Το Μουντιάλ πλησιάζει στην κορύφωσή του. Την ίδια ώρα το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα θυμίζει ολοένα και περισσότερο μια κατάσταση που – και λόγω της περιόδου – θα μπορούσε να αναλυθεί και με ποδοσφαιρικούς όρους.
1. Περίοδος μεταγραφών
Το καλοκαίρι είναι περίοδος μεταγραφών στο ποδόσφαιρο. Πλέον όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Οι μετακινήσεις στελεχών μεταξύ παρατάξεων τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν ελάχιστες και πάντα σηματοδοτούσαν μια προσπάθεια ανοίγματος του εκάστοτε κόμματος και σε άλλους πολιτικούς χώρους.
Αυτό που γίνεται σήμερα λίγη σχέση έχει με διευρύνσεις και μοιάζει περισσότερο με διευθετήσεις προσωπικών φιλοδοξιών. Βλέπουμε μεμονωμένες «μεταγραφές», ακούμε για πιθανές «μαζικές μετακινήσεις», ενώ άλλοι πολιτικοί διαπραγματεύονται με ένα ή περισσότερα κόμματα το μέλλον τους.
Αυτό δυστυχώς δεν έχει να κάνει με ιδεολογικές προσεγγίσεις και συντείνει σε μια περαιτέρω απαξίωση του πολιτικού σκηνικού. Αλλωστε τα ονόματα της μεταγραφικής αγοράς δεν είναι αυτά που θα λέγαμε στο ποδόσφαιρο παίκτες από το «πάνω ράφι».
2. Το ΠΑΣΟΚ
Τα χρόνια μετά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ είχε μία ακόμα ευκαιρία να παίξει μπάλα και υπό προϋποθέσεις να μπει ξανά στα «μεγάλα σαλόνια». Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είχε την μπάλα στα πόδια του προ κενής εστίας και αυτό που είχε να κάνει ήταν να βάλει γκολ.
Η αίσθηση που δίνει είναι ότι το γκολ δεν έχει μπει ακόμα όχι γιατί σούταρε άουτ ή απέκρουσε ο τερματοφύλακας, αλλά γιατί ακόμα σκέφτεται προς τα πού να σουτάρει, του έχει μείνει δηλαδή η μπάλα στα πόδια. Θα βάλει γκολ στο 90′; Οσο πλησιάζουμε στο τέλος του ματς λογικά τα πόδια των ποδοσφαιριστών βαραίνουν.
3. Η ΕΛΑΣ
Ο κ. Αλέξης Τσίπρας αποχώρησε από τη δική του ομάδα, δημιούργησε νέα με άλλο ποδοσφαιρικό ΑΦΜ, παίρνει νέους παίκτες και στήνει το νέο εγχείρημα με πιο επαγγελματικούς όρους. Εχει κάνει μια καλή αρχή στην περίοδο προετοιμασίας, αλλά το να δηλώνουν οι παίκτες ή και ο προπονητής ότι πάνε για πρωτάθλημα είναι κάπως παρακινδυνευμένο, γιατί αν δεν επιτευχθεί ο στόχος ενδέχεται να απογοητεύσει τους φιλάθλους του.
Μην ξεχνάμε ότι θα είναι το τρίτο σερί πρωτάθλημα που χάνει. Μου φέρνει στο μυαλό κάποιους φίλους μου, οπαδούς συγκεκριμένης ομάδας, που κάθε Σεπτέμβρη δηλώνουν ότι φέτος είναι η χρονιά μας για πρωτάθλημα και υπάρχει ο κίνδυνος τον Μάρτιο να είναι τελικά εκτός δεδηλωμένων στόχων.
4. Η ΝΔ
Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη μπορεί να διατηρεί απόσταση ασφαλείας και να προπορεύεται στο πρωτάθλημα, αλλά αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την έλλειψη αντιπάλου. Δεν παίζει ποιοτικό ποδόσφαιρό και υπάρχει γκρίνια στην εξέδρα.
Επίσης η ομάδα φαίνεται κουρασμένη και κάνει εύκολα λάθη. Μοιάζει πιο πολύ με μια ομάδα που πήρε πολλά πρωταθλήματα, αλλά πλέον απουσιάζουν η φρεσκάδα και η δίψα για περισσότερους τίτλους.
5. Το νέο πρωτάθλημα
Στο ποδόσφαιρο συνήθως κερδίζουν τα φαβορί. Αλλά όχι πάντα. Πρόσφατο παράδειγμα η πρόκριση της Παραγουάης επί της Γερμανίας ή ο αποκλεισμός της Βραζιλίας.
Στο Μουντιάλ του 2026 μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει «μεγάλη μπάλα» κατά γενική ομολογία. Στο ελληνικό πρωτάθλημα που ξεκινάει τον Σεπτέμβριο οι προσδοκίες για ποιοτικό ποδόσφαιρο είναι ακόμα πιο περιορισμένες.
Ο Πέτρος Ιωαννίδης είναι πολιτικός αναλυτής
