Το ωραίο ρεπορτάζ του Γιώργου Σχοινά στα «ΝΕΑ» της Τετάρτης 15/7/26 «Γειτονιές μεταναστών στην καρδιά της “παλιάς” Αθήνας» στάθηκε αφορμή για να ξεχυθεί ένας απίστευτης ξενοφοβίας, ρατσισμού και μίσους βόρβορος στα κοινωνικά δίκτυα των «ΝΕΩΝ» που ανέβασαν το ρεπορτάζ.
Το ρεπορτάζ ενσωμάτωσε στοιχεία για τη σύνθεση πληθυσμού και επιχειρήσεων, φιλοξενώντας τις μαρτυρίες τόσο αλλοδαπών μαγαζατόρων, όσο και ηλικιωμένων κατοίκων ελληνικής καταγωγής που έχουν ζήσει τις περιοχές αυτές καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ακμής-παρακμής-αναζωογόνησης των τελευταίων 40 και πλέον ετών. Η συντριπτική πλειονότητα των αντιδράσεων και των σχολίων κάτω από το ρεπορτάζ τα έβαζαν τόσο με την εφημερίδα που το δημοσίευσε, όσο και με τους μεταναστευτικούς και προσφυγικούς πληθυσμούς που έχουν εγκατασταθεί στις πρώην παρηκμασμένες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας δίνοντάς τους νέα ζωή.
Ο μέσος σχολιαστής θεωρούσε ότι οι άνθρωποι αυτοί «έδιωξαν» τους ντόπιους. Πώς; Οτι «συντελούν στην παρακμή του κέντρου». Κάθε άλλο. Νοικιάζουν μαγαζιά, ανοίγουν επιχειρήσεις, γεννούν παιδιά. Οι πολυκατοικίες και οι πλατείες των περιοχών αυτών βλέπουν και ακούν παιδιά να τρέχουν και να παίζουν, λόγω των ανθρώπων αυτών. Ενα αντίδοτο στη διαρκή γήρανση του πληθυσμού. Μια δημογραφική ανανέωση.
Εν πάση περιπτώσει, ο εσμός των ρατσιστικών και ξενοφοβικών σχολίων, η επιθετικότητα και ο μισανθρωπισμός τους με έκαναν πάλι να αναρωτιέμαι από πού ξεκινάει όλο αυτό. Μόνο από άγνοια, φόβο και ταπεινά ένστικτα που χαϊδεύουν λαϊκιστές πολιτικοί; Τι φοβούνται ακριβώς και τους λέμε ξενοφοβικούς;
Τίποτα δεν φοβούνται. Ρατσιστές απέναντι στη φτώχεια είναι. Αν οι ξένοι ήταν τουρίστες ή ψηφιακοί νομάδες (sic) κανένα πρόβλημα δεν θα είχαν. Δεν έχουν θέμα με τους ξένους, αρκεί να μην είναι φτωχοί και κατατρεγμένοι. Οπως είχε γράψει και η αείμνηστη Πάολα Ρεβενιώτη, οι Ελληνες δεν έχουν θέμα με τους γκέι, ούτε μισούν τους κλέφτες κι αυτούς που πίνουν ναρκωτικά. «Μισούν τους φτωχούς γκέι και τους φτωχούς κλέφτες ή εξαρτημένους. Αν είσαι πάμπλουτος γκέι, που δεν το διεκδικείς, αλλά λες αστειάκια και χαριτωμένα πράγματα και δήμαρχο σε βγάζουν. Αν είσαι (χρήστης ουσιών) πλούσιος και πεθαίνεις σε κλαίνε 3 μήνες». Δεν υπάρχει ακριβώς μίσος για τους ξένους, τους γκέι, ή τους εξαρτημένους από ουσίες. Υπάρχει μίσος για τις φτωχές τους εκδοχές. Και αυτό είναι υποκρισία.
