
ΤΑ ΝΕΑ



Ευκαιρία
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γράφουν στο χθεσινό τους κύριο άρθρο οι «New York Times», ενσαρκώνει εδώ και πολλά χρόνια ένα δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ: το δίλημμα των σχέσεων που αναπτύσσουν με αυταρχικά καθεστώτα. Σε έναν επικίνδυνο κόσμο, όπως αυτός που ζούμε, οι δημοκρατίες – ακόμη και οι πιο ισχυρές, σαν την αμερικανική – δεν έχουν την πολυτέλεια να απομονώνουν κάθε μη δημοκρατικό καθεστώς. Ωστόσο, αυτού του είδους οι «συμμαχίες» προϋποθέτουν μια σειρά από ανταλλάγματα ώστε να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των δημοκρατικών κρατών.

Μια δελεαστική πρόταση{CR}
H κατάσταση στην Κύπρο μοιάζει να βρίσκεται σε αδιέξοδο. Είκοσι ένα ακριβώς χρόνια μετά το «Οχι» των Ελληνοκυπρίων στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και οκτώ χρόνια μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά, οι προοπτικές για επίλυση του Κυπριακού και επανένωση του μαρτυρικού νησιού χαρακτηρίζονται ζοφερές. Να όμως που όταν υπάρχει πολιτική βούληση και καλή διάθεση, μπορεί να επιτυγχάνονται συμφωνίες, έστω επιμέρους, που ωφελούν και τις δύο πλευρές.

Ταχύτητα
Εχει γίνει κατά καιρούς αναφορά και αποτελεί δομική παθογένεια του κράτους, η καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης αλλά και της συζήτησης για...


Εκκρεμότητες
Η διευθέτηση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ) της Ελλάδας, ο οποίος λαμβάνει σάρκα και οστά από χθες και προεικονίστηκε από «ΤΑ ΝΕΑ» του περασμένου Σαββάτου – είναι μια ουσιαστική γεωπολιτική και τεχνική ενέργεια που ορθώς δρομολογήθηκε και που σωστά γίνεται βήμα βήμα. Δεν ήταν και δεν είναι απλώς ευρωενωσιακή υποχρέωση αλλά και εκκρεμότητα που υπήρχε ως προς τους συμμάχους μας και τα εγγενή γεωπολιτικά δικαιώματα της Ελλάδας.



Εξυπνη ισχύς
O 19ος αιώνας ήταν βρετανικός. Ο 20ός ήταν αμερικανικός. Και σχεδόν όλοι οι σοβαροί αναλυτές εκτιμούν ότι ο 21ος θα είναι κινεζικός, ή τουλάχιστον ασιατικός. Αυτή την εξέλιξη θέλει να αποτρέψει ο Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά το κάνει με απότομο τρόπο. Αντί να προσπαθήσει να συγκροτήσει ένα κοινό μέτωπο με τους συμμάχους του (ΕΕ, Βρετανία, Ιαπωνία, Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία), προσελκύοντας στο μέτωπο αυτό και τις χώρες του Παγκοσμίου Νότου (από τη Βραζιλία ως την Ινδία), καταφεύγει σε οικονομικούς εκβιασμούς, ακόμη και απειλές για βίαιη προσάρτηση ξένων εδαφών.

Ηγεσία
Η προγραμματική συμφωνία στην οποία κατέληξαν στη Γερμανία η Χριστιανική Ενωση και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα υπό τον μελλοντικό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς δείχνει...

Κίνδυνοι
Ο εμπορικός πόλεμος που κήρυξαν οι ΗΠΑ κλιμακώνεται επικίνδυνα. Ακόμη και χώρες σαν την Ελλάδα, που είναι λιγότερο εκτεθειμένες στη νέα αυτή...

Ταυτίσεις
Σήμερα, θα επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. Θα είναι η δεύτερη φορά που θα συναντηθεί με τον αμερικανό πρόεδρο από τότε που ο τελευταίος ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο, ενώ θα είναι και πρώτος ηγέτης που θα τον δει μετά την αμερικανική «Ημέρα της Απελευθέρωσης», την επιβολή των δασμών, δηλαδή.

Απώλειες
Το ένα ερώτημα είναι γιατί το έκανε. Γιατί δηλαδή, εκπλήσσοντας ακόμη και τους συμβούλους του, ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα την επιβολή σαρωτικών δασμών εναντίον φίλων και εχθρών, συνοδεύοντάς τη με ισχυρισμούς περί «λεηλασίας» και «βιασμού» της Αμερικής από κοντινές και μακρινές χώρες. Η απάντηση είναι ότι ο αμερικανός πρόεδρος πιστεύει πως οι δασμοί θα αυξήσουν τα εισοδήματα των Αμερικανών, θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και θα μειώσουν τα εμπορικά ελλείμματα.

Ελευθερία
Δεν αρκεί για μια κυβέρνηση να ομνύει στην πολυφωνία, την ελευθερία της έκφρασης και στην πίστη στην ελευθερία του Τύπου. Πρέπει και το πολιτικό, θεσμικό περιβάλλον που οργανώνει να συνάδει με τις αρχές αυτές και να μη διαμορφώνεται χώρος για ρεβανσισμό και περιστολές. Αλλιώς η καταστρατήγηση, ακόμη κι αν δεν έχει ευθείες αντιστοιχίσεις, επιβεβαιώνει την αλγεινή θέση όπου βρίσκεται η χώρα μας και που εντοπίζεται στην τελευταία θέση μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου.

Αλλαγή μοντέλου
«Η άμυνα», αποφάνθηκε ο Πρωθυπουργός από κοινοβουλευτικού βήματος, «είναι πυλώνας ευημερίας, χωρίς τη δική της ασφάλεια δεν υπάρχουν προϋποθέσεις ανάπτυξης της οικονομίας, δεν μπορεί να σφυρηλατηθεί η κοινωνική συνοχή». Αυτό, όπως και όλα τα άλλα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε μιλώντας για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 25 δισ. ευρώ ακούγονται απόλυτα λογικά στον νέο κόσμο που διαμορφώνεται.

Θωρακίσεις
Την όλη ατζέντα θα πρέπει να τη δούμε σε συνάρτηση και με τους νέους ασύμμετρους κινδύνους αλλά και με τη νέα πραγματικότητα που επιτάσσει τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης και το βάθεμα της ενιαίας αμυντικής της συνοχής. Υπό αυτή την έννοια έχει σημασία το πώς θα επιμεριστούν οι ειδικοί στόχοι και στο σκέλος του περαιτέρω εξορθολογισμού της Δομής των Ενόπλων Δυνάμεων και στο πεδίο των νέων παραγγελιών. Η δε ακόμη πιο σοβαρή παράμετρος είναι να επιμείνουμε στρατηγικά, ένα μεγάλο μέρος των οπλικών συστημάτων να είναι ελληνικής κατασκευής, ώστε να υπάρξει θετικό αποτύπωμα και στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, συνεπώς και στην οικονομία της χώρας.

Διπλωματία
Για την ανάγκη να δημιουργήσει η Αθήνα διαύλους με τη νέα αμερικανική διοίκηση δεν χρειάζεται φυσικά να επιχειρηματολογήσει κανείς. Ως προς τη σχέση που χτίζει με το Τελ Αβίβ, πάλι, είναι κρίσιμο να επισημανθεί ότι το Ισραήλ μπορεί να λειτουργήσει σαν αντίβαρο στην Τουρκία, η οποία δεν κρύβει πως προσπαθεί να επιβληθεί ως ηγετική περιφερειακή δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου.




