Ο άνθρακας είναι μια λοιμώδης ασθένεια που προκαλείται από το βακτήριο

bacillus anthracis και συνήθως προσβάλλει ζώα. Το βακτήριο υπάρχει στο

χώμα με τη μορφή σπορίων ­ ανενεργών μικροοργανισμών, οι οποίοι μετατρέπονται

σε ενεργά βακτήρια όταν βρεθούν στο κατάλληλο περιβάλλον. Ο άνθρωπος

αναπτύσσει τρεις μορφές άνθρακα: τον δερματικό, τον γαστρεντερικό και τον

αναπνευστικό. Ο αναπνευστικός άνθρακας, ο οποίος δεν μεταδίδεται από άνθρωπο

σε άνθρωπο, αποτελεί την πιο σοβαρή και πιο σπάνια μορφή της νόσου. Όταν τα

σπόρια φθάσουν στους πνεύμονες, μολύνουν τους θωρακικούς λεμφαδένες,

ενεργοποιούνται και αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται, παράγοντας θανατηφόρες

τοξίνες οι οποίες επιτίθενται στους ιστούς του σώματος.

Μέσα σε μία εβδομάδα, από τη λοίμωξη, οι ασθενείς παρουσιάζουν πυρετό, βήχα,

πονοκέφαλο, έμετο και ρίγη. Λίγες μέρες αργότερα αρχίζει το δεύτερο στάδιο της

νόσου κατά το οποίο εκδηλώνονται έντονη δύσπνοια και εφίδρωση, μείωση της

αρτηριακής πίεσης και σοκ. Όταν αρχίσει το δεύτερο στάδιο, το μοιραίο μπορεί

να επέλθει εντός λίγων ωρών.

Ο αναπνευστικός άνθρακας μπορεί να αντιμετωπισθεί επιτυχώς με αντιβιοτικά

(πενικιλίνη, σιπροφλοξασίνη ή δοξυκυκλίνη), εφ’ όσον διαγνωσθεί στο πρώτο

στάδιο.

Ο άνθρακας επιλέγεται ως βιολογικό όπλο επειδή τα σπόρια του είναι ιδιαίτερα

ανθεκτικά στο περιβάλλον και ενεργοποιούνται μόλις βρεθούν σε θερμό και υγρό

χώρο.

Για να μετατραπεί σε όπλο πρέπει να επιλεγεί το κατάλληλο βακτηριακό στέλεχος

(λίγα από τα 1.400 στελέχη που υπάρχουν είναι πολύ θανατηφόρα), να

καλλιεργηθεί στις κατάλληλες συνθήκες και να τροποποιηθούν οι συνθήκες

ανάπτυξής του, ώστε να μετατραπούν τα ενεργά βακτήρια σε σπόρια.

Στη συνέχεια πρέπει να γίνει επεξεργασία των σπορίων, διότι για να φθάσουν

στους πνεύμονες δεν πρέπει να έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από 5 μικρά (ένα μικρόν

ισούται με ένα εκατομμυριοστό του μέτρου).

Το τελευταίο βήμα είναι ο ψεκασμός των σπορίων σε μια σκόνη και η προσθήκη

ειδικών χημικών ουσιών, οι οποίες δεν θα επιτρέψουν στα σπόρια να συγκολληθούν

μεταξύ τους.