Στο σκίτσο, δύο χαρακτήρες ανταλλάσσουν μια φαινομενικά απλή κουβέντα: «Α, ώστε είστε καθηγητής! …και τι διδάσκετε;» ρωτά η γυναίκα, για να λάβει την απάντηση «Κάτι κωλόπαιδα!». Η ατάκα, χαρακτηριστικά ανατρεπτική, παίζει με τη διπλή σημασία της λέξης «διδάσκω», μετατρέποντας το αναμενόμενο (ένα μάθημα ή επιστημονικό αντικείμενο) σε μια ειρωνική αναφορά στους ίδιους τους μαθητές.
Ο Αρκάς αξιοποιεί για ακόμη μία φορά την απλότητα του διαλόγου για να αναδείξει μια βαθύτερη κοινωνική παρατήρηση: την κόπωση, την απογοήτευση ή και τον κυνισμό που συχνά συνοδεύει το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Παράλληλα, το σκίτσο αφήνει χώρο για πολλαπλές αναγνώσεις – από μια καθαρά χιουμοριστική προσέγγιση έως μια πιο αιχμηρή κριτική για τη σχέση δασκάλων και μαθητών.
Εικαστικά, το έργο παραμένει πιστό στο γνώριμο ύφος του δημιουργού, με έντονες εκφράσεις, υπερτονισμένα χαρακτηριστικά και λιτή σύνθεση που εστιάζει στον διάλογο. Η χρήση της καθημερινής γλώσσας ενισχύει την αμεσότητα και καθιστά το σκίτσο άμεσα αναγνωρίσιμο και «μοιράσιμο» στα κοινωνικά δίκτυα.
Σε μια περίοδο όπου η εκπαίδευση βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, το νέο σκίτσο του Αρκά υπενθυμίζει πως η σάτιρα μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης της πραγματικότητας – άλλοτε με χαμόγελο και άλλοτε με μια δόση πικρίας.
