Η Μυρσίνη Λαμπράκη πιστεύει απόλυτα πως η μαγειρική είναι ένα ολοζώντανο

κομμάτι της ελληνικής κουλτούρας. Τα βιβλία της για το ελαιόλαδο και τα χόρτα

έχουν ήδη μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ακόμη και στα κορεάτικα

Ίσως ούτε η ίδια να μην μπορούσε να φανταστεί πόσο διαφορετική θα ήταν τελικά

η πορεία της. Η Μυρσίνη Λαμπράκη ξεκίνησε από την Κρήτη πριν από μερικά χρόνια

για να σπουδάσει στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής. Τελικά, έπειτα από μια

περιπλάνηση με σπουδές και δουλειά, κατέληξε στην… οικογενειακή κουζίνα και

μέσα από τα βιβλία της έγινε μια από τους σημαντικότερους πρεσβευτές της

κρητικής διατροφής. Τα βιβλία της για το ελαιόλαδο και τα χόρτα στην ελληνική

κουζίνα έχουν κάνει απανωτές εκδόσεις στην Ελλάδα και έχουν ήδη μεταφραστεί σε

πολλές γλώσσες, όπως τα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ολλανδικά, αλλά και τα

κορεάτικα.

Όπως λέει η Μυρσίνη Λαμπράκη, «είναι ένα από τα τυχερά παιδιά που από πολύ

νωρίς είχε έρθει σε επαφή με τα τοπικά προϊόντα της Κρήτης». Μάλιστα, η γεύση

της αχινοσαλάτας συνοδεύει κάθε ανάμνησή της από τα παιδικά της χρόνια.

«Θυμάμαι σαν ιεροτελεστία» λέει, «τα ψώνια και την επιλογή των μαναβικών από

τον πατέρα μου και τη γιαγιά μου. Πολύ αργότερα συνειδητοποίησα πως ο

προπάππος μου, ο «μπαλούρδος», ήταν ένας θρυλικός μάγειρας και καλοφαγάς του

Μεγάλου Κάστρου, στο Ηράκλειο. Γοητεύτηκα απ’ αυτόν κι ας τον γνώρισα μέσα από

τις ιστορίες – σχεδόν θρύλους – που άκουγα».

Κατά κάποιον τρόπο, μέσα από τα βιβλία της και την αναζήτηση των γεύσεων και

των παραδόσεων που τα συνοδεύει, η Μυρσίνη Λαμπράκη συνεχίζει την οικογενειακή

παράδοση των μαγείρων. «Νομίζω πως πάντα είχα μέσα μου το μικρόβιο της

περιπλάνησης και της γραφής. Το φαγητό για μένα είναι κάτι παραπάνω από μια

απλή απόλαυση» λέει και εξηγεί: «Την ώρα που γράφω για το φαγητό ή την ώρα που

παρασκευάζω ένα πιάτο, ταξιδεύω, σκέφτομαι, δημιουργώ. Αυτό που τελικά συνέβη

σε μένα νομίζω ότι είναι το ιδανικό, δηλαδή, έκανα το χόμπι, τη διασκέδασή

μου, δουλειά και νομίζω ότι εν μέρει η επιτυχία των βιβλίων μου οφείλεται και

σε αυτό. Κάνω, δηλαδή, κάτι που αρέσει πολύ σε μένα την ίδια».

Πιστεύει απόλυτα πως η μαγειρική είναι ένα ολοζώντανο κομμάτι της

ελληνικής κουλτούρας. «Το ωραίο με τη συγγραφή των συγκεκριμένων βιβλίων είναι

πως το αντικείμενο, το ψάξιμο, δηλαδή, των προϊόντων και των τρόπων

αξιοποίησής τους στη διατροφή μας, με οδήγησε σε μια ανεπανάληπτη εμπειρία

επικοινωνίας με τόπους και ανθρώπους. Μου αρέσει να μοιράζομαι εμπειρίες, όπως

που αρέσει να διδάσκομαι από παντού: από τον βοσκό, μέχρι την απλή γυναίκα που

μαζεύει χόρτα ή ζυμώνει. Η γνώση δεν τελειώνει ποτέ και ποτέ δεν πίστεψα ότι

τα ξέρω όλα. Κάθε φορά που αρχίζω να γράφω ύστερα από έρευνα ένα βιβλίο, έχω

μπροστά μου αυτό το δεδομένο».

Για τη Μυρσίνη Λαμπράκη η επιτυχία των βιβλίων της είναι και θέμα τύχης, αφού

όπως επισημαίνει, κυκλοφόρησαν σε μια στιγμή που ο κόσμος είχε αρχίσει να

«ψάχνεται» για καλύτερη ποιότητα ζωής και νέες γεύσεις. «Τα βιβλία μου

κυκλοφόρησαν σε μια στιγμή που η παραδοσιακή ελληνική κουζίνα και προϊόντα

όπως οι ελιές, οι λιαστές ντομάτες και οι τσουκνίδες άρχισαν να βγαίνουν από

την ευτέλεια και την απαξίωση. Στάθηκα λοιπόν τυχερή σ’ αυτό.

Ωστόσο, τίποτα δεν σου χαρίζεται και θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να

τολμάς διαφορετικά πράγματα. Όταν αποφάσισα να γράψω για τα περιφρονημένα

ελληνικά χόρτα, κανένας εκδότης δεν ήταν πρόθυμος να βγάλει ένα τέτοιο βιβλίο

στην αγορά. Σήμερα τα «Χόρτα» βρίσκονται στην όγδοη έκδοση και έχουν πουλήσει

χιλιάδες αντίτυπα. Απόδειξη ότι αν φτιάξεις κάτι με πολλή αγάπη και πάθος το

κοινό το αντιλαμβάνεται».

Η ίδια όταν μαγειρεύει βασίζεται – όπως λέει – σε κλασικά, παραδοσιακά

γευστικά πρότυπα, αλλά της αρέσει επίσης να πειραματίζεται με νέα, εξαιρετικής

ποιότητας, υλικά. «Μου αρέσει να βάζω φαντασία στο πιάτο, να δημιουργώ.

Πάντως, επειδή δεν είμαι αναγκασμένη να μαγειρεύω για πολλούς ανθρώπους, αφού

δεν είμαι σεφ, διασκεδάζω όταν φτιάχνω φαγητό για τους φίλους μου που είναι

όμως έτοιμοι να πειραματιστούν και να ταξιδέψουν μαζί μου στον κόσμο των

γεύσεων».

Πολλοί, όπως λέει, τη ρωτούν αν ζει από τα βιβλία της, αν βγάζει αρκετά

χρήματα. Απαντά πως στην πραγματικότητα τα βιβλία την κρατούν στη ζωή, στη

δημιουργία, την αναζήτηση, το ταξίδι.

Ελλάς-Τουρκία-γαστρονομία!

Στα μυστικά του ελαιολάδου ανέλαβε να μυήσει τους Κορεάτες η Μυρσίνη Λαμπράκη.

Το βιβλίο της «Ελαιόλαδο, το ελιξίριο της ζωής» μεταφράστηκε πρόσφατα στα

κορεάτικα, ενώ ήδη το ελαιόλαδο προβάλλεται ως το νέο «εξωτικό προϊόν» στη

Σεούλ.

Το βιβλίο περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία για την ιστορία της ελιάς, τις

χρήσεις του ελαιολάδου από την αρχαιότητα έως σήμερα, καθώς και 250 συνταγές

με βάση το ελαιόλαδο και τις βρώσιμες ελιές.

Την ίδια στιγμή η Μυρσίνη Λαμπράκη ολοκληρώνει το νέο της βιβλίο που θα

κυκλοφορήσει από τα «Ελληνικά Γράμματα» τον Νοέμβριο, με τον τίτλο «Ελλάδα και

Τουρκία στο ίδιο τραπέζι: γευστική περιήγηση στις δύο χώρες». Όπως λέει, είναι

ένα βιβλίο που γράφτηκε σε συνεργασία με την Ενγίν Ακίν από την Τουρκία, στο

οποίο «κατατίθενται οι δικές τους γευστικές εμπειρίες από δεκάδες ξεχασμένες

τοπικές κουζίνες, που συμπιέστηκαν κάτω από τη σαρωτική επέλαση και την

απελπιστική ομοιομορφία εδεσμάτων όπως ο μουσακάς, ο ντολμάς και ο μπακλαβάς.

Στόχος μας είναι να υπερβούμε τα αυστηρά καθορισμένα όρια των εθνικών μας

προκαταλήσεων – να βάλουμε λίγο νερό στο ρακί μας – και να καταθέσουμε τον

δικό μας τρόπο προσέγγισης των κοινών προϊόντων μας και τελικά της κοινής

γαστρονομικής φιλοσοφίας μας».