Όπως στη φονική επίθεση της Θεσσαλονίκης, έτσι και στο έγκλημα της Marfin, τον πιο ψύχραιμο, τον πιο ενδιαφέροντα, τον πιο μεστό λόγο τον έχουν οι πρωταγωνιστές. Εκεί, ο σύζυγος της Βάγιας Νέστορα αναρωτήθηκε «τι έχει βάλει τόσο μίσος στους δολοφόνους» και εξέφρασε την ευχή η Δικαιοσύνη να τους δικάσει όπως πρέπει.
Εδώ, η Μαρία Καραγιάννη, που έχει μείνει για πάντα στη μνήμη μας από την εικόνα της στο μπαλκόνι του φλεγόμενου κτιρίου, δηλώνει ότι η απόδοση ευθυνών αποτελεί ζήτημα ηθικής δικαίωσης και εκφράζει αγανάκτηση επειδή χρειάστηκαν 16 χρόνια για να υπάρξουν αυτές οι εξελίξεις.
Οι υπόλοιποι μπερδεύουν συχνά τους ρόλους τους. Οι πολιτικοί, ας πούμε, θεωρούν ότι ένα έγκλημα αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να λύσουν τους λογαριασμούς τους είτε με την προσωπική τους ιστορία είτε με τα αντίπαλα κόμματα. Συχνά, δε, υποκαθιστούν και τους δικαστές. Αφού υποστήριξε ότι η επίθεση της Θεσσαλονίκης ήταν αποτέλεσμα του ονόματος που έδωσε ο Τσίπρας στο κόμμα του, ο γραμματέας της ΝΔ Κωνσταντίνος Κυρανάκης μάς πληροφόρησε χθες ότι αυτοί που απειλούν τη Σέβη Βολουδάκη είναι οι ίδιοι με αυτούς που έκαψαν τη Marfin και ότι η υφυπουργός Μετανάστευσης απάντησε «με ψυχή Νεοδημοκράτισσας». Η ψυχή της Ελασίτισσας πώς να είναι άραγε;
Οι δημοσιογράφοι, πάλι, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις υπερβολές και τις απλουστεύσεις. Υπάρχουν αυτοί που εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι οι δράστες της Marfin συνελήφθησαν και η υπόθεση εξιχνιάστηκε, αγνοώντας ότι ο σχετικός φάκελος έχει ανοίξει και κλείσει πολλές φορές, όπως και ότι έχουν υπάρξει και στο παρελθόν συλλήψεις που οδήγησαν σε αθωώσεις. Υπάρχουν κι εκείνοι που εκφράζουν την ανάλογη βεβαιότητα ότι οι τελευταίες εξελίξεις έχουν προεκλογικό χαρακτήρα, αγνοώντας το βάρος των στοιχείων που έχουν παρουσιαστεί, τον ρόλο που παίζει η τεχνολογία στις έρευνες, όπως και το γεγονός ότι τυχαίοι παράγοντες δίνουν συχνά τις λύσεις.
Μερικές φορές είναι καλύτερα να συγκεντρώνεται ο καθένας στη δουλειά του και να ακούει αυτά που έχουν να πουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Η Καραγιάννη δεν λέει μόνο ότι εμφανίζεται καχύποπτη και επιφυλακτική απέναντι στις τελευταίες συλλήψεις. Λέει επίσης ότι όλα αυτά τα χρόνια η κοινωνία έδειχνε συμπάθεια και αλληλεγγύη προς τους ανθρώπους που έζησαν τα τρομακτικά γεγονότα της 5ης Μαΐου 2010, η πολιτεία όμως ήταν απούσα. «Πέρα από το ελάχιστο, κατά τη γνώμη μου, που ήταν ο φόρος τιμής με το μνημείο μπροστά από το κτίριο της Marfin στην οδό Σταδίου», τόνισε, «δεν έχουμε νιώσει κάποια ουσιαστική συμπαράσταση».
Μένουν μερικά ερωτήματα, χωρίς προκαταλήψεις και σκοπιμότητες. Αυτοί που απειλούν τη Βολουδάκη δεν έχουν καταλάβει τίποτα; Ο λαλίστατος Κυρανάκης δεν έχει τίποτα να πει για τον φόνο του 20χρονου από τους αστυνομικούς στο Αργος; Οσοι, με οποιονδήποτε τρόπο, αφαιρούν ανθρώπινες ζωές αντιλαμβάνονται πόσο βάρος έχει μια συγγνώμη;
