Νουβέλ Υποκριζί *

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 14/11/2017 08:00 |

Η γλώσσα είναι εργαλείο. Ενίοτε και όπλο. Είναι επίσης κατάκτηση και μέσο να εκφράσεις τις πιο βαθιές σκέψεις, τις πιο σκληρές αλήθειες με τις πιο απαλές λέξεις. Φτάνει να αποφεύγεις τις κακοτοπιές του εντυπωσιασμού και τη συναισθηματική φόρτιση των στιχομυθιών που μας κληροδότησαν οι δεκαετίες της σαπουνόπερας.
Να όμως που η γλώσσα η όμορφη έχει κακοπέσει. Σαν τις πολλές  κοπέλες που διηγούνται με ερεθιστικές λεπτομέρειες την εμπειρία τους από το παρελθόν τους και μιλάνε για  σεξουαλική κακοποίηση τον καιρό της πολιτικής ορθότητας  και της αποστειρωμένης πραγματικότητας.
Το απαράδεκτο και το φρικιαστικό των πράξεων σε αυτές τις περιπτώσεις «αρπακτικών» που κυνηγά το FBI και η Σκότλαντ Γιαρντ (Χάρβεϊ Γουάινστιν, Κέβιν Σπέισι, ίσως και κάποιος άλλος ώς την κυκλοφορία του φύλλου της εφημερίδας) δεν είναι πρωτάκουστο. Αρχέγονο είναι.  Εποχής π.Χ. Υπήρχε δηλαδή πριν από τη γέννηση του Χόλιγουντ. Πριν από τις ηγετικές φυσιογνωμίες των κινηματογραφικών στούντιο του Λος Αντζελες η ιστορία της σεξουαλικότητας κατά τον Μισέλ Φουκό έδειχνε πως στις αρχές του 17ου αιώνα επικρατούσε μια κάποια ειλικρίνεια. Οι λέξεις ξεστομίζονταν χωρίς υπερβολικούς δισταγμούς, ενώ οι κώδικες για το χυδαίο, το πρόστυχο, το άσεμνο ήταν αρκετά χαλαροί. Τότε τα κορμιά «καμάρωναν». Μέχρι που η νύχτα της βικτωριανής σεμνοτυφίας ανάγκασε όλους να σωπάσουν γύρω από το σεξ…
Φαίνεται ότι ξημέρωσε. Η βουβή ηθική βυθίζεται από τις φωνές των αποκαλύψεων .

Τι αλλάζει λοιπόν σήμερα που οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι αποφασίζουν να γκρεμίσουν τα είδωλα; Η επιθυμία της δικαιοσύνης; Η αποκατάσταση της αλήθειας; Η επανάληψη του τραύματος; Ή μήπως η ρητορική της νέας υποκρισίας που τονίζει ότι  η συναίνεση σε μία πράξη είναι το όριο κατάχρησης της εξουσίας πάνω στο σώμα; Η επικαιρότητα οδηγεί σε ατραπό. Στο δύσβατο μονοπάτι όπου το σεξ ελέγχεται μέσα από τον λόγο νέων πληθυσμιακών ομάδων. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο νέας κοπής ιστορικός Ιβάν Γιαμπλόνκα, στο μανιφέστο του για τις κοινωνικές επιστήμες (εκδ. Πόλις) «αν οι μετα-αποικιοκρατικές σπουδές και οι σπουδές του φύλου είναι τόσο σημαντικές  αυτό οφείλεται στο ότι μας προσφέρουν εργαλεία για να κατανοήσουμε καλύτερα την πραγματικότητα και όχι στο ότι επιτρέπουν σε κάθε ομάδα να διατυπώσει την "αλήθεια" της ανάλογα με τις ανάγκες της και τη δική της αντίληψη των πραγμάτων.  Αλλωστε ως επιστήμη, η Ιστορία θα υπερβαίνει πάντα τους λόγους περί ταυτοτήτων».
* Nouvelle hypocrisie, όπως νέα υποκρισία

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ