Με ταχύτητα που μπορεί να φτάσει τα 8 Mach, το ζεύγος βαλλιστικών πυραύλων που εκτόξευσε το Ιράν προς την βρετανική βάση στον Ινδικό Ωκεανό, αν στρεφόταν προς τη Δύση, δεν θα ακολουθούσε ευθεία πορεία, αλλά μια καμπύλη, υποτροχιακή διαδρομή.

Ο πύραυλος εικάζεται πως ήταν τύπου Khorramshahr.

Στην αρχική φάση του θα επιτάχυνε για λίγα λεπτά, στη συνέχεια θα εκινείτο  σε μεγάλο ύψος με υψηλή ταχύτητα και τέλος θα εισερχόταν ξανά στην ατμόσφαιρα προς τον στόχο.

Η μέγιστη ταχύτητά του μπορεί να έφτανε περίπου τα 8 Mach, δηλαδή σχεδόν 10.000 χιλιόμετρα την ώρα, αν και η μέση ταχύτητα κατά την πτήση είναι χαμηλότερη.

Για μια απόσταση περίπου 1.500 έως 2.000 χιλιομέτρων, όσο απέχεο το Ιράν από την Ελλάδα –  ο συνολικός χρόνος πτήσης εκτιμάται ότι θα ήταν μεταξύ 13 και 17 λεπτών, πράγμα που σημαίνει ότι αυτός ο πύραυλος θα ήθελε το πολύ 17 λεπτά για να φτάσει σε ελληνικό έδαφος.

Ο Khorramshahr είναι ένας βαλλιστικός πύραυλος μήκους 13 μέτρων, με υγρό καύσιμο, διάμετρο 1,5 μέτρου και βάρος εκτόξευσης περίπου 20 τόνων.

Σύμφωνα με έκθεση του United States Institute of Peace (USIP), ο Khorramshahr θεωρείται ιρανική εκδοχή του βορειοκορεατικού Hwasong-10, ενός βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς (IRBM), που αποτελεί εξέλιξη του σοβιετικού R-27 (SS-N-6) υποβρυχίως εκτοξευόμενου πυραύλου (SLBM).

Ο Hwasong-10, γνωστός και ως Musudan, φέρεται να παραδόθηκε στο Ιράν στα μέσα της δεκαετίας του 2000, σύμφωνα με το αμερικανικό ερευνητικό ινστιτούτο Foundation for Defense of Democracies (FDD).

Πολεμική κεφαλή και δυνατότητες

Οι πύραυλοι Khorramshahr μπορούν να φέρουν ενιαίες ή πολλαπλές κεφαλές. Είναι σε θέση να μεταφέρουν πολλαπλές ανεξάρτητα στοχευόμενες επανεισερχόμενες κεφαλές (MIRV) συνολικού βάρους έως 1.800 κιλών.

Αμφιβολίες για την εμβέλεια του

Παρά τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, πολλοί διατηρούν αμφιβολίες σχετικά με το αν το Ιράν διαθέτει πυραύλους ικανούς να πλήξουν τη βρετανική στρατιωτική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό.

Η βάση, που χρησιμοποιείται συχνά από βομβαρδιστικά μεγάλης εμβέλειας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, απέχει περίπου 3.800 μίλια από το Ιράν.

Μέχρι σήμερα, εκτιμάται ότι η Τεχεράνη διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς με μέγιστη εμβέλεια περίπου 2.000 χιλιομέτρων.

Ισως φτάνει ακόμη πιο μακριά

Ωστόσο, ορισμένοι στρατιωτικοί αναλυτές θεωρούν ότι ο Khorramshahr ενδέχεται να έχει μεγαλύτερη επιχειρησιακή εμβέλεια.

Το Ερευνητικό και Εκπαιδευτικό Κέντρο Alma του Ισραήλ αναφέρει ότι ο πύραυλος μπορεί να φτάσει αποστάσεις έως και 3.000 χιλιομέτρων, βασιζόμενος σε βορειοκορεατική τεχνολογία.

Διαβάστε ακόμα: Ντιέγκο Γκαρσία: Η κρίσιμη στρατιωτική περιοχή στον Ινδικό Ωκεανό που στόχευσε το Ιράν – Τι γνωρίζουμε για τη βρετανική βάση «κλειδί»

Η ανάπτυξη πυραύλων μεγάλης εμβέλειας από το Ιράν αποτέλεσε στόχο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ το προηγούμενο έτος, παράλληλα με τις πιέσεις για περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.

Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα ιρανικά αποθέματα αφορούν πυραύλους μικρότερης εμβέλειας, οι οποίοι –σύμφωνα με αναφορές– έχουν χρησιμοποιηθεί πρόσφατα εναντίον του Ισραήλ και χωρών του Κόλπου.

Για κάποιους αναλυτές, δεν υπάρχουν επί του παρόντος αποδείξεις ότι το Ιράν διαθέτει πυραύλους ικανούς να πλήξουν στόχους τόσο μακριά όσο η βάση Ντιέγκο Γκαρσία.

Το γεγονός ότι δύο  ιρανικοί πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς την περιοχή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα μπορούσαν να φτάσουν στον στόχο τους.