Αριστερά

Ο θάνατος είναι πάντα σκληρό πράγμα. Τρομερό, ιδίως για όσους χάνουν τη ζωή τους απροσδόκητα – κι ακόμα πιο τρομερό για όσους πεθαίνουν για ζητήματα που κατά βάθος δεν τους αφορούν. Όπως, π.χ., η Βάγια Νέστορα, η οποία έπεσε θύμα των αγνώστων που έβαλαν φωτιά με γκαζάκια στην πολυκατοικία όπου έμενε μαζί με τα υπόλοιπα […]

Ολοι προβληματιζόμαστε από τις περιπέτειες της Αριστεράς, από το 2019 και έπειτα, τις αλλεπάλληλες διασπάσεις, την εξαφάνιση και την εμφάνιση νέων κομμάτων. Θα ‘λεγα ακόμη ότι δικαιολογημένα ντραπήκαμε, θυμώσαμε, απογοητευτήκαμε. Καλά τα συναισθήματα, αλλά και να σκεφτόμαστε: τι είναι εκείνο που θέτει σε περιπέτειες τα κόμματα; Μπορεί να αμφισβητούμε τους ηγέτες τους, αλλά εν τέλει […]

Σύμφωνα με τα βιβλία, η Δεξιά κι η Αριστερά συγκροτήθηκαν αυθόρμητα και μάλλον συμπτωματικά το βράδυ της 28ης Αυγούστου ή της 11ης Σεπτεμβρίου 1789 στις Βερσαλλίες. Η Εθνοσυνέλευση έπρεπε τότε να ψηφίσει για το δικαίωμα βέτο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ’. Ομως την εποχή εκείνη δεν είχε ακόμη εφευρεθεί ο Βαρουφάκης να δώσει οδηγίες. Ετσι οι […]

Με συχνότητα αναβιώνει η συζήτηση για την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, το υποτιθέμενο τέλος των ματαιώσεων και το πώς τελευταία έχει διαρραγεί μετά και το συριζαϊκό εγχείρημα. Την ίδια ώρα κορυφαία στελέχη της σημερινής κυβερνώσας παράταξης – όπως είναι ο σημερινός γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της – αναλύουν πως η προεκλογική μάχη που ήδη έχει […]

Ας κάνουμε μια άσκηση. Ας προσπαθήσουμε να δούμε την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα στην Ελλάδα με τα μάτια ενός «μέσου» εν δυνάμει ψηφοφόρου ηλικίας 20 ετών. Oταν ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα – και μαζί της η πολιτική της λιτότητας και των μνημονίων – η ηλικία του δεν ξεπερνούσε τα πέντε έτη. Στη συνέχεια, […]

Αν σήμερα ζητούσαμε από τους Γαλάτες να μας πουν πώς βλέπουν τα πράγματα, είμαι σίγουρη ότι θα απαντούσαν πως «έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας». Κάπως έτσι μοιάζει να αισθάνεται στις μέρες μας η πλειονότητα των ανθρώπων. Σε μια περίοδο όπου οι σταθερές έχουν καταρρεύσει και τίποτε δεν θεωρείται πια δεδομένο, οι πολίτες νιώθουν σαστισμένοι, […]

Η επιλογή του Πέδρο Σάντσεθ να υπερασπιστεί χωρίς υπεκφυγές τη μεταναστευτική του πολιτική ενδεχομένως να καταγραφεί στην ιστορία της ευρωπαϊκής πολιτικής ως ένα σημείο καμπής για τον «συμβιβασμό» που έχει διαμορφώσει την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα. Ο συμβιβασμός αυτός στον λεγόμενο «τρίτο δρόμο» κατά τον Αντονι Γκίντενς, στη θεωρία […]

Στην αρχή της εβδομάδας ο Μιχάλης Μητσός έκλεινε τη στήλη του συστήνοντας στον νέο γενικό γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος να θυμάται πάντα ότι, όπως έγραψε τις προάλλες στη «Sunday Times» ο γνωστός αρθρογράφος της, Μάθιου Σιεντ, «η μάχη σήμερα δεν είναι μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αλήθειας και ψέματος. Αυτό είναι που ζυγίζουν τελικά […]

Ο καθηγητής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μιλάει για τις μεταβολές των ιδεολογικών ρευμάτων από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα

Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τους Εγγλέζους και, αναλογικά, τώρα η ΕΛΑΣ θα μας σώσει από τη χούντα του Κούλη. Προηγουμένως, βέβαια, χρειάζεται και μια κυβέρνηση του Βουνού (μετά το Τσάι Tu Vunu). Αρα: ΕΛΑΣ, ΕΛΑΣ και Λάκης Γαβαλάς – παρότι ο έξοχος Λάκης δεν είχε ποτέ καμιά σχέση (ως έξυπνος άνθρωπος) με τα αριστεριλίκια. […]

Τώρα που κατεβάζει ρολά η λεγόμενη Αριστερά ήλθε η ώρα να το παραδεχτούμε. Ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί δεν ασχολήθηκαν τόσο πολύ με τόσο λίγους και τόσο τυχάρπαστους. Σήμερα που μιλάμε κανένας τους δεν ξέρει σε ποιο κόμμα βρίσκεται, ούτε πού θα ξημερωθεί αύριο και μεθαύριο. Θλιβερός επίλογος. Αλλά λογικός. Αν τους πάρεις έναν-έναν δεν τους […]

Κάποτε ήταν αντίπαλος του Εμανουέλ Μακρόν στον χρηματοπιστωτικό κόσμο. Σήμερα εμφανίζεται έτοιμος να διεκδικήσει ρόλο στο πολιτικό μέλλον της Γαλλίας

Οσοι βλέπουν τον χώρο απέξω – αλλά με το βλέμμα εκείνων που έχουν κυνηγήσει τον σταυρό – λένε ότι αναδιατάσσεται. Οι επαγγελματίες εκλογολόγοι, πάλι, δεν διακινδυνεύουν προβλέψεις για το μέλλον και προτιμούν να αναδεικνύουν τη ρευστότητά του. Οποιοι μετακινούνται – ή επιθυμούν να μετακινηθούν – εντός του υποστηρίζουν πως ξεκίνησε η ανασύνθεσή του. Φωνές που […]

Είναι από την ομώνυμη ταινία όπου ο Κωνσταντάρας μπλαστρώνεται με ωμά φιλέτα μόσχου για να έλθει σε περιωπή και να κάνει κόρτε στη δροσερή Νόρα Βαλσάμη, μολονότι στο τέλος παντρευόταν πάντα την Καίτη Πάνου. Αυτό ήταν το πρώτο που σκέφτηκα όταν είδα τον Τσίπρα, πενηντάρη πια, σκυθρωπό, ανόρεχτο για παιχνίδια γοητείας και «καθισμένο», για τα […]

Το δημοσιευθέν Μανιφέστο της Ομάδας Εργασίας του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας φυσικά και δεν θέτει το τέλος σε μια συζήτηση που στην Ευρώπη έχει ανάψει τα τελευταία χρόνια και αφορά τη συνάντηση των δυνάμεων της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κάτι τέτοιο με ένα κείμενο, όσο καλό […]

Οι εξωτερικές θύελλες βοηθούν στην συσπείρωση του «νοικοκύρη». Ψηφίζει συντηρητικούς, για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Ή, σε σημερινή βερσιόν, ψηφίζει τους γνώριμους, για να μην έρθουν οι πειραματικοί. Σε έναν τέτοιου είδους υπόγειο μηχανισμό αυτοσυντήρησης, προσπαθεί να επενδύσει η κυβερνητική επικοινωνιακή μηχανή, εδώ και αρκετό καιρό. Ο «νοικοκύρης», όμως, το επίζηλο και περιζήτητο […]

Κάτι σαν νοσταλγία μάς έχει πιάσει στην εφημερίδα. Να, στις μπροστινές σελίδες θα είδατε σήμερα μια συναρπαστική συζήτηση για την προσφορά του Κέινς με αφορμή τη σημερινή συμπλήρωση 80 χρόνων από τον θάνατό του. Και σ’ αυτή τη στήλη θα διαβάσετε για ένα βιβλίο που ο τίτλος του αποτελεί παραλλαγή ενός θρυλικού συνθήματος του 1848. […]

Η πραγματικότητα και το πιο στενό της παρακολούθημα, η επικαιρότητα, είναι αμείλικτες. Με συνέπεια ακόμη και οι πλέον εσωστρεφείς και νουνεχείς άνθρωποι να ενεργούν, να συμπεριφέρονται και να αντιδρούν σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο παρά μονάχα ό,τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή γύρω τους αλλά και στον κόσμο ολόκληρο. Είναι τόσο σκληρός και ανελέητος αυτός […]

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια από τους μετριοπαθείς κεντρώους σε όλο τον κόσμο να οικοδομήσουν ένα αξιόμαχο σύνολο που θα προσπαθήσει να διασπάσει το πολιτικό/ιδεολογικό μπλοκ που έχουν ορθώσει μπροστά τους τα πολιτικά άκρα – είτε αυτά προέρχονται από τα αριστερά είτε από τα δεξιά. Το πρόβλημα είναι πως το κεντρώο αυτό μέτωπο είναι εσωτερικά διασπασμένο. Απορρίπτει […]

Η φωτογραφία του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ιστορικού στελέχους της Αριστεράς και υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ το 2015, να κρατάει με υπερηφάνεια αφίσα του Αλί Χαμενεΐ, πρώην Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, οπτικοποίησε υποδειγματικά το υβριδικό φαινόμενο του ισλαμοαριστερισμού και τον ανθρωπότυπο του ισλαμοαριστεριστή. Αυτός που εισήγαγε τους όρους αυτούς στην πολιτική επιστήμη […]

O Eμφύλιος Πόλεμος (1946-49) υπήρξε αναμφίβολα μείζον γεγονός της ελληνικής ιστορίας. Αυτή η τεράστιας κλίμακας στρατιωτική και πολιτική αναμέτρηση καθόρισε αποφασιστικά την πορεία των εξελίξεων στη χώρα για δεκαετίες. Εκτός από τις εσωτερικές του διαστάσεις συνιστούσε, μεταξύ άλλων, γεωπολιτική διακύβευση και το πρώτο σημαντικό «θερμό επεισόδιο» του εν γενέσει Ψυχρού Πολέμου ανάμεσα στα δύο ανταγωνιστικά […]

Σύμφωνα με τον γραμματέα του ΚΚΕ «το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός» («ΤΑ ΝΕΑ», 31/3). Καμία αντίρρηση. Ετσι είναι, αν έτσι νομίζει. Και οι χριστιανοί περιμένουν εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια τη Δευτέρα Παρουσία αλλά όλο καθυστερεί. Αυτό δεν τους εμπόδισε να το πιστεύουν. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο υπουργός Θ. Πλεύρης δήλωσε πως «δεν […]

Πέρυσι, κατευοδώνοντας τον Κώστα Σημίτη, τον τελευταίο των ελλήνων ηγετών με εδραία άποψη για τη χώρα, ο επιστήθιος φίλος του καθηγητής Κωνσταντίνος Τσουκαλάς τον αποχαιρετούσε με τον επικήδειό του λέγοντας ότι αποχαιρετούσε ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή διαφορετική από τη σημερινή, στην οποία «όλα καταλήγουν σε μια εικόνα ή σε ένα ολόγραμμα». Ακριβώς έναν χρόνο και […]

Το ερώτημα είναι προβοκατόρικο, αλλά όχι ρητορικό. Θα προτιμούσαμε να συμβαίνει το αντίθετο, αλλά εδώ είμαστε τώρα. «Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε αυτό το σημείο» όπως θα αναφωνούσε και κάποιος χαρακτήρας του Λένου Χρηστίδη. Σε ένα σημείο μπερδεμένο που όροι, έννοιες, ιδεολογίες, αλλά πρωτίστως η πολιτική και οι πολιτικοί φαίνονται ή/και είναι σε σύγχυση. Το φαινόμενο αυτό […]

Πολλοί από εμάς έχουν πολεμήσει πολύ στο παρελθόν για την υπεράσπιση της φιλελεύθερης ιδεολογίας. Που όμως τώρα τελευταία αντιμετωπίζει σοβαρά σκοτεινές προοπτικές. Ετσι πολλοί συνειδητοποιούν σήμερα πως ο φιλελευθερισμός υφίσταται πολιτικές πιέσεις και είναι ουσιαστικά υπό διωγμό. Από τη Δεξιά έως την Αριστερά ελάχιστοι πλέον νοιάζονται για τις τύχες του. Στα δεξιά, πολλοί τον θεωρούν […]

Τον θυμάμαι αμυδρά τον Δημήτρη Παπαδήμα στο βιβλιοπωλείο και έδρα τού εκδοτικού οίκου του, στην αρχή της Ιπποκράτους όπου βρίσκεται ακόμα, δίπλα ακριβώς στον άλλο παλαιό εγγράμματο οίκο, «Καρδαμίτσα»· ψηλός, όμορφος άντρας, σαν τον άτυχο αδελφό του Βασίλη που πρωτοπορούσε βαδίζοντας προς τα πολυβόλα των εκτελεστών της Καισαριανής. Η μητέρα τους πέθανε λίγες ημέρες μετά. […]

Το πρόσωπό του φωτιζόταν  κάθε που αφηγείτο το πώς οι κομμουνιστές εργάτες της Θεσσαλονίκης, με το άκουσμα της σάλπιγγας του Εργατικού Κέντρου, παράταγαν σπίτια και δουλειές και έτρεχαν στην εβραϊκή συνοικία για να γίνουν ασπίδα απέναντι στον φανατισμένο όχλο, κάθε φορά που η Εκκλησία και οι φασίστες οργάνωναν  πογκρόμ κατά των Εβραίων. Ηταν ο Αγις […]

Παλιά, στα χρόνια της αθωότητας, τα πράγματα ήταν εύκολα και τα διλήμματα σχετικά απλά: είχαμε το δίπολο Δεξιά – Αριστερά και οι δύο βασικές παρατάξεις συναγωνίζονταν ποια θα προσελκύσει το Κέντρο ώστε να κατακτήσει την εξουσία. Το δίπολο αυτό έλαβε στη συνέχεια διάφορες μορφές (φιλελευθερισμός – αντιφιλελευθερισμός, λαϊκισμός – αντιλαϊκισμός, ανοιχτός κόσμος – κλειστός κόσμος), […]

Μου το ‘πανε οι μάγισσες κι όλες οι καφετζούδες, μια το ‘πε στ’ αραμαϊκά – με τις βαριές πλεξούδες. Το ‘πε, το ‘πε ο παπαγάλος, το ‘πε και ο Καραχάλιος: ότι δεν φτάνει η δημοτικότητα για να γίνεις πολιτικός, πολύ περισσότερο πρωθυπουργός, αλλιώς θα γινότανε και η Μενεγάκη, που σκίζει από δημοσιότητα. Είναι όμως σίγουρος, […]

Η παράσταση «ΒΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟ» υπήρξε σκάνδαλο (1966, Φρανκφούρτη). Μετά την παράσταση συγγραφέας και ηθοποιοί κατέληξαν στη φυλακή. Οι αντιδράσεις του κοινού υπήρξαν ποικίλες: γέλια, αυτοσχέδιες παρεμβάσεις, στο τέλος σφυρίγματα και ζητωκραυγές, αλλά μερικοί προσβεβλημένοι κάλεσαν την αστυνομία. Καμία σχέση δηλαδή με την πολιτισμένη ατμόσφαιρα του ΠΑΛΛΑΣ και τις παγωμένες και αμήχανες φάτσες του εξώστη. […]