Πολύς λόγος γίνεται για τις δημοσκοπήσεις, την «επιστημοσύνη» τους, όπως και την επιστημονική επάρκεια των αναλυτών των δεδομένων, που προκύπτουν από αυτές. Τι διαπιστώνεται κατά βάση; Οτι αναγορεύουν όλες, νικήτρια των εκλογών τη ΝουΔού και αδιαμφισβήτητο πρωθυπουργό τον Κυριάκο τον Α΄. Από εκεί και πέρα, δε, το χάος. Ομως, εγώ έχω έγκυρη πληροφόρηση από «τα ενδότερα των έσω», που λένε, πληροφόρηση η οποία αναφέρει πως ο λόγος που ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ αμφιταλαντεύεται ως προς τον χρόνο των προσεχών εκλογών, είναι γιατί ΟΥΤΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Κορυφαίος υπουργός, μου ανέφερε πριν από μερικές ημέρες ότι «προφανώς τα 30άρια, δεν υπάρχουν», και πως «αν ήμασταν στο 30% σήμερα, αρχές Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ θα προκήρυσσε εκλογές, και μέσα σε τρεις εβδομάδες θα τις έκανε! Αλλά…».
Κατά την πηγή μου, η πρόθεση ψήφου ποικίλλει από 22-23% μέχρι «βαριά» 25%, και πως «με αυτά τα ποσοστά είναι ρωσική ρουλέτα να πας σε γρήγορες εκλογές».
Ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, που δεν είναι βέβαια κανένα κορόιδο, αλλά έχει αποδειχθεί μανούλα στους τακτικισμούς, επειδή ακριβώς όλα αυτά τα γνωρίζει από πρώτο χέρι, τι κάνει; Διοργανώνει περιοδείες, κόβει κορδέλες, κάνει «κάθε μέρα κάτι», προκειμένου να «μπουστάρει» τα ποσοστά. Να φαίνεται δηλαδή, ότι μόνο αυτός κινείται.
Τέλη Αυγούστου (μου λένε, και η πηγή που προαναφέρω επίσης, 24 με 25 του μηνός) «θα δει τα νούμερα, και θα αποφασίσει οριστικά».
Κακός μπελάς, ο Αντώνης
ΟΥΤΕ οι ΙΔΙΟΙ πιστεύουν τις δημοσκοπήσεις μέρος δεύτερο: με τη λέξη «σαχλαμάρες», μου σχολίασε ο υπουργός που προαναφέρω τα «ευρήματα» δημοσκοπήσεων σύμφωνα με τα οποία το «κόμμα Σαμαρά» παίρνει από το… ΠΑΣΟΚ, και πως η ΝουΔού, δεν έχει κανένα πρόβλημα!
«Μας απασχολεί και πολύ, το τι θα κάνει, τελικά», μου ανέφερε, κι εγώ ως ο καλός ο άνθρωπος που είμαι, συνεισφέρω αμέσως στο «τι θα κάνει» ο πρόεδρος Αντώνης, γιατί διαβλέπω πως τους έχει φάει η αγωνία! Και δεν θέλω. Λοιπόν ο πρόεδρος Αντώνης το έχει αποφασίσει, προετοιμάζεται, βλέπει κόσμο, ενεργοποιεί παλιούς πυρήνες αλλά επί του παρόντος κρατάει το κόμμα σε ύπνωση. Θα το ανακοινώσει ταυτόχρονα, με την απόφαση του Κυριάκου Α’ για τον χρόνο των εκλογών. Οχι πριν, ούτε μία ώρα, όχι μέρα.
Γιατί; Διότι δεν θέλει να τους δώσει την ευκαιρία (κατά την εξομολόγηση ενός συνεργάτη του αρχηγού) «να τον αποδομήσουν».
«Αιφνιδιασμό αυτοί, αιφνιδιασμό κι εμείς». Κακός μπελάς, ο πρόεδρος Αντώνης. Πονοκέφαλος.
Αποσύρθηκε με αιχμές
Και εκεί που περιμέναμε όλοι ότι σήμερα θα κρινόταν το ποιος-α θα αναλάβει την ηγεσία του ναυαγίου που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ, ο «πολλα βαρύς και όχι» Πολάκης, ανέτρεψε τα δεδομένα. Μας ανακοίνωσε (και εγώ ένιωσα ένα σφίξιμο στην καρδιά) ότι αποσύρεται από τη διεκδίκηση της προεδρίας, οπότε η ηγεσία του κόμματος της χαράς, περιέρχεται στην αγαπημένη Ρένα Δούρου. Το δακρύβρεχτο μήνυμα του «πολλά βαρύ και όχι» πελάτη της στήλης, είναι όλο αιχμές για την αξιοπρεπή Ρένα Δούρου (άφηνε να εννοηθεί ότι αν κέρδιζε αυτός την αναμέτρηση, η Δούρου θα αποχωρούσε – όπως και άλλοι), όμως δεν λέει αλήθεια. Θα μου πεις, είναι αυτό κάτι καινούργιο για τον Πολάκη; Οχι, αλλά εκείνοι που ήξεραν την κατάσταση, στελέχη του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ, μου έλεγαν εδώ και ημέρες, ότι τα προγνωστικά έκλιναν υπέρ της Ρένας. Οτι το αποτέλεσμα – μέχρι χθες το μεσημέρι τουλάχιστον – διαγραφόταν ως εξής: Δούρου – Πολάκης 5-2. Και το γνώριζε.
Ακόμη κι έτσι όμως, θα είχε ένα σασπένς το πράγμα. Τώρα; Οχι δεν έχει. Απλώς θα συνεχιστεί η γελοιότητα. Θα ανοιξουν 9 με 11 το πρωί ολόκληρη αίθουσα της Βουλής, κινητοποιώντας γραμματείς, υπαλλήλους, αστυνομικούς, επιστημονικούς συνεργάτες, παρατρεχάμενους κ.λπ., για να ψηφίσουν 7 άτομα πρόεδρο τη Ρένα. Με το ερώτημα, πάντως, γιατί δεν το κάνουν μεταξύ τους στο καφενείο, να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια τους.
Ποιος έχει την ευθύνη
Τον Πολάκη πάντως, δεν τον βλέπω καλά κι αυτόν. Η δήλωσή του ολοκληρωνόταν με την ακόλουθη μαντινάδα, η οποία μη σου πω ότι προαναγγέλλει, πως θα την κάνει κι αυτός από τον ΣΥΡΙΖΑ:
«Στράτα μου ίδια ήσουνα κι ίδια πομένεις πάντα…
και δεν χωρούν στο δρόμο μου των αλλονών κουμάντα»
Αυτό νομίζω ότι θέλει να πει ο ποιητής, αλλά όρκο δεν παίρνω. Θα δείξει τις επόμενες ημέρες.
Πάντως για να πούμε και το λεγόμενο «στραβού το δίκιο» η ευθύνη γι’ αυτή την ιλαροτραγωδία φυσικά ανήκει αποκλειστικά στον «εντιμότερο» στο χιλιοστό, πρόεδρο Τσίπρα, ο οποίος έβαλε μπροστά το plan b από τη στιγμή που φάνηκε καθαρά ότι το σχέδιο Φάμελλου για την αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και την αφομοίωσή του από το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα δεν περπατούσε. Διάλυση στην πράξη. Τώρα, με τη Δούρου πρόεδρο, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα: να πέσει το κόμμα στα χέρια του Πολάκη, να στηθεί δηλαδή απέναντί του, κάποιος ο οποίος θα αντιπαρατίθεται διαρκώς και με όχι και τόσο ήπια γλώσσα (το λέω, όσο πιο κομψά γίνεται) μαζί του. Κάποιος που δεν έχει κανένα όριο, όταν μιλάει, κι επειδή έχει και κάποιο ακροατήριο που στήνει αφτί σε όσα λέει, δεν θα είναι καθόλου υγιεινό ούτε για τον «εντιμότερο» ούτε για το ΕΛΑΣ. Να του ανοίγει κάθε τόσο ζητήματα για σχέσεις με τη διαπλοκή, για μαύρα λεφτά, για το τι έγινε με εκείνους τους κώδικες Ποινικής Δικονομίας το 2019 κ.λπ. κ.λπ. Τούτων δοθέντων, και σωστά, λέω κι εγώ, μη σου πω ότι άνοιξαν σαμπάνιες στην Αμαλίας με τη λύση Δούρου, έτσι ώστε, έστω και μεσοπρόθεσμα να υπάρξουν οι προϋποθέσεις για να υλοποιηθεί το σχέδιο Φάμελλου.
Στα χαρακώματα της Αριστεράς
Ο Πολάκης αντιθέτως που δεν είναι και το καλύτερο παιδί (πολιτικά εννοώ, προσωπικά δεν τον ξέρω τον άνθρωπο – αν και έχω ορισμένα δείγματα, καθόλου θετικά…) εκτός από τον «εντιμότερο», ως αρχηγός μπορεί να πλήξει καίρια και τα άλλα κόμματα και κομματίδια της Αριστεράς. Για παράδειγμα, το κόμμα της προέδρου μπλα… μπλα… μπλα… Ζωής. Για πολλούς από τους κινούμενους σε αυτούς τους χώρους ψηφοφόρους, ο Πολάκης μπορεί να τα πει καλύτερα από τη Ζωή, πολύ καλύτερα μάλιστα. Επειτα το κόμμα Βαρουφάκη. Γιατί να ψηφίσει κανείς κόμμα Βαρουφάκη, που μάλιστα φαίνεται να παίρνει και 2,5%, όταν θα υπάρχει Πολάκης αρχηγός, ο οποίος μπορεί το οτιδήποτε, για τον οποιονδήποτε και με όποιο τρόπο τραβάει η ψυχή του τελειωμένου αριστερού;
Και αφήνω κατά μέρος τη Νέα Αριστερά και ό,τι της έχει απομείνει.
Αν, λοιπόν, έχετε απορίες γιατί σήμερα αφιερώνω ένα μεγάλο μέρος της στήλης στα όσα συμβαίνουν σε ένα κόμμα το οποίο μετά βίας βρίσκεται στο 1%, νομίζω ότι παραπάνω έχετε όλες τις εξηγήσεις…
Ο ρόλος Κίσινγκερ στο Κυπριακό
Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα, προπαραμονή της 52ης επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974, είναι το σπουδαίο έργο των κυπρίων συναδέλφων μου, Κώστα Βενιζέλου και Μιχάλη Ιγνατίου, «Ενοχος – Η εντολή του Κίσινγκερ, η εκτέλεση του πραξικοπήματος από τον Ιωαννίδη και η εισβολή των Τούρκων το 1974» (Εκδόσεις Ρίζες).
Επίκαιρο όσο ποτέ, περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τον ένοχο ρόλο των Αμερικανών στην τουρκική εισβολή, όπως αυτός προκύπτει από μελέτη ετών των αρχείων του τότε υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ.
Το βιβλίο είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά προ 20ετίας και η τωρινή, επικαιροποιημένη έκδοση επανεξετάζει τον ρόλο του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην πορεία προς το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο, και την τουρκική εισβολή, μέσα από νέα στοιχεία, όπως την αφήγηση του αμερικανού διπλωμάτη Τζέιμς Σπέιν, δεύτερου τη τάξει στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αγκυρα, το καλοκαίρι του 1974.
Βιβλίο, που σε μας τους παλαιότερους ανακινεί μνήμες της κυπριακής τραγωδίας, ενώ για τους νέους είναι πολύτιμη πηγή πληροφόρησης για το έγκλημα που συντελέστηκε στην Κύπρο, και δυστυχώς, συνεχίζεται…
