Σε περιόδους κρίσης, ο φίλαθλος ψάχνει πάντα έναν ένοχο. Ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο θα συμπυκνωθεί η οργή, η απογοήτευση, η διάψευση των προσδοκιών. Στον σημερινό Παναθηναϊκό, αυτό το πρόσωπο μοιάζει να είναι ο Τάσος Μπακασέτας.
Η έντονη δυσαρέσκεια που εκφράστηκε από την εξέδρα δεν είναι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά γήπεδα. Ούτε για τον Παναθηναϊκό. Είναι όμως βαριά. Γιατί άλλο η κριτική – που είναι θεμιτή – και άλλο η στοχοποίηση. Ο Μπακασέτας δεν έχει προσφέρει όσα περίμεναν οι φίλαθλοι; Ίσως. Έχει περισσότερα να δώσει; Πιθανότατα. Είναι, όμως, ο μοναδικός υπεύθυνος για την αγωνιστική εικόνα των «πράσινων»; Προφανώς όχι.
Το να «βαφτίζεται» κάποιος μέσα σε ένα βράδυ μαύρο πρόβατο, να μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο μιας συνολικής δυσλειτουργίας, είναι ένδειξη βαθύτερης παθογένειας. Γιατί το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι ατομικό, αλλά δομικό. Η ομάδα βιώνει μια περίοδο έντονων κραδασμών, μια αγωνιστική αστάθεια που δεν εξηγείται μεμονωμένα. Οι γραμμές δεν συνδέονται, οι ρόλοι δεν υπηρετούνται, το πλάνο – αν υπάρχει – δεν αποτυπώνεται στο χορτάρι.
Ο Ράφα Μπενίτεθ ήρθε με όραμα, με σχέδιο, με ένα πρότζεκτ που κοιτάζει μακριά, μέχρι το 2027. Όμως το ποδόσφαιρο δεν ζει στο μέλλον, αλλά στο παρόν. Και το παρόν του Παναθηναϊκού μοιάζει δυστοπικό. Όσα κι αν σχεδιάζει ένας έμπειρος τεχνικός στο χαρτί, αν η εικόνα στο γήπεδο δεν πείθει, η πίστη φθείρεται. Κι όταν φθείρεται η πίστη, το κλίμα βαραίνει.
Ο Μπενίτεθ μοιάζει, αυτή τη στιγμή, να ψάχνει την πυξίδα του. Και χωρίς πυξίδα, καμία Ιθάκη δεν βρίσκεται. Η δική του εκδοχή του Παναθηναϊκού δεν εμπνέει, δεν γεννά προσμονή, δεν προκαλεί ενθουσιασμό. Αντίθετα, αφήνει μια αίσθηση σύγχυσης, μια εικόνα που περισσότερο απωθεί παρά συσπειρώνει.
Μέσα σε αυτό το τοπίο, ο Μπακασέτας γίνεται εύκολος στόχος. Είναι αρχηγός, είναι πρόσωπο με ισχυρή παρουσία, είναι ποδοσφαιριστής με βαρύ βιογραφικό. Κι όμως, ακόμη και οι πιο έμπειροι δεν μπορούν να κουβαλήσουν μόνοι τους μια ομάδα που δεν λειτουργεί ως σύνολο. Το ποδόσφαιρο είναι συλλογικό άθλημα κι όταν το σύνολο χωλαίνει, καμία ατομική θυσία δεν αρκεί.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν φταίει ο Μπακασέτας. Το ερώτημα είναι αν ο Παναθηναϊκός μπορεί να ξαναβρεί τον εαυτό του πριν οι ρωγμές γίνουν ρήγματα. Γιατί τα μαύρα πρόβατα δεν λύνουν κρίσεις. Οι καθαρές αποφάσεις και η αγωνιστική ταυτότητα το κάνουν.
