Τον καιρό της κρίσης όλο και περισσοτεροι καταναλωτές χρησιμοποιούν τρεις λέξεις κλειδιά: «χαρίζουμε, μοιραζόμαστε, ανταλλάσσουμε». Οι εποχές άλλαξαν και πλέον τα άχρηστα πράγματα που μπορεί να ήταν στοιβαγμένα σε κάποια γωνιά της ντουλάπας όχι μόνο δεν θα πεταχτούν αλλά τώρα μπορούν να αξιοποιηθούν από άλλους ή να αποτελέσουν το μέσο για να πραγματοποιηθούν νέες αγορές.
Η κρίση θέλει ανταλλαγή, δεν πρόκειται όμως για μια νέα τάση αλλά, αντίθετα, τα τελευταία δύο χρόνια η ανταλλακτική κατανάλωση έχει γίνει ανάγκη. Αυτός είναι και ο λόγος που ομάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας έχουν μπει για τα καλά στον χορό της ανταλλαγής και της ανακύκλωσης αντικειμένων. Πολύτιμος σύμμαχος είναι συχνά το Διαδίκτυο, μέσω του οποίου γίνονται αρκετές τέτοιες καταναλωτικές κινήσεις.
Η αρχή. Οταν το 2008 ιδρύοντας την ιστοσελίδα (xariseto.gr), μέσω της οποίας ο καθένας μπορούσε να χαρίσει αντικείμενα που δεν χρειαζόταν πια, ο Μάκης Προδρόμου δεν φανταζόταν ότι θα είχε τέτοια απήχηση. Σήμερα, έξι χρόνια μετά, περίπου 49.000 μέλη χαρίζουν πράγματά τους ενώ κατά μέσο όρο καθημερινά «ανεβαίνουν» 80-100 αγγελίες. «Πρόσφατα μία κυρία έβαλε αγγελία ότι χαρίζει 180 πράγματα» εξηγεί. Ρούχα, βιβλία, μικροσυσκευές αλλά και έπιπλα είναι αυτά που συνήθως χαρίζονται.
Το κίνημα «χαρίζω», πάντως, έχει και το… κατάστημά του. Σε έναν χώρο 200 τ.μ. στη Θεσσαλονίκη, καθημερινά μαζεύονται περίπου 200 κιλά ρούχα ενώ υπάρχουν μήνες, όπως ο Μάιος, που τα ρούχα μπορεί να ξεπεράσουν και τα 800 κιλά. «Η ανταπόκριση είναι μεγάλη. Οποιος θέλει μπορεί να έρθει και να πάρει από τα χαρισμένα, χωρίς καμία υποχρέωση. Υπάρχει το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ ανά κιλό ρούχων για όσους παίρνουν πολλά ρούχα».
Οπως προκύπτει από τα στοιχεία του προγράμματος «Καλύτερη Ζωή» της WWF Ελλάς, οι Ελληνες χαρίζουν αντικείμενα αλλά δεν ανταλλάσσουν. Πιο συγκεκριμένα, 7 στους 10 πολίτες χάρισαν κατά το προηγούμενο έτος κάποιο δικό τους αντικείμενο – κυρίως, δε, ρούχα. Από την άλλη, μόνο 1 στους 10 αντάλλαξε κάποιο αντικείμενο ενώ σχεδόν το 80% των καταναλωτών λέει «όχι» στα προϊόντα από δεύτερο χέρι.
«Ζωή χωρίς ευρώ». «Το χρήμα δεν είναι το παν», λένε, και κάποιοι ενστερνίστηκαν αυτή τη λαϊκή ρήση. Σε διάφορες πόλεις και περιοχές της χώρας «απαρνήθηκαν» το ευρώ και με νόμισμα ένα… κουκούτσι στη Μεσσηνία, ένα βότσαλο στον Κορυδαλλό, ένα καερέτι στον Νομό Λασιθίου ή ένα ΤΕΜ στον Βόλο πραγματοποιούν κάποιες από τις συναλλαγές τους.
«Ξεκινήσαμε στα μέσα του 2010, ωστόσο το εναλλακτικό δίκτυο ανταλλαγών στον νομό μας δεν είχε σχεδιαστεί ως ένα εργαλείο κατά της κρίσης αλλά στο πλαίσιο μιας κοινωνικής οικονομίας και της αλληλεγγύης» εξηγεί η διαχειρίστρια του Δικτύου Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας Αγγελική Ιωαννίτη.
Στην πορεία, βέβαια, παραδέχονται τα μέλη, η κρίση ανέδειξε τέτοιου είδους προσπάθειες. Ετσι σήμερα το συγκεκριμένο δίκτυο έχει 1.300 εγγεγραμμένα μέλη, εκ των οποίων ενεργά είναι τα 800.
Νόμισμά τους είναι το ΤΕΜ (Τοπική Εναλλακτική Μονάδα), με το οποίο κάνουν τις συναλλαγές τους και στην ανταλλακτική αγορά που λαμβάνει χώρα κάθε Τετάρτη απόγευμα και Σάββατο πρωί. «Κάθε μέλος έχει έναν λογαριασμό στο Ιντερνετ που καταγράφει την αξία των ανταλλαγών που κάνει. Ετσι, κάνει τις αγορές του μέσα από μια μεγάλη γκάμα υπηρεσιών και προϊόντων και πιστώνει στον πωλητή του αγαθού τα ΤΕΜ που έχουν συμφωνηθεί». Προϊόντα και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης είναι αυτά που ζητούνται περισσότερο από τα μέλη του δικτύου.
Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Τελευταία Νέα