο κ. Δαναλάτος- θα εφαρμοστεί και στην Ελλάδα σιγά σιγά, καθώς πρόκειται για φθηνό βιοκαύσιμο με πολύ καλή απόδοση.