Το καθεστώς εξαίρεσης της Fed

Τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα οικονομικών παρατηρητών που εκφράζουν ανησυχίες για την αύξηση του πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλο μέρος των σχολίων αυτών (συμπεριλαμβανομένων και των δικών μου) επικεντρώθηκε στη συνέχιση της πολύ χαλαρής πολιτικής της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας ενόψει της αύξησης των τιμών. Παρά την απότομη αύξηση του ρυθμού αύξησης του χρήματος, η κεντρική τράπεζα εξακολουθεί να συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα αγοράς περιουσιακών στοιχείων μεγάλης κλίμακας (ύψους 120 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον μήνα) και διατηρεί τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα. Η σημερινή κατάσταση είναι παρόμοια με εκείνη του 2004, όταν ο τότε πρόεδρος της Fed Αλαν Γκρίνσπαν παρατήρησε ότι οι αποδόσεις των δεκαετών κρατικών ταμείων δεν φαίνεται να συνδέονται με τις κινήσεις του επιτοκίου των ομοσπονδιακών κεφαλαίων. Αυτό το χαρακτήρισε «αίνιγμα» («conundrum»), επειδή το πραγματικό βραχυπρόθεσμο επιτόκιο δεν δημιουργούσε τόσο μεγάλη αύξηση στα μακροπρόθεσμα επιτόκια όσο θα περίμενε κανείς με βάση την προηγούμενη εμπειρία. Η ενίσχυση της νομισματικής πολιτικής δεν είχε τόσο μεγάλη επίδραση στα μακροπρόθεσμα επιτόκια όσο είχε σε προηγούμενες περιόδους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων απέκλινε σημαντικά, όπως συμβαίνει σήμερα.

Οταν το πραγματικό επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων αποκλίνει σημαντικά από το επίπεδο που προτείνεται από τους κανόνες πολιτικής, η βραχυπρόθεσμη επίδραση των επιτοκίων στον πληθωρισμό φάνηκε να είναι πολύ μικρότερη, τουλάχιστον από την άποψη των συμμετεχόντων στην αγορά που προσπαθούν να αξιολογήσουν την πολιτική της Fed. Και αυτή η αντίληψη μπορεί να έχει οδηγήσει τους συμμετέχοντες στην αγορά να αναμένουν μικρότερες μακροπρόθεσμες μεταβολές επιτοκίων με βάση τον πληθωρισμό και ως εκ τούτου χαμηλότερα μακροπρόθεσμα επιτόκια. Σήμερα, φαίνεται ότι η Fed αποκλίνει από τους κανόνες νομισματικής πολιτικής. Εχει ξεπεράσει τη δική της πορεία για μελλοντική καθοδήγηση και η αγορά βασίζει τις εκτιμήσεις της για τα μελλοντικά επιτόκια στην προσδοκία ότι αυτή η απόκλιση θα συνεχιστεί. Αλλά η ιστορία μας λέει ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Τελικά, η Fed θα πρέπει να επιστρέψει στη χάραξη πολιτικής με συγκεκριμένους κανόνες και όταν το κάνει το αίνιγμα θα εξαφανιστεί. Οσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό τόσο πιο ομαλή θα είναι η ανάκαμψη. Υπάρχει ακόμη χρόνος για προσαρμογή και επιστροφή στη χάραξη πολιτικής με κανόνες, αλλά ο χρόνος τελειώνει.

O Τζον Τέιλορ διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών ΗΠΑ από το 2001 έως το 2005. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Stanford University, συνεργάτης του Hoover Institution.