Εδώ και αρκετό καιρό η ευρωπαία γενική εισαγγελέας «βρίσκεται στα χαρακώματα» με την ελληνική κυβέρνηση – να έπαιξε άραγε ρόλο ότι η έδρα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν απέχει πολύ από το θέατρο των συγκρούσεων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου; Υπενθυμίζω μία παλαιότερη και μία πρόσφατη ενέργειά της. Η πρώτη είναι η μονομερής ανανέωση της θητείας των ελλήνων εισαγγελέων, δηλαδή ερήμην του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, στον οποίο «συνέστησε» να προσφύγει (μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης) στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν αμφισβητεί την απόφαση. Η δεύτερη είναι η αποστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιστολής-καταγγελίας εναντίον της Ελλάδας, με αφορμή την τροπολογία του ελληνικού υπουργείου Δικαιοσύνης για την επιτάχυνση των ποινικών διαδικασιών που αφορούν πολιτικά πρόσωπα, πρωτοβουλία την οποία είχε επιδοκιμάσει δημόσια. Μάλιστα, επέσεισε την απειλή επιβολής κυρώσεων κατά της χώρας μας, με τον ισχυρισμό ότι δήθεν εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ασκεί τα καθήκοντά της όσον αφορά την προστασία του προϋπολογισμού της ΕΕ από απάτες και διαφθορά.
Στις 22-04-26 έγραψα στην εφημερίδα ότι η μαζική απαγγελία κατηγοριών κατά βουλευτών και τέως υπουργών της Νέας Δημοκρατίας μου έφερε στον νου τη σκευωρία Novartis με την άσκηση διώξεων κατά δύο πρώην πρωθυπουργών και οκτώ πρώην υπουργών για ανύπαρκτα αδικήματα. Οι πρόσφατες εξελίξεις ενίσχυσαν την αναλογία με την παλαιότερη υπόθεση. Παρακάμπτω το γεγονός ότι οι εισαγγελείς έστειλαν εκ παραδρομής στους πολιτικούς που ερευνώνται για πλημμελήματα κλήσεις να απολογηθούν για κακουργήματα (γίνονται αυτά;) και έρχομαι στο μείζον.
Αποκαλύφθηκε ότι υπάρχει πραγματογνωμοσύνη, την οποία παρήγγειλε η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία διαπιστώνει ότι οι οκτώ από τους έντεκα πολιτικούς που εγκαλούνται για ηθική αυτουργία σε παράνομες χρηματοδοτήσεις προκάλεσαν μηδενική ζημιά στο ταμείο της ΕΕ και οι υπόλοιποι τρεις προκάλεσαν συνολική ζημία 10.700 ευρώ (υπό την αίρεση φυσικά του δικαστικού ελέγχου). Η πραγματογνωμοσύνη παραγγέλθηκε μετά την απαγγελία κατηγοριών και η Βουλή δεν το γνώριζε όταν ήρε την ασυλία των βουλευτών. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την είχε στα χέρια της πριν από τη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής κατά δύο πρώην υπουργών, αλλά δεν ενημέρωσε κανέναν. Ετσι, επέτρεψε στην αντιπολίτευση να καταγγείλει την απόρριψη του αιτήματος ως θεσμική εκτροπή, ενώ η πραγματογνωμοσύνη απαλλάσσει τους δύο πρώην υπουργούς.
Στην καλύτερη περίπτωση, οι ενέργειες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποδεικνύουν ασύγγνωστο ερασιτεχνισμό, που έχει προξενήσει τεράστια πολιτική και ηθική βλάβη στα εμπλεκόμενα πρόσωπα και επιπλέον εγείρει σοβαρότατα ζητήματα θεσμικής τάξης. Ενα αμείλικτο ερώτημα περιμένει απάντηση: αυτό είναι το «κράτος δικαίου» που δήθεν πάσχει στην Ελλάδα και έχει αναλάβει να αποκαταστήσει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με την αμέριστη υποστήριξη και συμπαράσταση της ελληνικής αντιπολίτευσης;
Κάτι πρέπει να είχαν υπ’ όψιν τους τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου που αποφάσισαν να ανανεώσουν τη θητεία των δύο ελλήνων εισαγγελέων μόνο για δύο χρόνια. Ως δεύτερο ράπισμα αναμένεται η (πιθανολογούμενη) αρχειοθέτηση των περισσότερων κατηγοριών ή, στη χειρότερη περίπτωση, η δικαστική απαλλαγή των πολιτικών προσώπων που στοχοποιήθηκαν χωρίς να υπάρχει αδίκημα. Και η έσχατη πολιτική ποινή: όταν κάποιος ακούει, από εδώ και στο εξής, ότι αναμένονται προσεχώς από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία νέες δικογραφίες για πολιτικά πρόσωπα, θα ξεκαρδίζεται στα γέλια.
Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής
Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
