Στον καναπέ με… δραμαμίνες
Ταξίδια στο εξωτερικό, στον βυθό, στον χρόνοόλα τα προσφέρουν οι νέες σειρές, που από την πρώτη ημέρα της προβολής τους μας βομβάρδισαν με πρωτότυπες…
κοινοτοπίες
Τι ήταν πάλι αυτό που ζήσαμε την πρώτη βραδιά της νέας τηλεοπτικής σεζόν; Κάναμε καταδύσεις στον σκοτεινό βυθό του Αιγαίου («Γοργόνες», Μega), σκουπίσαμε βιαστικά τα αλάτια για να τρέξουμε με την ψυχή στο στόμα από την Τοσκάνη («Κλεμμένη ζωή», Αnt1) στη Νέα Υόρκη («Στους 31 δρόμους», Μega), στο μεταξύ κάναμε ένα ταξίδι στον χρόνο για ένα πέρασμα από χωριό της Μακεδονίας κατά την εποχή του Μεταξά («Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο», Αnt1), μας βρήκε το πρωί και κοτσάραμε τα ματογυάλια («Πήρα κόκκινα γυαλιά», Αlpha) για να κάνουμε και μια βόλτα στη Ρόδο, σε πολυτελές ξενοδοχείο προκειμένου να συναντήσουμε νεαρό πολιτικό («Φίλα τον βάτραχό σου», Αnt1). Απομείναμε εξοντωμένοι από το πηγαινέλα, ζαλισμένοι από το άρωμα του έρωτα που αναδύεται από παντού.
Αυτή δεν ήταν τηλεοπτική βραδιά, ήταν ο γύρος του κόσμου σε 3 ώρες και 12 ζωές σε μία. Και ήταν μόνο η αρχή… Ακολουθεί μια εβδομάδα γεμάτη- να πούμε ξέχειλη;- από σειρές που διεκδικούν την προσοχή του φιλοθεάμονος, μια πλημμυρίδα προγραμμάτων που εντυπωσιάζει με τον όγκο της και το κόστος της.
Αμέσως μετά τα κεντρικά δελτία ειδήσεων, δύο σειρές θα δώσουν μάχη τα βράδια της Δευτέρας για το σχολικό κοινό: οι «Γοργόνες» του Μega και το «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο» στον Αnt1. Το πρώτο, ένα είδος παραμυθιού, καθώς σε ένα μεγάλο μέρος του υποτίθεται ότι διαδραματίζεται στον βυθό, όπου ζουν δύο γοργόνες και γύρω τους οι ροφοί, οι σουπιές και η λοιπή πανίδα θαλάσσης. Η μία από τις δυο γοργόνες, η ξανθιά, είναι ωραία, μοιραία και καίει ψαροκαρδιές, αλλά εκείνη θέλει να ερωτευθεί αληθινά και να γίνει κανονική γυναίκα. Η αδελφή της την ψέλνει γιατί δεν παντρεύεται τον πλούσιο ροφό, που έχει τρανταχτή περιουσία «το πλαγκτόν του Παγασητικού δικό του». Ο χοντρός πλην πλούσιος ψάρακλας τη θέλει και κλαίει στην αγκαλιά της μαμάς του, γιατί είναι επιπλέον μαμμόθρεφτος, ενώ ο ωραίος νέος που θα της κλέψει την καρδιά είναι ψαράς, καλόπαιδο και δουλευτής, που στο μεταξύ τον ζαχαρώνει μια συγχωριανή του. Οι σκηνές στα γαλάζια νερά, το ψαροκάικο, η νησιωτοπούλα που πάει κολοκυθόπιτα στον ωραίο ψαρά και μετά τραγουδάει παράφωνα καβάλα στον γάιδαρο από τη χαρά της συνάντησης, μοιάζουν να διακωμωδούν σκηνές από παλιές ταινίες και έρωτες Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ στα ψαροκάικα. Το εύρημα να παίζουν ψάρια στα οποία δίνουν ανθρώπινη μορφή οι ηθοποιοί, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια προσπαθούν να δώσουν την αίσθηση μιας ανθρωπόμορφης ψαρικής κοινότητας, ενισχύει την αίσθηση της διακωμώδησης παλιών αισθηματικών κομεντί.
Απέναντι ο Χάρης Ρώμας με το «Παρθεναγωγείο» του παίζει και πάλι τον ίδιο ρόλο με τον ίδιο τρόπο: του αυστηρού, συντηρητικού ανδρός, που τηρεί τις παραδόσεις αλλά γοητεύεται από νεαρή με ιδέες «ανατρεπτικές». Αυτήν τη φορά διευθύνει οικοτροφείο κορασίδων σε επαρχία την εποχή της «μεταξικής» Ελλάδας, που βολεύει για την αναπαραγωγή της ίδιας πάντα πολυαγαπημένης του επαρχιώτικης κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας. Ταλαιπωρημένος σύζυγος από την ξινή κληρονόμο του οικοτροφείου (πολύ καλή η Καίτη Κωνσταντίνου στον ρόλο), του οποίου τη ζωή- αλλά και την καθημερινότητα της πόλης- θα ταράξει η άφιξη ωραιότατης καθηγήτριας, που θα είναι φορέας «καινών δαιμονίων» επί πάσης απόψεως (σαν την ιδιοκτήτρια του καφε-μπαρ στην προηγούμενη σειρά του). Σκηνικά πλούσια, χαρακτήρες και εδώ σαν-παλιό-σινεμά, γυμνασιοκόριτσα που ερωτεύονται τον ωραίο καθηγητή των Μαθηματικών (ιστορίες που αρέσουν και στο σημερινό κοριτσίστικο κοινό), σειρά καλοφτιαγμένη και βασισμένη στις ίδιες, πασίγνωστες, πλην πολύ εμπορικές συνταγές.
Στην Τοσκάνη συναντά τον εφηβικό της έρωτα (Χειλάκη) η Χριστίνα (Λοϊζίδου). Ζουν μια παθιασμένη νύχτα, εκείνη επιστρέφει στον σύζυγο, σε σπίτι πλούσιο που όμως κάποιο μυστήριο κρύβει, και μετά ξαναπηγαίνει να βρει τον παλιό της έρωτα για να εξελιχθεί η υπόθεση της «Κλεμμένης ζωής» (Αnt1). Και εδώ χρώματα, γραφικά δρομάκια, πλούσια αρχοντόσπιτα και ερωτικό μυστήριο.
Ουκ εν τη υπερβολή το ευ
Όσο για την πολυδιαφημισμένη από το πρώτο επεισόδιο Σοφία Καρβέλα στους «31 δρόμους» (Μega), την οποία αντιμετωπίζουν ήδη σαν σταρ (κληρονομικώ δικαίω) από τη Λιβανίου μέχρι τα μεσημεριανάδικα και τηλεφωνούν σε σκηνοθέτες για να πουν τη γνώμη τους, είχε εξαρχής την ευκαιρία να ξεδιπλώσει όλη την γκάμα των ερμηνευτικών της ταλέντων, αφού σε τρία τέταρτα της ώρας τά ΄παθε όλα: απογοητεύθηκε ερωτικώς, πήρε των ομματιών της, πήγε στη Νέα Υόρκη, την έκλεψαν, τη βίασαν και μας έδειξε πόσο σκληρή είναι η ξενιτιά. Σκηνοθεσία γρήγορη, με ωραία τα εξωτερικά γυρίσματα αλλά ψυχρά τα κοντινά πλάνα, επικεντρωμένη σε έναν πρωταγωνιστικό χαρακτήρα και σενάριο που θυμίζειπρος το παρόν- παπακαλιατειάδα Και είναι μόνον η αρχή.