Νέα επιστημονική μελέτη για τους αστακούς Νορβηγίας ενισχύει τις ενδείξεις ότι το συγκεκριμένα οστρακόδερμα είναι ικανά να βιώνουν πόνο, επιβεβαιώνοντας υποθέσεις που διατυπώνονται εδώ και χρόνια και ενέπνευσαν, μεταξύ άλλων, το δοκίμιο «Consider the Lobster» του David Foster Wallace το 2004.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου στο περιοδικό Scientific Reports, διαπίστωσε ότι δύο κοινά αναλγητικά φάρμακα, όπως η ασπιρίνη και η λιδοκαΐνη, μείωσαν σημαντικά τις αντιδράσεις διαφυγής των αστακών Νορβηγίας όταν εκτέθηκαν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η χορήγηση των φαρμάκων ανέστειλε μηχανισμούς επεξεργασίας του πόνου, γεγονός που υποδηλώνει πως η κίνηση της ουράς αποτελεί αντανακλαστική αντίδραση στον πόνο και όχι απλώς αντίδραση στο στρες.
Η ερευνητική ομάδα επισημαίνει ότι τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανάγκη για αυξημένη ηθική μέριμνα απέναντι στους αστακούς.
«Το γεγονός ότι παυσίπονα που έχουν αναπτυχθεί για τους ανθρώπους λειτουργούν και στους αστακούς Νορβηγίας δείχνει πόσο παρόμοιοι είμαστε», ανέφερε η Lynne Sneddon, καθηγήτρια ζωοφυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. «Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ενδιαφερόμαστε για τον τρόπο με τον οποίο μεταχειριζόμαστε και θανατώνουμε τα καρκινοειδή, όπως κάνουμε με τα κοτόπουλα και τις αγελάδες».
Ήδη αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Νορβηγία, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστρία και περιοχές της Αυστραλίας, έχουν απαγορεύσει το βράσιμο ζωντανών οστρακοειδών για λόγους ευζωίας. Τα νέα ευρήματα ενδέχεται να εντείνουν τις πιέσεις για την υιοθέτηση ευρύτερων μεταρρυθμίσεων σχετικά με τον τρόπο μεταχείρισης και θανάτωσης των συγκεκριμένων ζώων.
Παρόμοια νομοθεσία εξετάζεται και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ερευνητές και εκπρόσωποι του κλάδου της αλιείας διερευνούν τη χρήση ηλεκτρικής αναισθησίας ως μια ενδεχομένως πιο ανθρώπινη εναλλακτική έναντι του βρασμού ζωντανών αστακών και καβουριών.
Πειράματα και μέθοδοι
Για να μελετήσουν τις αντιδράσεις των αστακών σε επώδυνα ερεθίσματα, οι επιστήμονες χώρισαν 105 αστακούς Νορβηγίας σε επιμέρους ομάδες. Στο πείραμα συμπεριλήφθηκαν ομάδες ελέγχου που δεν εκτέθηκαν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα, καθώς και δύο πειραματικές ομάδες στις οποίες χορηγήθηκαν ηλεκτροσόκ, αφού προηγουμένως είχαν λάβει είτε λιδοκαΐνη είτε ασπιρίνη.
Η λιδοκαΐνη διαλύθηκε στο νερό των δεξαμενών όπου διατηρούνταν οι αστακοί, ενώ η ασπιρίνη χορηγήθηκε με άμεση ένεση στα ζώα.
Πηγή: Live Science
