Στο κυβερνητικό παρασκήνιο η επιχείρηση επαναπροσέγγισης του Κώστα Αχ. Καραμανλή, με στόχο μια νέα υποψηφιότητα στις Σέρρες, συνδυάζεται με μια γενικότερη προσπάθεια να επικρατήσει νηνεμία στις σχέσεις του Μαξίμου με την ευρύτερη οικογένεια Καραμανλή. Οι βολές, αιχμές ή οι γρίφοι των προηγούμενων μηνών από την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού έχουν αφήσει αποτύπωμα και φούντωσαν μια ανησυχία για τα σήματα που εκείνος θα εκπέμψει καθ’ οδόν προς τις κάλπες. Πολύ περισσότερο εάν στο όνομα του ιδρυτή της ΝΔ ομνύει σε όλη την προεκλογική περίοδο και ο Αντώνης Σαμαράς.
Το χθεσινό μήνυμα του Μεσσήνιου, άλλωστε, με την αναφορά για τις ελπίδες και προσδοκίες ενός έθνους που πριν από 52 χρόνια «ταυτίστηκαν με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή», δεν άφησε περιθώριο για παρερμηνείες. Ιδίως από τη στιγμή κατά την οποία η προσαρμογή στα τρέχοντα αναδεικνύει και το πεδίο δράσης, καθώς «η Δημοκρατία με υπονόμευση των θεσμών είναι ευνουχισμένη» και «με μια οικονομία για πολύ λίγους, προβληματική». Αν οι καραμανλικοί και οι σαμαρικοί συναντηθούν στον δρόμο για τις κάλπες, στον κυβερνητικό πυρήνα αναγνωρίζουν ότι ο Μητσοτάκης θα κληθεί να διαχειριστεί ένα δισεπίλυτο πρόβλημα που θα μπορούσε να ανατρέψει τους εκλογικούς σχεδιασμούς του. Και με τη δική τους αριθμητική, σε μια τέτοια εξέλιξη των πραγμάτων, μια «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» δεν θα ήταν αντικείμενο λοιδορίας, αλλά θέμα ευρύτερων συζητήσεων.
Παρά την αρχειοθέτηση της δικής του εμπλοκής στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, για την οποία η Βουλή με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας είχε προχωρήσει σε άρση της ασυλίας του, για τον νεότερο Καραμανλή δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τον περασμένο Απρίλιο. Η δήλωση που είχε κάνει τότε ισχύει στο ακέραιο και παραπέμπει σε αυτή όποιον αναζητεί ενδείξεις για μια αλλαγή κατεύθυνσης. Το δικό του μήνυμα – «Θα συνεχίσω να τιμώ την εντολή των συμπολιτών μου, ως οφείλω, μέχρι τη λήξη της θητείας της παρούσας Βουλής. Επειδή, όμως, η πολιτική για εμένα δεν είναι αυτοσκοπός, δηλώνω ότι δεν προτίθεμαι να είμαι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές» – το ξαναδιαβάζουν και στο Μαξίμου, την ώρα που «ξεκλειδώνουν» τους συνδυασμούς για κάθε βουλευτή με ανοικτές νομικές εκκρεμότητες. Τα αναχώματα του Κώστα Αχ. Καραμανλή ανάγκασαν ουσιαστικά και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να διαμηνύσει, ενόψει της συγκρότησης των ψηφοδελτίων της ΝΔ, ότι «αν κάποιος βουλευτής έχει κάνει προσωπική δήλωση, αν ισχύει ή όχι, να απαντήσει ο ίδιος».
Τουλάχιστον προσώρας, ο βουλευτής Σερρών δεν φαίνεται να παζαρεύει κάποια πολιτική συμφωνία. Αναμένοντας το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου για τη δική του παραπομπή ή όχι στο Ειδικό Δικαστήριο για την τραγωδία στα Τέμπη, επιλέγει να μείνει μακριά από τους προβολείς, περνώντας μάλλον μια φάση αναστοχασμού και περισυλλογής. Το δικαστικό συμβούλιο αναμένεται να έχει αποφασίσει έως τον Δεκέμβριο, αλλά είναι μάλλον προφανές ότι από την πλευρά του δεν θα επιθυμούσε μια δικαστική ομηρία διαρκείας, ακόμη κι αν διευκόλυνε το Μαξίμου να πάρουν παράταση τα δικαστικά χρονοδιαγράμματα για μία μετεκλογική φάση.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο εάν για τα σήματα που εκπέμπει το κυβερνητικό επιτελείο προς τον Κώστα Αχ. Καραμανλή απαιτηθεί προσεχώς και η προσωπική ενεργοποίηση του Μητσοτάκη. Οσοι καταγράφουν, ωστόσο, ένα έλλειμμα εμπιστοσύνης από την πλευρά του πρώην υπουργού για τις κινήσεις του Μαξίμου, στέκονται ιδιαίτερα στη σύγχυση που προκαλεί η αμφισημία και τα δύο μέτρα και σταθμά που φαίνεται να επικρατούν στην κυβερνητική έδρα.
Στην περίπτωση Καραμανλή υπήρξε μια σπουδή για προανακριτική με κατεύθυνση το Ειδικό Δικαστήριο, στην περίπτωση Βορίδη και Αυγενάκη οι αποφάσεις ήταν διαφορετικές και επελέγη ο τραγέλαφος να ψηφίσει η γαλάζια ΚΟ διά επιστολικής. Με την ίδια ευκολία, το Μαξίμου τη μία προαναγγέλλει αποκλεισμούς από τα ψηφοδέλτια και την άλλη κρίνει «κατά περίπτωση».
Σε μια φάση που οι δοκιμασίες φέρνουν πιο κοντά τις πολιτικές εστίες με το οικόσημο του ιδρυτή της ΝΔ, το κυρίαρχο ζήτημα βέβαια είναι εάν μια διελκυστίνδα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Κώστα Αχ. Καραμανλή μπορεί να μεγαλώσει το ρήγμα ανάμεσα στο Μαξίμου και όσους εξακολουθούν να δηλώνουν καραμανλικοί.
