ΤΑ ΝΕΑ

Oι εξελίξεις των τελευταίων ημερών γύρω από το λεγόμενο «κόμμα Κασιδιάρη» και τη συμμετοχή του στις εκλογές φέρνουν ξανά στην επιφάνεια ένα θέμα που η εφημερίδα αυτή έχει επανειλημμένα στηλιτεύσει: τις εξωφρενικές καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης.

Είναι λογικό οι πολιτικές δυνάμεις αυτές τις ημέρες να σπεύδουν με όλους τους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας να προσεγγίσουν τη νεολαία.

Παρά τις οξύνσεις, τους βερμπαλισμούς, τον τοξικό λόγο και το φλερτ με τα άκρα και αυτή η εκλογική μάχη θα κριθεί στο πεδίο της μεσαίας τάξης. Η τελευταία σε όλη τη Μεταπολίτευση και βέβαια τα τελευταία χρόνια δεν αποτελεί απλώς τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας αλλά και την κρίσιμη μάζα εκείνων των ανθρώπων που καθορίζουν και τις ηγεμονίες.

Υποστηρίζουν πολλοί ότι κακώς ασχολούμαστε τόσο πολύ με τον Κασιδιάρη και το λεγόμενο «κόμμα» του. Θα ήταν καλύτερα, λένε, να μη δίνουμε στον καταδικασμένο χρυσαυγίτη τόση δημοσιότητα, να τον αντιμετωπίσουμε με την περιφρόνηση που του αξίζει, να τον αγνοήσουμε, βέβαιοι ότι το ίδιο θα κάνει όταν έρθει η ώρα και η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Η αποφυλάκιση του καταδικασμένου παιδόφιλου προπονητή μόνο οργή μπορεί να προκαλεί. Δεν είναι μόνο πως ο εν λόγω δεν έχει επιδείξει κανένα σημάδι μεταμέλειας για τα τόσο βαριά εγκλήματα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ μαζί με τη θητεία του ως προέδρου των ΗΠΑ αλλά και ως υποψήφιος πριν από αυτήν κόμισε μια σειρά από αρνητικές πρωτιές που με τη σειρά τους επιμόλυναν το όλο πολιτικό σύστημα της υπερδύναμης

Δεν έχει ξανασυμβεί στην αμερικανική ιστορία: ένας πρώην πρόεδρος, που έχει βάσιμες ελπίδες να επανεκλεγεί, παραπέμπεται σε δίκη επειδή χρησιμοποίησε πόρους της προεκλογικής του εκστρατείας για να εξαγοράσει τη σιωπή μιας πορνοστάρ. Πρόκειται μόνο για την πρώτη, και σίγουρα τη λιγότερο σημαντική, υπόθεση για την οποία διώκεται ένας πολιτικός που όχι μόνο δεν παραδέχθηκε ποτέ την ήττα του, αλλά φέρεται ότι προσπάθησε πρώτα να αλλοιώσει τα εκλογικά αποτελέσματα σε μια πολιτεία και στη συνέχεια ότι υποκίνησε τους οπαδούς του να ακυρώσουν με βίαιο τρόπο το αποτέλεσμα των εκλογών.

Σε αυτές τις εκλογές, λένε δημοσκόποι, κάθε προεκλογική καμπάνια θα πρέπει να είναι «κέντημα». Τι εννοούν; Πως το πολιτικό σκηνικό είναι τόσο ρευστό, το ποσοστό των αναποφάσιστων τόσο μεγάλο, που όλα τα κόμματα θα χρειαστεί να προσεγγίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα αποκαλούμενα στην αργκό της πολιτικής επικοινωνίας «ειδικά κοινά».

Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε χθες την ημερομηνία των εκλογών. Στις 21 Μαΐου οι πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες της απλής αναλογικής - κι αν χρειαστεί, το αργότερο μέχρι τις αρχές Ιουλίου θα βρεθούν πίσω από τα παραβάν της ενισχυμένης.

Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης σηκώνει θύελλα αντιδράσεων στην Ευρώπη και παρουσιάζεται από τις κυβερνήσεις που την εφαρμόζουν ως μονόδρομο για έναν γερασμένο πληθυσμό.

Η προοπτική της καθόδου της Χρυσής Αυγής στις εκλογές, με δεδομένο ότι λόγω των γνωστών καθυστερήσεων της Δικαιοσύνης δεν έχει ακόμη καταδικαστεί σε τελεσίδικο βαθμό, ώθησε την κυβέρνηση να ψηφίσει τον περασμένο Φεβρουάριο μια τροπολογία που απαγορεύει τη συμμετοχή κομμάτων με υποψηφίους που έχουν καταδικαστεί για διεύθυνση ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Η παρέμβαση αυτή ήταν αναγκαία προκειμένου να μην έχουν τη δυνατότητα οι εχθροί της δημοκρατίας να την υπονομεύουν χρησιμοποιώντας ακόμη και τα δικά της εργαλεία, τα δικά της όργανα, τους δικούς της θεσμούς.

Κανείς δεν θα ξεχάσει ποτέ τα Τέμπη. Οι αναμνήσεις εκείνης της μοιραίας βραδιάς και των εικόνων από τα συντρίμμια δεν θα συντροφεύουν μόνο εκείνους που γλίτωσαν τη ζωή τους ή τις οικογένειες που πενθούν για τον άδικο χαμό των αγαπημένων τους προσώπων. Βρίσκονται στο μυαλό όλων των πολιτών της χώρας, που πέραν όλων των άλλων είδαν στη σύγκρουση δύο τρένων στα Τέμπη να εξανεμίζονται οι ελπίδες τους για μια «άλλη» Ελλάδα, μακριά από τις παθογένειες του παρελθόντος.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Η Ελλάδα έχει τα παλαιότερα αστικά λεωφορεία στην Ευρώπη. Τα πιο καινούργια που κυκλοφορούν στους δρόμους της αγοράστηκαν το μακρινό πια 2010, ενώ οι υποσχέσεις για ανανέωση του στόλου ακούγονται από το 2016.

Οσο περνάει ο καιρός, γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι μετά τον φονικό σεισμό στην Τουρκία και την αλληλεγγύη που επέδειξε η Ελλάδα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν μπει σε μια νέα, καλύτερη φάση.

Eνα φάντασμα πλανάται πάνω από τα κομματικά γραφεία. Και είναι η αποχή στις επικείμενες εκλογές. Τα όσα αποκαλύπτονται καθημερινά για την τραγωδία των Τεμπών προκαλούν ένα γενικευμένο αίσθημα δυσφορίας, αδυναμίας, απελπισίας εν τέλει, το οποίο δεν μπορεί παρά να αποτυπωθεί και στις κάλπες.

Η κατάρρευση της SVB στις ΗΠΑ και τα προβλήματα της Credit Suisse στην Ευρώπη εύλογα δημιουργούν ανησυχία στους περισσότερους έλληνες πολίτες. Ποιος μπορεί να τους αδικήσει; Την προηγούμενη δεκαετία είδαν πολύ γρήγορα τις διαβεβαιώσεις για θωρακισμένο τραπεζικό σύστημα να πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων, βίωσαν μια επώδυνη (σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο) χρηματοπιστωτική κρίση και σήκωσαν στην πλάτη τους το μεγαλύτερο βάρος της λιτότητας. Το τραύμα είναι πολύ νωπό για να μην έρθει αμέσως στην επιφάνεια. Η πιθανότητα μιας νέας Lehman Brothers ακούγεται σαν το μαρτύριο του Σίσυφου.

Η απόφαση να συνεδριάσει η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ήταν επιβεβλημένη. Η Βουλή οφείλει να ψάξει τι οδήγησε 57 συμπολίτες μας σε έναν τόσο άδικο θάνατο. Γι' αυτό κρίνεται αναγκαίο να ακούσει τον παραιτηθέντα υπουργό Υποδομών και Μεταφορών.

Την ώρα που η ελληνική κοινωνία δεν έχει ακόμη συνέλθει από το σοκ και οι συγγενείς των τραγικών θυμάτων προσπαθούν να βρουν τρόπο να διαχειριστούν τον πόνο τους, ίσως να μοιάζει πρόωρο, ακόμη και άκομψο, να μιλάει κανείς για δημοσκοπήσεις και εκλογές. Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να αποδοθούν ευθύνες για την ασύλληπτη τραγωδία των Τεμπών. Να αποζημιωθούν και να στηριχθούν οι οικογένειες που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα εξαιτίας μιας σειράς λαθών και παραλείψεων. Και να ληφθούν το ταχύτερο δυνατό όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να αποτραπεί μια νέα καταστροφή.

Η πολιτική αντιπαράθεση που εξελίσσεται από την επομένη της λήξης του τριήμερου εθνικού πένθους πολλές φορές στερείται της ψυχραιμίας και της σοβαρότητας που απαιτούν οι περιστάσεις. Οι 57 νεκροί του δυστυχήματος στα Τέμπη, οι οικογένειές τους, οι τραυματίες καθώς και το σύνολο της κοινής γνώμης περιμένουν τόσο απαντήσεις για τα αίτια της μοιραίας σύγκρουσης, όσο και προτάσεις για το τι θα γίνει από εδώ και πέρα για την ασφάλεια των μεταφορών.

«Η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο. Με τους τρέχοντες ρυθμούς η οργάνωση του ΟΗΕ για τις γυναίκες προβλέπει ότι θα επιτευχθεί σε 300 χρόνια», είπε προχθές ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών.

Η διερεύνηση της ανείπωτης τραγωδίας στα Τέμπη σε όλες τις όψεις της είναι παραπάνω από επιτακτική. Το άπλετο φως που θα χυθεί και οι ευθύνες όπως θα αποδοθούν είναι ηθικό και υλικό χρέος στους συγγενείς και τις οικογένειες των θυμάτων αλλά και σε μια ολόκληρη κοινωνία που έχει σοκαριστεί απ' το φονικό δυστύχημα και οφείλει αμέσως να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη της στις Αρχές, στα μέσα σταθερής τροχιάς, στο κράτος. Κάθε λεπτό ή ώρα που διατηρούνται οι ασάφειες των ευθυνών ή που σχετικοποιούνται οι παθογένειες και οι ολιγωρίες είναι οπισθοχώρηση μιας χώρας που οφείλει να κοιτάει προς το ψηφιακό μέλλον της, την ασφάλεια της νέας εποχής και όχι προς το κακό παρελθόν της.

Οταν μια χώρα ολόκληρη κλαίει, δεν ασκείς πολιτική κριτική. Oταν γονείς ψάχνουν ακόμη τα παιδιά τους, δεν ζητάς να πέσουν κεφάλια. Οταν μετρούν ακόμη πτώματα, σκύβεις το κεφάλι από σεβασμό κι από συντριβή.