
ΤΑ ΝΕΑ



Προσεγγίσεις
Πολλοί στην ευρωπαϊκή ήπειρο προετοιμάζονται για το χειρότερο δυνατό σενάριο. Η Γερμανία, για παράδειγμα, σύμφωνα με την εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, έχει καταρτίσει ένα στρατηγικό σχέδιο χιλίων σελίδων για την αντίδρασή της σε περίπτωση που ξεσπάσει ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος. Δανία, Σουηδία, Φινλανδία και Νορβηγία έχουν μοιράσει φυλλάδια – χάρτινα ή ψηφιακά – στους πολίτες τους προκειμένου εκείνοι να γνωρίζουν τι πρέπει να αποθηκεύσουν και πώς πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση πολέμου ή κρίσης.

Αγονα
Επιχειρήστε ένα τεστ στον ευρύ φιλικό κύκλο σας. Πόσοι από αυτούς/-ές έχουν οργανική σχέση με τα σωματεία / συνδικάτα / ενώσεις που τους εκπροσωπούν. Και πόση συμμετοχή έχουν σε αυτά, πόση εικόνα έχουν για τον τρόπο λήψης αποφάσεών τους, αν ξέρουν καν πώς αυτά λειτουργούν. Ευρύτερα δείτε την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος τα τελευταία πολλά χρόνια. Αποφάσεις ερήμην των ενδιαφερόμενων, χαμηλή συμμετοχή, άγονες απεργίες συχνά χωρίς αποσαφηνισμένους στόχους. Ακόμη συχνότερα οι απεργίες αυτές έχουν κόστος στους ίδιους τους εργαζομένους, συμβάλλουν σε απονεκρώσεις επιχειρήσεων, διαμορφώνουν τράφικ στους δρόμους και ολόκληρες πόλεις που δεν λειτουργούν. Εθιμοτυπικές απεργίες και στάσεις για να δικαιολογούν συχνά τον ρόλο επαγγελματιών συνδικαλιστών. Μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Μια τέτοια απεργία είναι προ των πυλών. Με αντίκτυπο ως συνήθως και στην ενημέρωση των πολιτών. Και πολλές ακόμη για τις οποίες λίγοι μιλούν και περισσότεροι σιωπούν. Μα η απεργία είναι ιερό δικαίωμα. Αναμφίβολα. Οταν όμως έχει περιεχόμενο και όρια. Και αντιστοιχεί όντως στις διαθέσεις των εργαζομένων.

Πολυτεχνείο
Εχουν περάσει πια 51 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Το μήνυμά της, όμως, παραμένει ζωντανό μέχρι και σήμερα. Ο αγώνας για...

Τραμποποίηση
Τα αποτελέσματα της νίκης του Ντόναλντ Τραμπ είναι ήδη φανερά από το ποιόν των προσώπων που επιλέγει ο νεοεκλεγείς πρόεδρος για να στελεχώσουν την κυβέρνησή του: ένας ακροδεξιός αναλαμβάνει το υπουργείο Δικαιοσύνης, ένας τηλεπαρουσιαστής τοποθετείται υπουργός Αμυνας, ένας αντιεμβολιαστής διορίζεται υπουργός Υγείας. Υπάρχει όμως και μια άλλη πτυχή της επιστροφής του Τραμπ, ένα γενικότερο δίδαγμα για όλες τις κυβερνήσεις, περιλαμβανομένης και της ελληνικής: η έλξη που ασκεί πλέον ο ακροδεξιός λαϊκισμός ακόμη και στη μεσαία τάξη.


Αγνωστο
Τα πρώτα σήματα καπνού των επιλογών Τραμπ προαναγγέλλουν Ψυχρό Πόλεμο με την Κίνα και σκλήρυνση της στάσης του στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπως για παράδειγμα με τον «υπουργό απέλασης» που διορίζει και είναι ο σκληρός Τόμας Χόμαν. Μα και ο ίδιος ο μεγιστάνας Ιλον Μασκ, που συνήργησε στη νίκη Τραμπ, θα λάβει όπως όλα δείχνουν χαρτοφυλάκιο με τον ευφάνταστο τίτλο Υπουργείο Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας, ρευστοποιώντας ακόμη περισσότερο τα όρια Πολιτικής και Επιχειρηματικότητας, αλλά και καθιστώντας το κράτος ακόμη περισσότερο συγκεντρωτικό με μείωση των ομοσπονδιακών υπηρεσιών στις ΗΠΑ. Το βέβαιο είναι πως με την ολοκλήρωση των προθέσεων Τραμπ και τη νέα ανθρωπογεωγραφία των επιτελών του θα έχει επιβεβαιωθεί το πραγματικά σκοτεινό και άγνωστο τούνελ της νέας ιστορικής εποχής.

Φαινόμενα
Ο πλουσιότερος άνθρωπος της γης έχει πλέον αποκτήσει πρόσβαση που κανένας άλλος επιχειρηματίας δεν έχει κερδίσει στο παρελθόν – πρόσβαση εκεί που λαμβάνονται πολιτικές αποφάσεις οι οποίες επηρεάζουν τις εξελίξεις σε πολλές γωνιές του πλανήτη. Οποιος πιστεύει ότι το φαινόμενο Μασκ δεν θα αναδιαμορφώσει τη διεθνή σκηνή, αυταπατάται. Οποιος βλέπει τον ερχομό μιας δυστοπικής εποχής στην οποία ένας μη εκλεγμένος μεγιστάνας θα παρεμβαίνει σε ό,τι συμβαίνει στο Οβάλ Γραφείο, όχι.

Επιστροφή
Οι εικόνες γηπέδου και αψιμαχιών, όχι μόνον δεν ομοίαζαν με κόμμα της Αριστεράς, αλλά είναι αμφίβολο αν οι εμπλεκόμενοι κόμιζαν στη μεταξύ τους μάχη κάτι από τις ιδέες ή την κουλτούρα αυτής – τουλάχιστον της ανανεωτικής ή της δημοκρατικής. Πιθανώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορεί να αναταχθεί και θα εκπνεύσει στον νέο ανταγωνιστικό πολυκερματισμό που αναδύεται στην πολιτική σκηνή, αριστερά της κυβέρνησης. Το ακόμη πιο λυπηρό θα είναι πως κανείς δεν θα μάθει τι πραγματικά πήγε στραβά.

Ενας ωραίος άνθρωπος
Ο Γιάννης Μπουτάρης έκανε δύο θητείες στον δημαρχιακό θώκο της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκειά τους, η πόλη άφησε πίσω της τη νοοτροπία...

Ιστορική ευθύνη{CR}
To βασικό είναι να μην υπάρχει ένταση. Κι αυτό σημαίνει να μη γίνονται εμπρηστικές δηλώσεις, να μην εκτοξεύονται απειλές και, το κυριότερο, να μη σημειώνονται παραβιάσεις. Επί όλων αυτών έχει υπάρξει αξιοσημείωτη πρόοδος τον τελευταίο χρόνο: υπεγράφη η Διακήρυξη των Αθηνών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει συναντηθεί έξι φορές με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κυλούν σε «ήρεμα νερά». Οπως είπε χθες ο Γιώργος Γεραπετρίτης, «ακόμη κι όταν δεν βρίσκουμε λύσεις, συζητούμε, με συνείδηση της ιστορικής μας ευθύνης».

Ορατότητα
Ας μην ξεχνάμε πως οι φιλοτραμπικές δυνάμεις καταγράφονται όλο και πιο δυναμικά στη Γηραιά Ηπειρο και καραδοκούν ακόμη και να κυβερνήσουν. Ακόμη βαθύτερη βέβαια θα είναι η μάχη κατά του τραμπισμού ως ρεύματος και στην Ευρώπη που θα επιχειρήσει μια συνολική αναθεώρηση αντιδραστικού τύπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μετανάστευση, την ίδια την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των οικονομικών και πολιτικών της επιτευγμάτων.

Μηνύματα
Η αναμέτρηση δεν κρίθηκε στον πόντο. Ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει στον Λευκό Οίκο ύστερα από μία τετραετία – είναι ο πρώτος εδώ...

Ενα δύσκολο μέλλον
Στις αμερικανικές εκλογές του 2000, αντίπαλοι ήταν ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος και ο απερχόμενος αντιπρόεδρος Αλ Γκορ. Oπως εξελίχθηκαν τα πράγματα,...

Σοβαρότητα{CR}
Το αντίθετο θα είναι μια ακόμη βολή στη μειωμένη αξιοπιστία και στο κύρος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και μια περαιτέρω αιτία για την αποστροφή του κόσμου στα πολιτικά πεπραγμένα. Ολος ο τελευταίος χρόνος έχει διανυθεί για την Κουμουνδούρου σε εσωστρέφεια, εμφύλιο, αστεία και γκροτέσκα επεισόδια. Και μια εικόνα που απέχει πολύ από το να περιγραφεί ως κόμμα του δημοκρατικού τόξου με θεσμική και πολιτική σοβαρότητα και ωριμότητα.

Διακύβευμα
Οι φετινές εκλογές στην άλλη όχθη του Ατλαντικού δεν είναι μια ακόμη εκλογική μάχη όπως τόσες και τόσες που έχουν γίνει στο παρελθόν. Πρόκειται για μια σύγκρουση δύο κόσμων – το τσιτάτο δεν χρησιμοποιείται ως ρητορική υπερβολή, συνοψίζει την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στην ηγέτιδα δύναμη της Δύσης. Η μάχη ανάμεσα στη Δημοκρατική Κάμαλα Χάρις και στον Ρεπουμπλικανό Ντόναλντ Τραμπ είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια αναμέτρηση ανάμεσα στα δύο κόμματα. Είναι μια μάχη της φιλελεύθερης δημοκρατίας και των αρχών της με αυτούς που επιθυμούν να καταστρέψουν κάθε πτυχή της εκμεταλλευόμενοι τα προνόμια που εκείνη τους έχει εξασφαλίσει.

Στην κάλπη{CR}
Υπάρχουν δύο στοιχεία σε σχέση με τις αμερικανικές εκλογές της ερχόμενης Τρίτης, που κι από μόνα τους θα ήταν εντυπωσιακά – ο συνδυασμός τους όμως είναι σχεδόν τρομακτικός. Το ένα είναι πως πρόκειται για τις κρισιμότερες εκλογές των τελευταίων δεκαετιών. Και το άλλο πως σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις οι δύο υποψήφιοι είναι ακριβώς ισόπαλοι. Με άλλα λόγια, οι εκλογές που πιθανότατα θα καθορίσουν το μέλλον τόσο της αμερικανικής δημοκρατίας όσο και του πλανήτη μπορεί να κριθούν από μερικές χιλιάδες ψηφοφόρους της Πενσιλβάνια ή της Βόρειας Καρολίνας.




