Η ιδέα ακούγεται αριστερή. Αφού το κόμμα εξαϋλώνεται δημοσκοπικά, αφού η στρατηγική του νυν αρχηγού για συνεργασίες δεν αποδίδει, αφού οι τοπικές του οργανώσεις αδειάζουν, το μοντέλο της συλλογικής ηγεσίας δεν πρέπει να αποκλειστεί, είπε το στέλεχος που έχει στο κομματικό του βιογραφικό αρκετές απόπειρες να γίνει kingmaker. Ορισμένοι απ’ τη μειοψηφία δεν θέλουν να κάνουν μομφή στον πρόεδρο.
Επιθυμούν μόνο να μοιραστούν όλοι τα βάρη της καθοδήγησης του ΣΥΡΙΖΑ προς ένα βιώσιμο μέλλον – έτσι τουλάχιστον διατείνονται. Πριν από μία δεκαετία, ούτε ένας συριζαίος δεν αμφισβητούσε τα πλεονεκτήματα του αρχηγοκεντρικού συστήματος. Οσο ξένο κι αν ήταν αυτό στην κουλτούρα του χώρου τους, χάρη στον «χαρισματικό» ηγέτη το κόμμα είχε κάτσει στα σαλόνια της εξουσίας. Το 2026 δεν είναι όπως το 2016, όμως. Ο ιδρυτής του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ έχει κηρύξει επισήμως το κλείσιμο του κύκλου του. Κι οι εναπομείναντες στην Κουμουνδούρου (για να ακριβολογούμε, αυτοί που δεν πρόκειται να περάσουν το face control της Αμαλίας ούτε ως «μεμονωμένες περιπτώσεις», όπως λένε οι κυνικοί παρατηρητές των εξελίξεων) ψάχνουν τρόπους ώστε να αποφύγουν την αναγκαστική πολιτική τους συνταξιοδότηση.
Συλλογικότητα
Υπάρχουν πιθανότητες ένα συλλογικό σχήμα στην κορυφή να γλιτώσει τον ΣΥΡΙΖΑ από τα δεινά του; Η ερώτηση είναι μάλλον ρητορική. Οχι γιατί ο Πολάκης διεκδίκησε ήδη την προεδρική καρέκλα, αλλά επειδή τα κομματικά βάσανα δεν τα έφεραν αποκλειστικά οι αρχηγοί (ταλαντούχοι, φωτογενείς ή απλά συμπαθείς λόγω της μετριοπάθειάς τους). Τα προκάλεσαν όλα τα στελέχη μαζί, κάθε βαθμίδας. Κι εκείνοι που παραδέχονταν – ευθέως ή έμμεσα – ον κάμερα πως χωρίς τον Τσίπρα δεν θα τους ήξερε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους. Κι οι άλλοι, που γκρίνιαζαν για την εσωκομματική δημοκρατία όποτε τους δινόταν ευκαιρία. Κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Γιατί κανένας δεν έκανε σοβαρή αυτοκριτική για τα λάθη της αριστερής διακυβέρνησης όταν ξανάκατσαν στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ούτε αναζήτησε τις πραγματικές αιτίες για τις οποίες το κόμμα δεν άρεσε το 2023. Η πλειονότητα των συντρόφων δεν επιχείρησε καν να τερματίσει την κασσελακική του περίοδο έγκαιρα, προτού το ύφος του τότε επικεφαλής ξεβάψει πάνω στη συνολική του εικόνα. Οι ομνύοντες στη συλλογικότητα αριστεροί δεν κατάφεραν να ενωθούν ενώπιον των κοινών κινδύνων πολλές φορές από το 2019 κι έπειτα. Παρ’ όλα αυτά, μπορούν να συνεχίσουν να αυταπατώνται πως οι ίδιοι είναι καλοί, αλλά ο κόσμος είναι κακός.
